สิ่งที่หลงเหลือในความทรงจำของข้าพเจ้า

Abstract

ข้าพเจ้าต้องการแสดงออกให้เห็นถึงความสำคัญของสิ่งกระตุ้นความทรงจำต่ออิทธิพลของความรู้สึกหลงลืมและจำได้ของตนเอง เมื่อเผชิญหน้ากับอาการเสื่อมถอยของความระบบความจำของสมองที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจากโรคลมชัก อันทำให้การย้อนระลึกถึงเหตุการณ์ในช่วงระยะเวลาต่าง ๆ เป็นไปด้วยความยากลำบาก หรือเป็นไปไม่ได้เลยหากปราศจากภาพหรือวัตถุเพื่อกระตุ้นความทรงจำประเภทต่าง ๆ ด้วยเรื่องราวดังกล่าว ข้าพเจ้าจึงต้องรับเอาประสบการณ์ชีวิตที่แปลกและแตกต่างจากปกติที่ผ่านมา อันทำให้เห็นคุณค่าของเวลา สิ่งรอบกาย ตลอดจนบุคคลที่ตนเองรักและผูกพันมากขึ้น

The researcher presents an important of remembrance arousing, which has an influence to the memory recollection and oblivion. Suffering from epilepsy syndrome, degrading of memorization has been increased. Without any pictures of objects, which take part as trigger, recalling memory in the past is incapable or struggled. Therefore, experiences and surroundings has been considered differently. Consequently, places, moments, and beloved persona are valued.