ผลการเรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์วิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยีที่มีผลต่อความคิดสร้างสรรค์ในการออกแบบชิ้นงาน 3 มิติของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์ก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ 3) ประเมินผลงานสร้างสรรค์หลังเรียนของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์4) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนยอแซฟอุปถัมภ์ ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2559 จำนวน 30 คน จากการสุ่มอย่างง่ายด้วยการจับฉลากโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม และนำมาจัดกลุ่มผู้เรียนตามระดับคะแนนความคิดคล่องแคล่วก่อนเรียนสูง กลาง และต่ำ อย่างละ 2 คน ได้จำนวนสมาชิกเป็นกลุ่มละ 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้การเรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม ร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ 2) สื่อเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม 3) แบบประเมินคุณภาพสื่อเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม 4) แบบประเมินความคิดเห็นของนักเรียนต่อการเรียนด้วยสื่อเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม ร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ 5) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ชนิด 4 ตัวเลือก จำนวน 30 ข้อ มีค่าความยากง่าย (p) ระหว่าง 0.23-0.77 และค่าอำนาจจำแนก (r) ระหว่าง 0.22-0.69 และค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.84 6) แบบทดสอบวัดความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนก่อนและหลังเรียนตามแนวกิลฟอร์ด 7) แบบประเมินผลงานการออกแบบชิ้นงาน 3 มิติ ของนักเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าความเที่ยงตรง ค่าความยากง่าย ค่าความเชื่อถือได้ และสถิติทดสอบสมติฐานค่าที (t-test แบบ Independent) ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการเปรียบเทียบคะแนนความคิดสร้างสรรค์ก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์แตกต่างกัน โดยมีค่าเฉลี่ยความคิดสร้างสรรค์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2) ผลการเปรียบเทียบคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ แตกต่างกัน โดยมีค่าเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ 14.73 และหลังเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 24.73 ซึ่งสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) ผลการประเมินผลงานสร้างสรรค์หลังเรียนของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ พบว่ามีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 17.40 อยู่ในระดับดีมาก 4) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ พบว่ามีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4,51 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.52 อยู่ในระดับดีมาก