สัมมานุษย์จากวรรณกรรมเรื่องอิเหนา

Abstract

ศิลปนิพนธ์เรื่อง “สัมมานุษย์จากวรรณกรรมเรื่องอิเหนา” มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อนำ เสนอเรื่องของกิเลสเเละราคะจริตอันมีอยู่ในสามัญมนุษย์ทุกผู้ทุกนามสะท้อนอารมณ์ความรู้สึก ความปรารถนาและแสดงออกผ่านการกระทำ โดยนำเสนอผ่านเรื่องราวจากวรรณคดีไทย เรื่อง อิเหนา ซึ่งเป็นเรื่องราวที่สอดแทรก ทั้งความรัก ความอิจฉาริษยา ความแค้น และความโศกเศร้า เสียใจ โดยวิเคราะห์และสะท้อนมุมมองผ่านทัศนคติของอิเหนา ตัวละครเอกอันเปรียบเสมือน ตัวแทนบุคลาธิษฐานของมนุษย์ที่ทุกคนล้วนเคยมีเป็นและเคยสร้างเรื่องที่ดีและไม่ดีให้เกิดขึ้นใน ชีวิต โดยการสร้างสรรค์จะตีความผ่านมุมมองของพระพุทธศาสนา และรสของวรรณคดีไทย สู่ผล งานจิตรกรรมไทยประเพณี ที่แสดงออกด้วยหลักทางองค์ประกอบศิลป์ จะสำแดงเอกภาพอันสอด ประสานเป็นหนึ่งเดียวกันกับเนื้อเรื่อง ทั้งยังผนวกข้อมูลในการสร้างสรรค์ จนเต็มเปี่ยมไปด้วย สุนทรียภาพทางศิลปะ ที่ก่อให้เกิดอิทธิพลเเละเเรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงาน ทั้งยังคงมี การแสดงสัญลักษณ์เรื่องราวตามความรู้สึกที่ต้องการนำเสนอจนเกิดเป็นรูปธรรม แสดงพลังของ ทัศนธาตุ และยังคงรักษากระบวนการคิดอย่างโบราณราชประเพณี และสอดแทรกมุมมองของผู้ สร้างสรรค์ในฐานะของคนรุ่นใหม่ โดยผลงานชุดนี้ เป็นผลลัพธ์และผลผลิตทางความคิด ที่สะท้อน นัยยะ ให้เห็นคุณค่าของวรรณกรรมเพื่อให้ผู้ชมเกิดความตระหนักรู้และเข้าใจถึงแก่นแท้ของคุณ และโทษในการตัดสินใจจากจิตใจเบื้องต้นด้วยอารมณ์เพียงชั่วครู่ของความเป็นมนุษย์สามัญ ให้รู้จัก กลั่นกรองอารมณ์ผิดชอบชั่วดี ให้เกิดการไตร่ตรองทุกการกระทำก่อนที่จะทำสิ่งนั้นขึ้นมาและส่ง ผลกระทบที่ดีหรือไม่ดีต่อผู้อื่น ผ่านผลงานจิตรกรรมซึ่งสะท้อนความงามและความจริงทางโลก

his artistic thesis aims to present the intrinsic desires and carnal instincts that reside within every human being, expressed through emotions, sentiments, and actions. The study draws upon the classical Thai literary work I-Nao, a tale interwoven with themes of love, jealousy, vengeance, sorrow, and remorse. The protagonist, I-Nao, serves as an allegorical embodiment of humanity, reflecting both virtuous and flawed aspects of human nature. By interpreting his behaviors through the lens of Buddhist philosophy and the aesthetic essence of Thai literature, this study translates these insights into traditional Thai painting. The artwork harmonizes fundamental artistic principles with the narrative, integrating profound creative methodologies that enhance its aesthetic depth. The resulting visual compositions manifest a symbolic representation of emotions and themes, materializing abstract sentiments into tangible artistic forms while embodying the expressive power of visual elements. Furthermore, this body of work preserves the wisdom of ancient royal traditions, while simultaneously incorporating the perspective of a contemporary artist. As an intellectual and creative outcome, it underscores the enduring significance of classical literature, inspiring viewers to reflect on the moral consequences of impulsive human decisions. Through the medium of painting, this work urges contemplation on ethical discernment, encouraging individuals to deliberate their actions and their potential impact—be it positive or negative—on others. Ultimately, the artwork serves as a conduit for both beauty and truth, encapsulating the essence of human nature as portrayed in the timeless narrative of I-Nao.