การศึกษาวิเคราะห์คัมภีร์ใบลานเรื่องดำโบนตูนเมียน (คำแนะนำสั่งสอน)

Abstract

การค้นคว้าอิสระฉบับนี้มีจุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาคัมภีร์ใบลานเรื่องดำโบนตูนเมียน ซึ่งจารด้วยอักษรขอมภาษาเขมรและภาษาบาลีลงในใบลาน จำนวน 1 ผูก 32 หน้าลาน ฉบับวัดโคกโพน ตำบลกันทรารมย์ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ ผลการวิจัยพบว่า 1. คัมภีร์ใบลานเรื่องดำโบนตูนเมียน เป็นวรรณกรรมที่ผู้ประพันธ์ได้แต่งขึ้น เพื่อให้พระภิกษุใช้สั่งสอนพุทธศาสนิกชนในท้องถิ่น ให้เข้าใจหลักคำสอนในพระพุทธศาสนาและหลักปฏิบัติที่เป็นความเชื่อท้องถิ่น 2. คำสอนในคัมภีร์ใบลานแบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ คำสอนที่หยิบยกนิทานมาเป็นตัวอย่างประกอบ เพื่อให้ผู้ฟังเข้าใจได้ง่ายยิ่งขึ้น คำสอนที่มีการอธิบายเปรียบเทียบและคำสอนล้วน 3. ลักษณะการใช้นิทานอธิบายประกอบหลักคำสอน มี 3 ประเภท คือ การนำเอานิทานมาทั้งเรื่อง เพื่อใช้อธิบาย มีจำนวน 6 เรื่อง การนำเอาเนื้อหาบางตอนที่มีความหมายตรงหรือสอดคล้องกับคำสอน มี 6 เรื่อง และการแต่งนิทานอธิบายประกอบคำสอนขึ้นใหม่ โดยใช้ชื่อตัวละครในวรรณกรรมพุทธศาสนาบ้าง ใช้ตัวละครในนิทานที่ชาวบ้านรู้จักเป็นอย่างดีบ้าง มี 3 เรื่อง

The purpose of this study is to study a Buddhist literary work entitled “Dambontoonmian”. This work was found in Wat Kokpon, Kanthararom sub-district, Kukhan district, Sisaket province and was inscribed on 32 palm leaves in Khmer and Pali languages by Khmer scripts. The results of the study are as follows : 1. Dambontoonmain is for Buddhist monks to preach local people in order to make them better understood the Buddha’s teaching and local beliefs. 2. The teachings in the text are categorized into 3 characteristics, i.e. 1 - the teaching with example stories, 2 – the teaching with comparisons and 3 – the teaching without any stories or comparisons. 3. The use of stories in teachings is also classified into 3 characteristics as follows : 1 – there are 6 full Buddhist and local folktales told for more clearer understanding, 2 – and again 6 portions of some well-know stories are mentioned and 3 – there are 3 stories in which new theme and structure are created by using the famous characters from other Buddhist literary works and local folktales.