รายงานวิจัยสี่ทศวรรษกับสถานะการไร้ซึ่งตัวตนของผู้ลี้ภัยในเขตเมืองกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ผ่านเทคโนโลยีโลกเสมือน

Abstract

งานสร้างสรรค์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา สังเกตการณ์ ลักษณะสถานการณ์ปัญหาของผู้ลี้ภัยในเขตเมือง กรุงเทพมหานคร ที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย ซึ่งได้รับผลกระทบจากพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ.2522 รวมถึงค้นคว้าถึงความเป็นไปได้ในการสร้างสรรค์ผลงานที่ใช้เทคโนโลยีการสร้างโลกเสมือน (Virtual Reality) และเทคโนโลยีการรวมวัตถุเสมือนเข้ากับสภาพแวดล้อมจริง (Augmented Reality) เพื่อนำมาสะท้อนสถานะการมี และไม่มีตัวตนของผู้ลี้ภัยในเขตเมือง ประเทศไทย โดยผู้วิจัยได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลทั้งส่วนที่เป็นผลงานและทฤษฎีที่มีความเกี่ยวข้อง รวมถึงเรื่องราวที่มาและสาเหตุของปัญหาดังกล่าว เพื่อนำข้อเท็จจริงมาเป็นพื้นฐานในการสร้างสรรค์ผลงานนอกจากนี้ยังมีการลงพื้นที่เพื่อศึกษาสภาพความเป็นอยู่ของผู้ลี้ภัย ก่อนรวบรวมเรื่องราวมาสังเคราะห์โดยได้มีการศึกษาวิธีการทำงานของอุปกรณ์ VR AR เทคนิคการถ่ายทำแบบ 180 องศา การตัดต่อและการออกแบบเสียง รวมถึงแนวทางการจัดนิทรรศการเพิ่มเติม ทั้งการออกแบบพื้นที่ที่แยกส่วนสองฝั่งเพื่อบอกเล่าเรื่องราวของกลุ่มผู้ลี้ภัยโดยใช้เทคนิคเครื่องมือที่สร้างประสบการณ์การรับชมต่างกัน รวมถึงการนำเสนอภาพจำลองการสัมภาษณ์พูดคุยกับผู้ลี้ภัยในเมืองผ่านตัวแทนเสมือน จากกระบวนการศึกษาได้ผลเป็นผลงานนิทรรศการศิลปะที่ชื่อ "I am not allowed to live in your reality" โดยมุ่งเน้นไปที่การสร้างสภาวะเสมือนให้ผู้รับชมได้พบกับเรื่องราวของผู้ลี้ภัยในเขตเมืองซึ่งถูกกดทับ และทำให้ตกหล่นไปจากการรับรู้ของผู้คนในสังคมไทย