อักษรขอมที่ใช้บันทึกภาษาไทย

Abstract

การวิจัยนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษารูปอักษรและอักขรวิธีของอักษรขอมที่ใช้บันทึกภาษาไทย จากข้อมูลขั้นต้นประเภทจารึก ใบลาน และสมุดข่อย วิเคราะห์ข้อมูลโดย จัดแบ่งข้อมูลออกเป็นสมัยต่าง ๆ ตามสมัยประวัติศาสตร์ไทย คือ สมัยสุโขทัย สมัยอยุธยา และสมัยรัตนโกสินทร์ ซึ่งมีเกณฑ์ในการแบ่งคือ ศักราชที่ปรากฏในข้อมูล รูปร่างและขนาดของข้อมูล ตลอดจนลักษณะของการบันทึก ซึ่งผลของการวิจัยสรุปได้ดังนี้ รูปอักษรขอมในแต่ละสมัย มีลักษณะต่างกันที่เส้นซึ่งใช้ประกอบเป็นตัวอักษร กล่าวคือ ในสมัยสุโขทัย ใช้เส้นโค้งมน รูปอักษรมีลักษณะกลมป้อม สมัยอยุธยา ใช้เส้นซึ่งโค้งน้อยกว่า สมัยสุโขทัย ตัวอักษรไม่กลมเท่า ครั้นถึงสมัยรัตนโกสินทร์ ใช้เส้นตั้งและเส้นเฉียงตรงรูปอักษรเป็นรูปเหลี่ยม ในด้านอักขรวิธี โดยทั่วไปมีวิธีการประสมอักษรเช่นเดียวกับอักขรวิธีของอักษรไทยในสมัยเดียวกัน มีข้อแตกต่างกันที่การใช้รูปพยัญชนะตัวเชิงในอักษรขอมซึ่งอักษรไทยไม่มี กล่าวคือ การเขียนพยัญชนะตัวสะกดในสมัยสุโขทัยนิยมเขียนด้วยพยัญชนะตัวเต็ม แต่สมัยอยุธยาและสมัยรัตนโกสินทร์นิยมเขียนด้วยพยัญชนะตัวเชิง

The purpose of this research is to study paleography and orthography of the Khmer scripts used in writing the Thai Language based on the primary data from the inscriptions in stones and on dried palm leaves and ancient Thai papers. The analysis is done by dividing the data according to Thai historical periods : Sukhothai period, Ayuthaya period and Ratanakosin period. The eras are indicated by the style and size of the inscriptions as well as the method of inscribing. The result of this comprehensive comparison of the paleaography is the discovery that in each period the lines that form the letters differ considerably. In the Sukhothai period the lines are quite curved ; the letters are rounded. The lines in scripts of the Ayuthaya period are less curved than those of the Sukhothai period. In the Ratanakosin period, the lines are much less curved, with many lines that are either straight up and down or diagonal. The Khmer orthography is generally the same as the Thai orthography in each period. The only difference is that there are consonants used in the khmer orthography do not appear in modern Thai. In the Thai language inscriptions of the Ayuthaya and Ratanakosin periods, subscript consonants are commonly used in the syllable – final position, whereas in those of the Sukothai period the final letters are sometimes written on the same line in full form of consonants.