ความมีชีวิตในงานประติมากรรม

Abstract

เรารับรู้ความมีชีวิตผ่านการเรียนรู้ การสัมผัส การสังเกต จนเกิดความเข้าใจ ต่อสิ่งมีชีวิตที่อยู่รอบตัว “พืช” เป็นสิ่งมีชีวิต ความมีชีวิตที่อยู่ในพืชเป็นสิ่งที่สังเกตได้ง่ายที่สุด การมองความมีชีวิตหรือการอธิบายถึงความมีชีวิตด้านการเจริญเติบโต พืชอาจจะเป็นสื่อที่ชัดเจนที่สุด ที่ง่ายที่สุด หรือ ตรงที่สุด การแตกตัวของยอดอ่อน การบ่งตัวของลำต้น การแตกกิ่ง การปรับตัว ฯลฯ สิ่งเหล่านี้บ่งบอกถึงความมีชีวิตซึ่งแฝงไว้ด้วยความงามความมหัศจรรย์ จากการสังเกตพืชและต้นไม้ทำให้ข้าพเจ้าสร้างรูปแบบในแง่ของความงามที่มีการซ้อนอยู่ในความมหัศจรรย์ของชีวิต โดยใช้รูปแบบของการขยายตัว การแตกตัว การเรียงตัว การซ้อนกันของรูปทรง ซึ่งเป็นรูปแบบในงานประติมากรรมของข้าพเจ้า

We perceive the liveliness by learning, observing until we understood to the creatures around us. Plant is the living things. The vitality in plant is the easiest observing. Looking at effervescence or explaining the living by growth, maybe plant is the best, clearly, easily, or directly medium. The treetop and trunk fission, budding, adaptation, etc. are indicating about the living that full of the beauty and wondrousness By observing plants and trees, I created new pattern from the beauty that hid in the miracle of life, by using the form of expansion, fission, sequence, and shape overlapping which was my own sculpture work.