บทบันทึกการเดินทางของดนตรีสะท้อนตัวตนในวังวนของสังคมเมืองผ่านประสบการณ์ลายจุด

Abstract

กมลพร วงศ์เจริญชัย งานวิจัยเล่มนี้มีวัตถุประสงค์ในการค้นแนวคิดแห่งการดำรงอยู่ร่วมกันของมนุษย์ ผู้วิจัยได้นำวิธีการสร้างสรรค์ดนตรีเพื่อมาพัฒนากระบวนการแห่งเปิดเผยถึงความหมายกันในแต่ละบุคคลและการส่งเสริมในด้านความเข้าใจซึ่งกันและกันของนักดนตรี 12 คน ผ่านผลงานชิ้นนี้ “ลายจุด” คืออุปมาถึงรูปแบบของความเหมือนซึ่งเป็นจุดเชื่อมโยงผู้คนทุกคนสังคม “วังวนสังคมเมือง” คือ อุปมาถึงความหลากหลายและสังคมแห่งการผสมผสานซึ่งเป็นตัวสะท้อนความซับซ้อนของภายในจิตใจพวกเราเอง บทประพันธ์ดนตรีได้เกิดจากกระบวนการค้นคว้าโดยมีจุดมุ่งหมายถึงสัญลักษณ์ที่แสดงถึงความซับซ้อนในการปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์ในช่วงเวลาร่วมสมัย โดยให้ความสำคัญถึงเสียงภายในจิตใจของมนุษย์ด้วยความแตกต่างทางลักษณะเฉพาะ ผู้ประพันธ์มีความมุ่งหวังในการจำลองสภาวะของดนตรีเพื่อพัฒนาการรับรู้ทางด้านสังคมที่แต่ละคนมีคุณค่าและมีความน่าเคารพนับถือ การอิมโพรวิเซชั่นได้เป็นรูปแบบของการสนทนา ที่ผู้ประพันธ์ได้พัฒนาวิธีขั้นพื้นฐานในการค้นหากระบวนการสะท้อนตัวตนในคนอื่น จากบทบันทึกการเดินทางระหว่างการสนทนาระหว่างผู้ประพันธ์กับนักดนตรี 12 คน วิธีการวิจัยได้อยู่บนพื้นฐานขอบเขตการศึกษาที่กว้าง ได้แก่ ด้านจิตวิทยา, ด้านพุทธศาสนามนุษยนิยม, ศิลปะ และกระบวนการฝึกฝนดนตรีสร้างสรรค์ งานวิจัยในลักษณะพหุวิทยาการนี้ได้ถ่ายทอดผ่านสื่อทางดนตรี ซึ่งประกอบด้วย 3 ผลงาน ดังนี้ 1. บทประพันธ์ “Serenity” 4.20 นาที สำหรับนักดนตรี 6 คน นำเสนอกระบวนการค้นหาสภาวะของจิตใจ ในระหว่างทางแห่งการรับรู้ของตัวตนและการปรับสภาวการณ์ของพวกเราภายในโดยรวมของบริบท 2. บทประพันธ์ “Calling” 12 นาที สำหรับนักดนตรี 12 คน แสดงถึงการครุ่นคิด โดยผู้ประพันธ์ได้นำรูปแบบการบันทึกผ่านสกอร์โน้ตมาเป็นบทวิเคราะห์ในเชิงจิตวิทยา ผสมผสานกับเรื่องราวและวัตถุดิบซึ่งเป็นสัญลักษณ์เพื่อรักษาความทรงจำผ่านสัญลักษณ์ทางดนตรี 3. บทประพันธ์ “Empathy” 6 นาที (ขึ้นไป) สำหรับนักดนตรี 14 คน โดยให้นักดนตรีมีจุดโฟกัสอยู่ที่การปฏิสัมพันธ์ของสังคมในช่วงเวลาจริง การสะท้อนของแต่ละบุคคลได้ก้องออกมาจากการแลกเปลี่ยนโดยรวม ซึ่งนักดนตรีสามารถถ่ายทอดวัตถุทางดนตรีต่างๆ ได้ผ่านการอิมโพรไวส์