การใช้วัจนกรรมและกลวิธีทางภาษาบนป้ายโฆษณาหาเสียงเลือกตั้งปี พ.ศ. 2554

Abstract

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประเภทของวัจนกรรมและกลวิธีทางภาษาเพื่อโน้มน้าวใจที่พบจากป้ายโฆษณาหาเสียงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 รวมทั้งศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประเภทของวัจนกรรมและกลวิธีทางภาษาที่พบโดยเก็บข้อมูลจากป้ายโฆษณาหาเสียงเลือกตั้งทั้งหมด 150 ป้าย นำมาถอดเป็นถ้อยคำได้จำนวนทั้งสิ้น 180 ถ้อยคำ การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิเคราะห์เนื้อหาโดยใช้ทฤษฎีเรื่องวัจนกรรมของ Searle (1969) และผลการศึกษาเกี่ยวกับกลวิธีทางภาษาโน้มน้าวใจของกนกพรรณ คำวงศ์ปิน (2544) เป็นกรอบการวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่าประเภทของกลุ่มวัจนกรรมที่พบบนป้ายโฆษณาหาเสียงเลือกตั้งปี พ.ศ. 2554 มี 4 ประเภท ได้แก่ วัจนกรรมกลุ่มผูกมัด วัจนกรรมกลุ่มชี้นำ วัจนกรรมกลุ่มบอกกล่าว และวัจนกรรมกลุ่มแสดงความรู้สึก โดยไม่พบวัจนกรรมกลุ่มแถลงการณ์ โดยวัจนกรรมที่พบมากที่สุด 3 อันดับแรก ได้แก่ วัจนกรรมการสัญญา วัจนกรรมการขอร้อง และวัจนกรรมการจูงใจ ผลการศึกษากลวิธีทางภาษาเพื่อโน้มน้าวใจพบว่ามีการใช้กลวิธีทางภาษาจำนวนทั้งสิ้น 12 กลวิธี โดยเป็นไปตามกรอบการศึกษาทั้ง 6 กลวิธี ได้แก่ การใช้จุดจูงใจให้สิ่งตอบแทน การใช้ภาษาที่แสดงถึงความเป็นพวกพ้องเดียวกัน การใช้ภาษาที่มีชื่อเสียงส่วนตัวเป็นเครื่องจูงใจ การใช้ภาษาในการเน้นจุดเด่นของพรรค การใช้ภาษาที่แสดงถึงการขอโอกาสจากประชาชน และการใช้คำขวัญ รวมทั้งยังพบกลวิธีอื่น ๆ อีก 6 กลวิธี ได้แก่ การใช้ภาษาแสดงข้อมูลเท็จจริงเพื่อนำเสนอสารซ้ำ ๆ การใช้สำนวนโวหาร การใช้ภาษาแนะนำเตือนใจผู้รับสาร การใช้ภาษาแสดงอารมณ์ขัน การใช้ภาษาเร้าอารมณ์ผู้รับสาร และการใช้ภาษาให้ความรู้สึกถึงการทำความดีเพื่อคนอื่น ซึ่งกลวิธีทางภาษาที่พบมากที่สุด 3 อันดับแรก คือ การใช้จุดจูงใจให้สิ่งตอบแทน การใช้ภาษาในการเน้นจุดเด่นของพรรค และการใช้ภาษาที่แสดงถึงการขอโอกาสจากประชาชน นอกจากนี้ยังพบว่ากลวิธีทางภาษาที่ใช้นั้นส่วนใหญ่มีความสอดคล้องกับวัจนกรรมแต่ละชนิดอีกด้วย

The objectives of this study are to examine speech acts and language strategies of persuasion used in electioneering posters of the election in 2011, and to study association between speech acts and language strategies of persuasion. The data were collected from 150 items of electioneering posters containing a total of 180 utterances. Searle’s theory of speech acts was used as a guideline in identifying five illocutionary acts : assertives, directives, commissives, expressives and declaratives. In addition, kanokphan Khamwongpin’s language strategies framework was adopted to study the relationship between speech acts and language strategies. Speech acts found in the findings were grouped under four illocutionary acts : commissives, directives, assertive and expressives. The three speech acts most frequently found were the speech act of promising, request and persuasion. For the language strategies, twelve language strategies of persuasion were found. The finding revealed all six strategies as presented in the research framework : rewards appeal, language of solidarity, candidate’s profiles, the party’s campaign, asking for chance and slogan. Additional six strategies found included intensification, idioms, suggestion and caution, humorous appeal, emotional appeal and altruism. The three language strategies most frequently found were rewards appeal, the party’s compaign and asking for chance. The frequencies and the use of each strategy were found to be related to certain types of speech acts.