การจัดการการแสดงหุ่นละครเล็ก คณะคำนาย

Abstract

งานวิจัยเรื่อง การจัดการ การแสดงหุ่นละครเล็ก คณะคำนาย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นมาและสถานการณ์ปัจจุบันของ การแสดงหุ่นละครเล็ก คณะคำนาย และศึกษาหารูปแบบแนวทางการจัดการ การแสดงหุ่นละครเล็ก คณะคำนาย ในสถานการณ์ปัจจุบันใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ศึกษาเปรียบเทียบหุ่นละครเล็ก คณะคำนายกับหุ่นละครเล็กโจหลุยส์ และหุ่นกระบอดมูลนิธิจักรพันธุ์ โปษยกฤต โดยใช้การสัมภาษณ์ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง อาทิ สมาชิกหุ่นละครเล็ก คณะคำนาย 15 คน สมาชิกหุ่นโจหลุยส์ 2 คน สมาชิกหุ่นกระบอกมูลนิธิจักรพันธ์ โปษยกฤต 2 คน และใช้การสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วมเป็นเครื่องมือในการศึกษา ผลการวิจัยพบว่า หุ่นละครเล็ก คลองบางหลวง คณะคำนาย เกิดจากการรวมตัวของนักแสดงหุ่นละครเล็กที่มาจากคณะโจหลุยส์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2553 จนถึงปัจจุบัน พ.ศ. 2558 เป็นเวลากว่า 6 ปีแล้ว ที่หุ่นคณะนี้ได้เปิดการแสดงให้นักท่องเที่ยวและบุคคลที่สนใจในศิลปวัฒนธรรมแขนงนี้ชม รวมถึงได้มีการถ่ายทอดองค์ความรู้เรื่องหุ่นละครเล็กให้แก่ผู้ที่สนใจโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ณ บ้านศิลปิน คลองบางหลวง เขตภาษีเจริญ กรุงเทพฯ ปัจจัยที่สามารถทำให้หุ่นละครเล็ก คณะคำนาย สามารถคงอยู่ได้มี 3 ปัจจัย คือ 1. ปัจจัยเกี่ยวกับปณิธานและอุดมการณ์ของสมาชิกที่ต้องการสืบสาน อนุรักษ์ และพัฒนาศิลปะการแสดงหุ่นละครเล็ก 2. ปัจจัยด้านรายได้จากการแสดงหุ่นละครเล็กภายในบ้านศิลปินด้วยการขอรับบริจาคตามกำลังศรัทธา การรับงานแสดงนอกสถานที่ รายได้จากการขายอาหารและของที่ระลึกเกี่ยวกับหุ่นละครเล็กในบ้านศิลปิน คลองบางหลวง 3. ปัจจัยในการปรับตัวด้านการแสดงหุ่นละครเล็กให้มีการพัฒนาทั้งในด้านของนักแสดง ตัวหุ่น และเรื่องราวที่ใช้แสดง ข้อเสนอแนะสำหรับการจัดการ การแสดงหุ่นละครเล็ก คณะคำนาย คือ การจัดทำพิพิธภัณฑ์ที่เก็บรวบรวมเรื่องราว ประวัติความเป็นมา และพัฒนาการของหุ่นละครเล็กตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน บริเวณชั้น 2 ภายในบ้านศิลปิน คลองบางหลวง สามารถให้เยาวชน และบุคคลทั่วไปที่สนใจเข้ามาศึกษาหาความรู้ และใช้เป็นแหล่งเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรมแขนงนี้

The objectives of the research on management of the Khamnai Thai Traditional Puppet Theater are to study background and current situations of the Khamnai Puppet Theater and to search for a suggestion for a management. The qualitative research was implemented to compare the Khamnai Puppet Theater with the Joe Louis and the Chakrabhand Puppet Theaters. The research methodology included interview and participant observation. The interview involved in 15 members of the Khamnai Puppet Theater, 2 members of the Chakrabhand Puppet Theater. The results indicated that the members of the Khamnai Puppet Theater were former members of the Joe Louis Peppet Theather. For six years, since this theater has established, they have been performing their shows to visitors and anyone who interested in this kind of performing arts as well as teaching to the public without charging the fee at the Baan Silapin, Klong Bang Luang, Phasi Charoen District, Bangkok. The three factors enabled the surviving of Khamnai Theater included 1) the aspiration and commitment of members to inherit, preserve and develop the puppet art, 2) the income earned from freewill donation for performance as well as foods, beverage, and souvenir sold at the Baan Silapin, and the adaptation of puppet performance leading to the improvement of performers, puppets and stories. The suggestions for management of the Khamnai Thai Traditional Puppet Theater are the establishment of a museum at the second floor of the Baan Silapin in order to collect a history and document the development of Thai traditional puppet theater from past to present. Hence, it is a good place for young generation and public to learn and understand about this precious Thai tradition art.