Theses (Master's degree) - Consumer Protection in Public Health / วิทยานิพนธ์ - การคุ้มครองผู้บริโภคด้านสาธารณสุข

Knowledge Opinion and Law Enforcement of Medical Facilities Law of Officers

Thu, 01 Jan 0028 00:00:00 GMT

Knowledge Opinion and Law Enforcement of Medical Facilities Law of Officers; ความรู้ ความคิดเห็น และการบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาลของพนักงานเจ้าหน้าที่ กนกกาญจน์ เสรีขจรจารุ This cross-sectional analytical study aimed to assess the knowledge, opinions, law enforcement practices, and associated factors related to the enforcement of the Medical Facilities Act among regulatory officers in provincial areas. The study population comprised officers responsible for the supervision and regulation of medical facilities within the Consumer Protection and Public Health Pharmacy Division at the Provincial Public Health Offices in all 76 provinces across Thailand (one officer per province). Data were collected via mailed questionnaires during July–August 2024, with a total of 70 responses received, yielding a response rate of 92.11%. Data were analyzed using descriptive statistics, chi-square tests, and Fisher’s exact tests at a significance level of 0.05. The results showed that most officers had a moderate level of knowledge (60.0%) and expressed a high level of agreement (98.6%) with key decision-making factors in law enforcement, particularly the offender’s intent, prior offenses, and business size. Opinions regarding the administrative fine mechanism were at a moderate level (51.4%). Law enforcement practices were found to be high in the areas of inspection, seizure, and prosecution, whereas the application of the administrative fine mechanism remained limited. Regarding environmental factors, most respondents reported clear policies from their supervisors; however, inter-agency collaboration was rated as only moderate. Further analysis revealed that the level of knowledge among officers was the only factor significantly associated with the overall level of law enforcement (P-value = 0.004). Therefore, it is necessary to continuously promote and develop legal knowledge, both theoretical and practical, among regulatory officers, and to establish clear, comprehensive, and systematic enforcement guidelines to strengthen the efficiency of medical facility regulation at the provincial level.; การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวาง เพื่อศึกษาความรู้ ความคิดเห็น การบังคับใช้กฎหมายและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาลของพนักงานเจ้าหน้าที่ในส่วนภูมิภาค กลุ่มตัวอย่างคือพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งรับผิดชอบงานควบคุมและกำกับดูแลสถานพยาบาลในกลุ่มงานคุ้มครองผู้บริโภคและเภสัชสาธารณสุข สำนักงานสาธารณสุขจังหวัด 76 จังหวัดทั่วประเทศ จังหวัดละ 1 คน เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามทางไปรษณีย์ระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคม พ.ศ. 2567 ได้รับแบบสอบถามตอบกลับ 70 ชุด (คิดเป็นร้อยละ 92.11) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และทดสอบความสัมพันธ์ด้วยไคสแควร์และฟิชเชอร์เอ็กแซ็กต์เทสต์ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ผลการศึกษาพบว่า พนักงานเจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่มีความรู้ในระดับปานกลาง (ร้อยละ 60.0) มีความคิดเห็นระดับสูงต่อปัจจัยในการตัดสินใจบังคับใช้กฎหมาย (ร้อยละ 98.6) โดยเฉพาะเจตนา ประวัติและขนาดกิจการของผู้กระทำผิด ส่วนความคิดเห็นต่อการปรับเป็นพินัยอยู่ในระดับปานกลาง (ร้อยละ 51.4) ขณะที่การบังคับใช้กฎหมายในขั้นตอนตรวจสอบ การยึดและดำเนินคดีอยู่ในระดับสูง แต่การใช้กลไกปรับเป็นพินัยยังมีข้อจำกัด ด้านปัจจัยแวดล้อม พบว่าส่วนใหญ่มีนโยบายชัดเจนจากผู้บังคับบัญชา แต่ความร่วมมือกับหน่วยงานภายนอกยังอยู่ในระดับพอใช้ การวิเคราะห์พบว่า ระดับความรู้ของพนักงานเจ้าหน้าที่ เป็นปัจจัยเดียวที่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับระดับการบังคับใช้กฎหมาย (P-value = 0.004) ดังนั้นควรส่งเสริมและพัฒนาองค์ความรู้ด้านกฎหมาย ทั้งในเชิงทฤษฎีและการปฏิบัติให้แก่พนักงานเจ้าหน้าที่อย่างสม่ำเสมอ จัดทำคู่มือแนวทางการบังคับใช้กฎหมายที่มีความชัดเจน ครอบคลุมและเป็นระบบ เพื่อเสริมสร้างประสิทธิภาพในการควบคุมและกำกับสถานพยาบาลในระดับจังหวัด

Factors affecting Long COVID-19 of patients in Takhli Hospital, Nakhon Sawan

Tue, 01 Jan 0004 00:00:00 GMT

Factors affecting Long COVID-19 of patients in Takhli Hospital, Nakhon Sawan; ปัจจัยที่มีต่อการเกิดภาวะลองโควิด 19 ของผู้ป่วยโรงพยาบาลตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ รัตติยา จันทบาน This observational analytical study aimed to study symptoms, the quality of life and factors associated with long COVID-19, among 150 individuals who had been infected with COVID-19 at Takhli Hospital, Nakhon Sawan. Data was collected using the hospital’s medical records and a questionnaire administered through telephone interviews. The participants were divided into two groups: Group 1 (129 individuals) who did not experience long COVID-19, and Group 2 (21 individuals) who experienced long COVID-19. The most common symptoms of long COVID-19 were cough (47.62%), dyspnea (19.05%), and fatigue (14.29%), respectively. The group with long COVID-19 had lower average utility values compare the group without long COVID-19. The average EQ-VAS score for the long COVID-19 group was 71.90±6.93 (without long COVID-19 group was 95.14±4.51), and the utility value was 0.68±0.12 (without long COVID-19 group was 0.95±0.06). Risk factors associated with long COVID-19 were analyzed using binary logistic regression. The model had an accuracy of 86%. Statistically significant risk factors (p; งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยโดยการสังเกตเชิงวิเคราะห์ เพื่อหาผลลัพธ์ทางคลินิก คุณภาพชีวิตของผู้ป่วยที่ติดเชื้อโควิด-19 และปัจจัยที่สัมพันธ์กับการเกิดภาวะลองโควิด-19 ในโรงพยาบาล ตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ จำนวน 150 ราย เก็บข้อมูลจากเวชระเบียนของโรงพยาบาลและ การสัมภาษณ์ทางโทรศัพท์ พบว่ากลุ่มตัวอย่างสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ 1 ไม่เกิดภาวะลองโควิด จำนวน 129 ราย และกลุ่มที่ 2 เกิดภาวะลองโควิด-19 จำนวน 21 ราย โดยอาการลองโควิด-19 ที่พบ คือ ไอ ร้อยละ 47.62 เหนื่อยง่าย/หอบเหนื่อย ร้อยละ 19.05 อ่อนเพลีย/ อ่อนล้า ร้อยละ 14.29 ตามลำดับ กลุ่มที่เกิดภาวะลองโควิด มีค่าเฉลี่ยอรรถประโยชน์จาก EQ-VAS กับ EQ-5D น้อยกว่ากลุ่มที่ไม่เกิดภาวะลองโควิด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p

Development and validation of a risk assessment tool for imported food sampled by Import and Export Inspection Division: Case Study in vegetable and products.

Tue, 01 Jan 0004 00:00:00 GMT

Development and validation of a risk assessment tool for imported food sampled by Import and Export Inspection Division: Case Study in vegetable and products.; การพัฒนาและทดสอบเกณฑ์ประเมินความเสี่ยงในผลิตภัณฑ์อาหารนำเข้าที่เก็บตัวอย่างโดยกองด่านอาหารและยา : กรณีศึกษากลุ่มพืชและผลิตภัณฑ์ เกศรา เตชะวุฒิพันธุ์ Sampling for the surveillance of imported food safety is a risk reduction measure aimed at minimizing potential hazards from substandard products that could impact consumer health. Developing a risk assessment criterion can serve as a screening tool to identify unsafe food during the sampling stage. This study employed a cross-sectional analytical approach using data from 1,936 imported vegetables and related products samples collected under the Food and Drug Administration’s sampling plan from fiscal years 2019 to 2021. Data were analyzed using chi-square tests and logistic regression to identify factors significantly associated with product quality outcomes, which were then used to develop a risk assessment criterion. Findings revealed that 169 samples (8.73%) did not meet safety standards, with the highest non-compliance found in fresh and dried processed vegetables (17.55% and 9%, respectively). Statistically significant factors influencing product quality (p < 0.05) included the quarter of sampling and food type. The resulting risk assessment criterion showed relatively low predictive performance. Using a cut-off score of 2.5 based on Youden’s Index, the criterion yielded a sensitivity of 49.11%, specificity of 66.96%, accuracy of 63.33%, positive predictive value (PPV) of 11.74%, and negative predictive value (NPV) of 93.00%. When applied to 2022 sampling data, the criterion achieved 56.52% sensitivity, 42.81% specificity, 43.79% accuracy, 7.07% PPV, and 92.75% NPV. While the risk assessment criterion may aid in guiding sample selection, further development is needed incorporating broader factors and ensuring more even data distribution to improve predictive accuracy and efficiency.; การเก็บตัวอย่างเฝ้าระวังความปลอดภัยในผลิตภัณฑ์อาหารนำเข้า เป็นการลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากผลิตภัณฑ์ที่ไม่ได้มาตรฐานและส่งผลต่อสุขภาพของผู้บริโภค การพัฒนาเกณฑ์ประเมินความเสี่ยงจะช่วยเป็นเครื่องมือคัดกรองผลิตภัณฑ์ที่ไม่ปลอดภัย การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวาง โดยใช้ข้อมูลอาหารนำเข้ากลุ่มพืชและผลิตภัณฑ์ที่ถูกเก็บตัวอย่างตามแผนเก็บตัวอย่างของกองด่านอาหารและยา ในปีงบประมาณ พ.ศ. 2562-2564 จำนวน 1,936 ตัวอย่าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติการทดสอบไคสแควร์ และสถิติการถดถอยแบบโลจิสติก เพื่อหาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์และส่งผลต่อผลวิเคราะห์คุณภาพของผลิตภัณฑ์ จากนั้นจึงพัฒนาเกณฑ์ประเมินความเสี่ยง ผลการศึกษาพบว่า มีผลิตภัณฑ์ตกมาตรฐาน 169 ตัวอย่าง (ร้อยละ 8.73) ลักษณะอาหารที่ตกมาตรฐานมากที่สุดคือ ผักสดและผักแปรรูปแห้ง จำนวน 53 ตัวอย่าง (ร้อยละ 17.55 และ ร้อยละ 9 ตามลำดับ) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์และส่งผลต่อผลวิเคราะห์คุณภาพของผลิตภัณฑ์อย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) คือ ไตรมาสที่เก็บตัวอย่าง และลักษณะของอาหาร เกณฑ์ประเมินความเสี่ยงที่ได้สามารถทำนายผลอยู่ในระดับค่อนข้างต่ำ วิเคราะห์ประสิทธิภาพของเกณฑ์พัฒนาความเสี่ยงที่ได้ โดยเลือกค่า Youden’s index ที่จุดตัด (cut-off point) 2.5 คะแนน พบว่ามีค่าความไวเท่ากับ 49.11% ค่าความจำเพาะเท่ากับ 66.96% ค่าความถูกต้องเท่ากับ 63.33% ค่าคาดทำนายผลบวกเท่ากับ 11.74% ค่าคาดทำนายผลลบเท่ากับ 93.00% เมื่อทดสอบในอาหารนำเข้ากลุ่มพืชและผลิตภัณฑ์ที่ถูกเก็บตัวอย่างในปีงบประมาณ พ.ศ. 2565 เกณฑ์ประเมินความเสี่ยงที่ใช้มีค่าความไวเท่ากับ 56.52% ค่าความจำเพาะเท่ากับ 42.81% ค่าความถูกต้องเท่ากับ 43.79% ค่าคาดทำนายผลบวกเท่ากับ 7.07% และค่าคาดทำนายผลลบเท่ากับ 92.75% เกณฑ์ประเมินความเสี่ยงสามารถช่วยเป็นเครื่องมือในการสุ่มเก็บตัวอย่างได้ อย่างไรก็ตามยังต้องมีการพัฒนาเกณฑ์ประเมินความเสี่ยงต่อไป โดยพิจารณาปัจจัยให้ครอบคลุมและแบ่งกลุ่มตัวอย่างให้มีการกระจายตัวของข้อมูล เพื่อให้ได้เกณฑ์ประเมินความเสี่ยงที่ทำนายผลได้อย่างแม่นยำและมีประสิทธิภาพมากขึ้น

Compliance with Law Enforced Good Manufacturing Practice (GMP 420) for Drinking Water in Sealed Container of Entrepreneur in Nakhon Si Thammarat Province.

Thu, 01 Jan 0028 00:00:00 GMT

Compliance with Law Enforced Good Manufacturing Practice (GMP 420) for Drinking Water in Sealed Container of Entrepreneur in Nakhon Si Thammarat Province.; การปฏิบัติตามหลักเกณฑ์วิธีการที่ดีในการผลิตที่บังคับใช้เป็นกฎหมาย (GMP 420) ของผู้ประกอบการสถานที่ผลิตน้ำบริโภคในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิท ในจังหวัดนครศรีธรรมราช กรกช เขียนวารี This cross-sectional analytical study examined factors influencing compliance with law-enforced Good Manufacturing Practices (GMP 420) among entrepreneurs of drinking water in sealed containers production facilities in Nakhon Si Thammarat Province. A total of 138 manufacturing facilities were randomly sampled. Data were collected from facility operators using structured questionnaires and facility assessments based on GMP 420 criteria between December 2024 and February 2025. Statistical analyses included descriptive statistics, Chi-square test, Fisher's exact test, and Binary logistic regression. The majority of facilities (94.2%) were not classified as factories, with an average operational duration of 10.8 years (SD = 7.5). Monthly revenue ranged primarily between 30,000-70,000 Thai Baht (34.1%), and 91.3% had appointed trained production supervisors. Operators demonstrated moderate knowledge of GMP 420 (mean score: 13.94/20) and positive attitudes toward GMP 420 implementation (mean score: 3.71/5), particularly regarding product quality and safety. Overall, 58.0% of facilities achieved GMP 420 compliance, with higher compliance rates for basic requirements compared to specific requirements (73.2% vs. 59.4%, respectively). Significant predictors of GMP 420 compliance included age 31-60 years (OR = 5.4, p = 0.01), working more than 8 hours daily (OR = 6.5, p; การวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวางนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการปฏิบัติตามหลักเกณฑ์วิธีการที่ดีในการผลิตที่บังคับใช้เป็นกฎหมาย (GMP 420) ของผู้ประกอบการสถานที่ผลิตน้ำบริโภคในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิทในจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยสุ่มตัวอย่างสถานที่ผลิตจำนวน 138 แห่ง เก็บข้อมูลจากผู้ประกอบการสถานที่ผลิตฯ ด้วยแบบสอบถามและตรวจประเมินสถานที่ผลิตฯ ตามหลักเกณฑ์ GMP 420 ระหว่างเดือนธันวาคม 2567 ถึงกุมภาพันธ์ 2568 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การทดสอบไคสแควร์ การทดสอบฟิชเชอร์ และการวิเคราะห์ถดถอยโลจิสติกแบบไบนารี ผลการศึกษาพบว่า สถานที่ผลิตฯ ส่วนใหญ่ไม่เข้าข่ายโรงงาน (ร้อยละ 94.2) มีระยะเวลาของการดำเนินกิจการเฉลี่ย 10.8 ปี (S.D.=7.5) รายได้เฉลี่ยต่อเดือนอยู่ในช่วง 30,000-70,000 บาท ร้อยละ 34.1 มีการแต่งตั้งผู้ควบคุมการผลิตที่ผ่านการอบรม ร้อยละ 91.3 ผู้ประกอบการมีความรู้เรื่อง GMP 420 ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย 13.94 จาก 20 คะแนน) และมีความคิดเห็นเชิงบวกต่อ GMP 420 (ค่าเฉลี่ย 3.71 จาก 5 คะแนน) โดยเฉพาะในด้านคุณภาพและความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์ โดยร้อยละ 58.0 ของสถานที่ผลิตปฏิบัติได้ตามเกณฑ์ GMP 420 โดยผ่านข้อกำหนดพื้นฐานในระดับสูงกว่าข้อกำหนดเฉพาะ (ร้อยละ 73.2 และ 59.4 ตามลำดับ) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการปฏิบัติตามเกณฑ์ GMP 420 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ อายุ 31–60 ปี (OR=5.4, p=0.01) การทำงานมากกว่า 8 ชั่วโมงต่อวัน (OR=6.5, p