https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/1140 Sat, 11 Jul 2026 21:14:04 GMT 2026-07-11T21:14:04Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29049 การผลิตและทำบริสุทธิ์แมนโนโอลิโกแซคคาไรด์จากกากมะพร้าว อิทธิชัย ฉิมพะเนาว์ The objectives of this research were to investigate the production and separation of  mannooligosaccharides (MOS) from copra meal. The MOS mixture was enzymatically produced by endo-mannanase by commercial cocktail enzymes. Two commercial enzymes, Pectinex Ultra SP-L and Pectinex Ultra Tropical, were compared.  The mannanase activity in Pectinex Ultra SP-L was 706.7±2.42 U/mL which was higher than that in Pecinex Ultra Tropical. Therefore, Pectinex Ultra SP-L was chosen for further characterization. The mannanase of Pectinex Ultra SP-L had an optimum condition at 65 °C and pH 4 (1208 U/mL). However, the temperature stability at 65°C was relatively low whereas the thermal stability at 55 °C could retain approximately 50% of the maximum activity after 90 min. incubation at pH 4. The Km and Vmax values of mannanase in Pectinex Ultra SP-L for copra meal and locust bean gum were 534 g/L and 7.43 g/L/min versus 6.70 g/L and 9.71 g/L/min, respectively. The concentrations of copra meal for the production of MOS were studied from 10 to 250 g/L. The results indicated that the higher the copra meal concentrations, the higher MOS concentrations were obtained. At the 250 g/L copra meal, the maximum MOS concentration reached 22.1 g/L which consisted of 1.94 g/L mannotriose and 20.2 g/L mannobiose. The obtained MOS was further purified by removal of mannose and glucose from the mixture. The ultrafiltration and yeast treatment by S. cerevisiae were compared in terms of monosaccharides removal and OS recovery yield.  Ultrafiltration at low temperature (13±1°C) and pressure of 3 bar had a higher rejection value of mannotriose than that at 25±1°C, resulting in a better separation between mono- and OS. To improve the separation efficiency, 2 sheets of membrane were stacked. The results showed that the stacked sheets did not show any selectivity among mono and oligosaccharide, however the OS recovery was improved from 39 to 65%.  The yeast treatment could remove monosaccharides more efficiently allowing a high recovery of mannooligosaccharide. The MOS purity of 65.6%  was obtained from the yeast treatment, however the by-products from fermentation such as ethanol should also be removed from the mixture.; งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการผลิตและทำบริสุทธิ์แมนโนโอลิโกแซคคาไรด์ จากกากมะพร้าวโดยใช้แมนนาเนสจากคอกเทลเอนไซม์ 2 ยี่ห้อทางการค้า ได้แก่ Pectinex Ultra SP-L และ Pectinex Ultra Tropical ทำการเปรียบเทียบกิจกรรมแมนนาเนส จากการเปรียบเทียบที่สภาวะเดียวกันพบว่า Pectinex Ultra SP-L มีกิจกรรมแมนนาเนส 706.7±2.42 ยูนิตต่อมิลลิลิตร ซึ่งมีค่ากิจกรรมสูงกว่า Pectinex Ultra Tropical ดังนั้นผู้วิจัยจึงศึกษาคุณสมบัติของ Pectinex Ultra SP-L ผลการทดลองพบว่า Pectinex Ultra SP-L มีค่าพีเอช และอุณหภูมิที่ทำให้กิจกรรมแมนนาเนส สูงสุดคือ พีเอชเท่ากับ 4 อุณหภูมิเท่ากับ 65 องศาเซลเซียส (1208 ยูนิตต่อมิลลิลิตร) แต่เอนไซม์มีความเสถียรต่ำเมื่อบ่มที่อุณหภูมิ 65 องศาเซลเซียส ในขณะที่เมื่อบ่มที่ 55 องศาเซลเซียส พีเอช 4 เป็นเวลา 30 นาที เอนไซม์ยังคงมีค่ากิจกรรมประมาณร้อยละ 50 ค่าจลนพลศาสตร์ของเอนไซม์เมื่อใช้กากมะพร้าวเป็นสารตั้งต้นมีค่า Km = 534 กรัมต่อลิตร  Vmax = 7.43  กรัมต่อลิตรต่อนาที และเมื่อใช้โลคัสบีนกัมเป็นสารตั้งต้น มีค่า Km = 6.70 กรัมต่อลิตร  Vmax = 9.71  กรัมต่อลิตรต่อนาที  จากการศึกษาการผลิตแมนโนโอลิโกแซคคาไรด์จากกากมะพร้าวที่ความเข้มข้น 10-250 กรัมต่อลิตร   พบว่ายิ่งใช้ความเข้มข้นกากมะพร้าวสูงขึ้น ความเข้มข้นของแมนโนโอลิโกแซคคาไรด์ก็สูงขึ้นเช่นกัน ความเข้มข้นกากมะพร้าว 250 กรัมต่อลิตร เป็นความเข้มข้นที่สามารถผลิตแมนโนโอลิโกแซคคาไรด์ที่ดีที่สุด (22.1 กรัมต่อลิตร)  โดยประกอบด้วยแมนโนไตรโอส 1.94 กรัมต่อลิตร แมนโนไบโอส 20.2  กรัมต่อลิตร แมนโนโอลิโกแซคคาไรด์ที่ได้จากการผลิตนำมาทำบริสุทธิ์โดยเปรียบเทียบ 2 วิธีการ ได้แก่ วิธีอัลตราฟิลเตรชัน และการใช้ยีสต์ S. cerevisiae เพื่อกำจัดน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยว (กลูโคสและแมนโนส) ทำการเปรียบเทียบร้อยละของโอลิโกแซคคาไรด์ที่เก็บเกี่ยวได้ จากการทดลองพบว่า การใช้เยื่อแผ่นที่อุณหภูมิ 13±1 องศาเซลเซียสที่ความดัน 3 บาร์มีค่าการกักกันของแมนโนไตรโอสดีกว่าการใช้เยื่อแผ่นที่อุณหภูมิ 25±1 องศาเซลเซียส ส่งผลให้สามารถแยกน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยวจากโอลิโกแซคคาไรด์ได้ดีขึ้น เมื่อศึกษาการใช้เยื่อแผ่นสองชั้นประกบกัน พบว่าการใช้เยื่อแผ่นสองชั้นไม่สามารถทำให้เกิดการคัดแยกระหว่างน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยว และแมนโนโอลิโกแซคคาไรด์ แต่วิธีดังกล่าวสามารถเก็บเกี่ยวผลผลิตได้เพิ่มสูงขึ้นจากเดิมร้อยละ 39 เป็นร้อยละ 65  สำหรับการใช้ยีสต์ในการทำบริสุทธิ์ พบว่ายีสต์กำจัดน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยวได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่งผลให้เก็บเกี่ยวโอลิโกแซคคาไรด์ได้สูงขึ้น โดยแมนโนโอลิโกแซคคาไรด์ที่ได้มีค่าความบริสุทธิ์สูงถึงร้อยละ 65.6 แต่อย่างไรก็ตามวิธีการใช้ยีสต์ก่อให้เกิดเอทานอลในสารละลายแมนโนโอลิโกแซคคาไรด์ จึงจำเป็นต้องถูกกำจัดออกในขั้นตอนต่อไป Fri, 01 Jan 0012 00:00:00 GMT https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29049 0012-01-01T00:00:00Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/28365 DECOLORIZATION OF TEXTILE EFFLUENT USING CO-MICROORGANISM BACILLUS SP. FN1 AND FN2; การลดความเข้มข้นสีย้อมจากน้ำทิ้งโรงงานสิ่งทอโดยจุลินทรีย์ผสม Bacillus sp. FN1 และ FN2 พีรยา บัวโพธิ์ The co-culture of Bacillus sp. FN1 and FN2 in the ratio of 1:1 could efficiently decolorize the industrial textile effluent. In this study, the co-culture showed the highest decolorization percentage of 64.28, 75.73, 83.05, and 86.26% at the wavelengths of 425, 509, 595, and 625 nm, respectively, within 168 hours in the medium containing glucose (1.0% w/v), yeast extract (0.3% w/v), ammonium chloride (0.6% w/v), and 10% (v/v) of 1,000 fold of the initial textile effluent concentration at 37 °C, pH 7.0 under shaking condition at 150 rpm 48 h and subsequently in static condition. The co-culture of Bacillus sp. FN1 and FN2 showed the maximum laccase, manganese peroxidase, azoreductase, and lignin peroxidase activities of 55.53, 19.34, 11.98, and 4.80 U/L respectively, while the removal percentage of COD, TS, TSS, and TDS was 93.94, 46.77, 58.18 and 60.90% respectively.  For the phytotoxicity test, the biodegraded dyes did not adversely effect on the germination and growth of Ipomoea aquatica Forsk (100%) and Oryza sativa L. (80%).; เมื่อผสม Bacillus sp. FN1 กับ Bacillus sp.  FN2 ในอัตราส่วน 1:1 พบว่าจุลินทรีย์ผสมสามารถกำจัดสีย้อมน้ำทิ้งในอุตสาหกรรมสิ่งทอได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยสามารถกำจัดสีได้สูงสุดที่ 64.28, 75.73, 83.05 และ 86.26% ที่ความยาวคลื่น 425, 509, 595 และ 625 nm ตามลำดับ ภายใน 168 ชั่วโมง ในอาหารที่ประกอบด้วยกลูโคส (1.0% w/v), สารสกัดจากยีสต์ (0.3% w/v), แอมโมเนียมคลอไรด์ (0.6% w/v) และน้ำทิ้งจากสิ่งทอ 10% (v/v) ที่ความเข้มข้นเริ่มต้น 1,000 เท่า  pH 7.0 ภายใต้สภาวะการเขย่า 150 rpm 48 ชั่วโมง ตามด้วยสภาวะที่ไม่มีการเขย่า อุณหภูมิ 37 °C จุลินทรีย์ผสม Bacillus sp. FN1 และ FN2 แสดงค่ากัมมันตภาพแลคเคส แมงกานีสเปอร์ออกซิเดส เอโซรีดักเทส และลิกนินเปอร์ออกซิเดสสูงสุดที่  55.53, 19.34, 11.98 และ 4.80 U/L ตามลำดับ และสามารถลด COD, TS, TSS และ TDS ได้สูงสุด 93.94, 46.77, 58.18 และ 60.90% ตามลำดับ ผลการทดสอบความเป็นพิษต่อพืช สีย้อมที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพไม่ส่งผลเสียต่อการงอกและการเจริญของ Ipomoea aquatica Forsk (100%) และ Oryza sativa L. (80%) Tue, 01 Jan 0004 00:00:00 GMT https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/28365 0004-01-01T00:00:00Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/28116 Design of perfusion bioreactor for tissue-engineered bone development using computational fluid dynamics; การออกแบบถังปฏิกรณ์ชีวภาพแบบ perfusion ในการสร้างวิศวกรรมเนื้อเยื่อกระดูกโดยใช้พลศาสตร์ของไหลเชิงคำนวณ The emerging aging society has caused a growing demand for bone grafts with scaffolds made up of large amounts of bone cells. However, developing a scaffold-based cell culture system that can provide sufficient number of bone cells and thus be suitable for treatment of individual patient is time consuming and labor intensive. In this study, prior to implementing a suitable bioreactor and a scaffold for the production of bone substitute materials, computational fluid dynamics was applied to in silico test the tentative-designed bioreactors and scaffold structures. First, the effects of perfusion bioreactor interior geometry and scaffold porosity on hydrodynamic conditions, which involves stimulation of bone cells generation, were studied. The bioreactor with the conical shaped inlet and outlet and the culture medium distributing unit (MDU) showed a more uniform distribution of fluid flow and shear stress, and the values of shear stress were appropriate for the activation of bone cells (0.149-0.160 mPa). As the flow within the scaffold where its porosity was decreased from 90% to 10%, which represented the growing number of bone cells on the scaffold, was simulated, the velocity and shear stress values were found to be higher, despite within the suitable range for bone cell induction. Next, effects of five different scaffold structures: F-RD, Schwarz_P, Gyroid, Neovius_P and OrthoCircle on hydrodynamic conditions were evaluated in both unidirectional and multidirectional bioreactors. It appeared that, despite difference in structure, pore diameter and porosity, velocity and shear stress within all the scaffolds were still in the range suitable for bone cell formation. Nevertheless, within the multidirectional bioreactor, their values were improved compared to that in the unidirectional one. By comparing the simulations with the experiments in the two bioreactors, it was found that, at small inlet flow velocities (1.179-6.602 mm/s), the results of simulations and experiments were comparable. However, when the inlet flow velocity was higher, the experimental result of velocity and shear stress was 2-3 times higher than that from the simulations. The proposed studies of designed bioreactors and scaffolds with computational fluid dynamics can first simulate hydrodynamic conditions within the tentative scaffold, so that the data obtained can be later used for the production of bone replacement material from the scaffold.; สังคมผู้สูงอายุในปัจจุบันมีความต้องการการปลูกถ่ายกระดูกด้วยวัสดุทดแทนจากโครงเลี้ยงเซลล์ที่ประกอบด้วยเซลล์กระดูกจำนวนมาก อย่างไรก็ตามการพัฒนาระบบการเพาะเลี้ยงเซลล์บนโครงเลี้ยงเซลล์ที่ทำให้เกิดเซลล์กระดูกจำนวนมากและเหมาะสมกับการนำไปใช้กับผู้ป่วยในแต่ละรายมีการใช้ต้นทุน แรงงานและเวลาในการผลิตที่สูง งานวิจัยนี้ได้นำพลศาสตร์ของไหลเชิงคำนวณ มาใช้ทดสอบระบบถังปฏิกรณ์ชีวภาพและโครงเลี้ยงเซลล์ที่ออกแบบเบื้องต้น ก่อนที่จะนำเสนอรูปแบบของระบบถังปฏิกรณ์ชีวภาพและโครงเลี้ยงเซลล์ที่เหมาะสมเพื่อนำไปใช้ในการผลิตวัสดุทดแทนกระดูกจริง โดยเริ่มจากศึกษาผลกระทบของรูปทรงภายในถังปฏิกรณ์ชีวภาพแบบ perfusion และความเป็นรูพรุนของโครงเลี้ยงเซลล์ต่อสภาวะทางอุทกพลศาสตร์ ซึ่งเป็นตัวเหนี่ยวนำการเปลี่ยนแปลงชนิดของเซลล์ต้นกำเนิดไปสู่เซลล์กระดูก พบว่ารูปทรงแบบทรงกรวยที่มีตัวของส่วนกระจายอาหารเลี้ยงมีการกระจายตัวของการไหลและค่าความเค้นเฉือนของของเหลวที่ทั่วถึงและเหมาะสมต่อการกระตุ้นให้เป็นเซลล์กระดูก (0.149-0.160 mPa) และเมื่อจำลองการไหลผ่านโครงเลี้ยงเซลล์ที่มีความเป็นรูพรุนลดลงจาก 90% ไปเป็น 10% ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการเจริญเติบโตของเซลล์กระดูกบนโครงเลี้ยงเซลล์ พบว่าความเร็วและความเค้นเฉือนมีค่าสูงขึ้น แต่ยังอยู่ในระดับที่เหมาะสมต่อการสร้างเซลล์กระดูก จากนั้นศึกษาโครงเลี้ยงเซลล์ที่สร้างขึ้น 5 รูปแบบ ได้แก่ F-RD, Schwarz_P, Gyroid, Neovius_P และ OrthoCircle ในถังปฏิกรณ์ชีวภาพแบบไหลทิศทางเดียวและหลายทิศทางการไหล พบว่า โครงเลี้ยงเซลล์ทุกรูปแบบมีระดับความเร็วและความเค้นเฉือนในโครงเลี้ยงเซลล์อยู่ในช่วงที่เหมาะสมต่อการสร้างเซลล์กระดูก แต่ในระบบถังปฏิกรณ์ชีวภาพแบบหลายทิศทางการไหล ให้ความเร็วและความเค้นเฉือนที่สูงกว่าการไหลเพียงทิศทางเดียว และเมื่อนำผลจากการจำลองดังกล่าวเทียบการผลการทดลองการไหลในระบบถังปฏิกรณ์ชีวภาพทั้ง 2 แบบที่มีโครงเลี้ยงเซลล์ทั้ง 5 รูปแบบ พบว่าที่ความเร็วของการไหลขาเข้าระบบถังปฏิกรณ์ชีวภาพ (1.179-6.602 mm/s) ผลจากการจำลองและการทดลองมีค่าที่คล้ายคลึงกัน แต่เมื่อความเร็วในการไหลขาเข้าสูงขึ้นผลการทดลองของความเร็วและความเค้นเฉือนจะมีค่าแตกต่างจากการจำลองประมาณ 2-3 เท่า กระบวนการศึกษาระบบถังปฏิกรณ์ชีวภาพและโครงเลี้ยงเซลล์ด้วยพลศาสตร์ของไหลเชิงคำนวณสามารถจำลองสภาวะที่เกิดในโครงเลี้ยงเซลล์เบื้องต้น ก่อนที่นำข้อมูลมาใช้เพื่อการผลิตวัสดุทดแทนกระดูกจากโครงเลี้ยงเซลล์ต่อไป Mon, 01 Jan 0025 00:00:00 GMT https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/28116 0025-01-01T00:00:00Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/28115 Synthesis and Characterization of Selenium Nanoparticles from garlic extract with anti-cancer properties; การสังเคราะห์อนุภาคนาโนซีลีเนียมจากสารสกัดกระเทียมที่มีสมบัติยับยั้งเซลล์มะเร็ง Garlic extract contains substances as reducing agents and capping agents for the synthesis of selenium nanoparticles (SeNPs), but with low reducing capacity. Ascorbic acid is normally used to stimulate the conversion of Se4+ to Se0, giving orange-red particles suspended in the solution. Studies for synthesis condition of selenium nanoparticles with selectively cancer cells inhibition were performed under various conditions as  reaction periods (24, 48 and 72 h), pH  (pH 6, pH 8 and non adjust pH) and ratio of Sodium selenite : Ascorbic acid : Garlic extract (1:2:12, 1:2:19, 1:3:19 and 1:3:25). The particles collected from each synthesis condition were tested for cancer cell inhibition using hepatocellular carcinoma (HepG2) and cervical cancer cells (HeLa) in comparison with lung normal cells (MRC-5), using MTT assay. The selective index were computed for selectively cancer cell inhibition assessment of the particles. Results revealed that optimal reaction period was 72 h, giving IC50 against HeLa and HepG2 at 155.79±21.15 and 171.36±6.94 µg/ml, and provided selective index  at 2.62±0.12 and 2.45±0.18 respectively. The particles synthesised under non-adjusted pH and pH 6 inhibited either HeLa and HepG2, while particles at pH 8 had no selective cancer cell inhibition activity. For the proportion of Sodium selenite: Ascorbic acid: Garlic extract used in the synthesis of selenium nanoparticles, It was found that the ratio of Sodium selenite: Ascorbic acid: Garlic extract at 1:3:25 with non-adjusted pH in the synthetic period of 72 h had a selective cancer cell inhibition with low cytotoxicity to normal cells. The IC50 ​​of MRC-5, HeLa and HepG2 was 417.04±15.51, 73.85±12.38 and 32.83±5.22 µg/ml, respectively and giving selective index for HepG2 and HeLa at 12.93±1.90 and 5.76±0.97, respectively, which was the best synthesis conditions. The selective index of particles from this synthesis condition was greater than Sodium selenite, Tamoxifen (TAM), and garlic extract. The orange-red color of the colloid solution from the synthesis exhibited the maximum absorbance in the range of 260-280 nm using a UV -Vis spectrophotometer. Results from SEM and EDS analysis revealed that the particles were spherical shape in the range of 1-20 nm, and were composed of selenium. The FTIR technique reported the functional groups including OH, C-H, C-O-H, and S=O. These functional groups were involved in the synthesis of selenium nanoparticles. The stability of the selenium nanoparticles was analyzed by Zeta potential. It was found that the zeta potential was -24.5±6.52 mV and the PDI value was 0.292, which could indicate that the nanoparticles had a negative surface charge, moderate stable, and had monodispersed particles distribution. The analysis of Sodium selenite residues in the solution of selenium nanoparticle synthesis reaction was un-measurable. It indicated that the reaction wastewater contained low levels of selenium residues. Therefore, it is a suitable synthesis condition that provides a selective inhibition of cancer cells and low-level of pollutes from Sodium selenite, which was a raw material for the nanoparticle synthesis.; สารสกัดกระเทียมมีสารที่เป็นตัวรีดิวซ์และตัวหุ้มสำหรับการสังเคราะห์อนุภาคนาโนซีลีเนียมได้ แต่เป็นตัวรีดิวซ์ที่มีฤทธิ์ค่อนข้างต่ำ สามารถใช้ Ascorbic acid เสริมในการเร่งปฏิกิริยาการเปลี่ยน Se4+ เป็น Se0 ให้เกิดอนุภาคนาโนสีส้มแดงแขวนลอยในสารละลาย การศึกษาหาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการสังเคราะห์อนุภาคนาโนซีลีเนียมกระเทียมที่มีฤทธิ์ยับยั้งเซลล์มะเร็งอย่างจำเพาะ การศึกษาในสภาวะต่างๆ คือ ช่วงเวลาที่ใช้ในการสังเคราะห์ (24, 48 และ 72 h), ความเป็นกรด-ด่างของสารละลายปฎิกริยาการสังเคราะห์ (pH 6, pH 8 และไม่ปรับ pH) และสัดส่วนของ Sodium selenite : Ascorbic acid : สารสกัดกระเทียม ที่ใช้ในการสังเคราะห์อนุภาคนาโนซีลีเนียม (1:2:12, 1:2:19, 1:3:19 และ 1:3:25) ซึ่งอนุภาคจากสภาวะต่างๆที่สังเคราะห์ได้นำมาตรวจสอบฤทธิ์การยับยั้งเซลล์มะเร็ง โดยใช้เซลล์มะเร็งตับ (HepG2), เซลล์มะเร็งปากมดลูก (HeLa) เทียบกับเซลล์ปกติจากปอด (MRC-5) ด้วยวิธี MTT assay และคำนวณหาค่า Selective index ในการประเมินการยับยั้งเซลล์มะเร็งอย่างจำเพาะจากผลพบว่าเวลาที่เหมาะสมในการสังเคราะห์อนุภาคคือ 72 h ที่ให้ค่า IC50 ของเซลล์มะเร็งปากมดลูกและเซลล์มะเร็งตับ เท่ากับ 155.79±21.15 และ 171.36±6.94 µg/ml ตามลำดับ และให้ค่า Selective index 2.62±0.12 และ 2.45±0.18 ตามลำดับ และอนุภาคที่สังเคราะห์ในสภาวะไม่ปรับ pH และ pH 6 ให้อนุภาคที่ยับยั้งเซลล์มะเร็งได้ไม่ทั้งสองชนิด ขณะที่สารสังเคราะห์ pH 8 ไม่มีฤทธิ์ยับยั้งเซลล์มะเร็งอย่างจำเพาะ ส่วนการศึกษาอัตราส่วนของ Sodium selenite : Ascorbic acid : สารสกัดกระเทียม พบว่าสภาวะสังเคราะห์ที่ 1:3:25 ไม่ปรับ pH ในระยะเวลาสังเคราะห์ 72 h ให้ผลยับยั้งการเจริญของเซลล์มะเร็งอย่างจำเพาะและมีผลเป็นพิษต่ำต่อเซลล์ปกติ โดยให้ค่า IC50 ของเซลล์ปกติ, เซลล์มะเร็งปากมดลูกและเซลล์มะเร็งตับ เท่ากับ 417.04±15.51, 73.85±12.38 และ 32.83±5.22 µg/ml ตามลำดับ และมี Selective index ต่อ HepG2  และ HeLa เป็น 12.93±1.90 และ 5.76±0.97 ตามลำดับ ซึ่งเป็นสภาวะการสังเคราะห์ที่ผลฤทธิ์ยับยั้งดีที่สุด ค่า Selective index ของอนุภาคจากสภาวะนี้มีค่ามากกว่า Sodium selenite, Tamoxifen (TAM) และสารสกัดกระเทียม โดยสารละลายอนุภาคสีแดงดูดกลืนแสงสูงสุดในช่วง 260-280 nm ด้วย UV -Vis spectrophotometer ผลจาก SEM และ EDS พบว่าอนุภาคมีรูปร่างเป็นทรงกลม ขนาดประมาณ 1-20 nm และมีธาตุซีลีเนียมเป็นองค์ประกอบ การวิเคราะห์ด้วย FTIR พบกลุ่มฟังก์ชัน OH, C-H, C-O-H และ S=O มีส่วนเกี่ยวข้องในการสังเคราะห์อนุภาคนาโนซีลีเนียม การวิเคราะห์ความเสถียรของอนุภาคนาโนซีลีเนียมด้วย Zeta potential พบว่าอนุภาคมีประจุเป็นลบและให้ค่าศักย์ซีต้าเป็น -24.5±6.52 mV และมีค่า PDI เท่ากับ 0.292 ซึ่งสามารถบอกได้ว่าอนุภาคนาโนซีลีเนียมมีความเสถียรอยู่ในระดับปานกลาง (Moderately stable) มีกระจายตัวแบบ Monodispersed และสภาวะการสังเคราะห์อนุภาคที่ใช้ 1:3:25 ไม่สามารถตรวจพบปริมาณตกค้างของ Sodium selenite ในสารละลายปฏิกริยาการสังเคราะห์อนุภาคนาโนซีลีเนียม แสดงถึงสารละลายน้ำทิ้งของปฏิกริยามีสารตกค้างของซีลีเนียมในระดับที่ต่ำ ดังนั้นจึงเป็นสภาวะการสังเคราะห์ที่เหมาะสมที่ให้ฤทธิ์ยับยั้งเซลล์มะเร็งที่ดีและมีมลพิษต่ำจาก Sodium selenite ซึ่งเป็นวัตถุดิบในการสังเคราะห์อนุภาคนาโนซีลีเนียม Mon, 01 Jan 0025 00:00:00 GMT https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/28115 0025-01-01T00:00:00Z