https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/27047 2026-09-04T16:35:37Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29568 BELIEVE, FAITH, HOPE TO MODULAR SPACE DESIGN FOR SERENITY; ความเชื่อ ความศรัทธา ความหวัง สู่การออกแบบพื้นที่ปรับเปลี่ยนรูปแบบได้ เพื่อสันติสุข เอกพงษ์ ตรีตรง The purpose of this research comprises 1) Principles of belief, faith, and hope from three religions to find relationships and create peace between people with people, and space. 2) Semiotic theory of space in the Bible and the physical environment, relevant theories, and positive behaviors to determine creative and design spaces for peace. 3) Designing the module space of peace and activities promoting peace, integrate together to create peace in the daily life of city people. This research is a mixed method. The researcher uses a documentary along with survey research. Using an in-depth interview and analyze the results from the experiment target population: qualitative: 10 pastors and experts and quantitative: general group of 400 people, comprising Buddhists, Christians, and Muslims, at Wat Chonprathan Rangsarit, Hope of Bangkok Church, Darul Muttaqien Mosque Nonthaburi. The results of this research were as follows 1. The space influences human behavior, belief activities, it has an effect on peace, hope and faith through a peaceful, in a semiology format. 2. The conclusions of the research process and target groups of 3 main religions, symbolic in the Bible and Christian activities towards creating a peaceful space. 3. Space can be disassembled to create a relationship with the activity by designing an Online and Offline in order to the target audience can feel peaceful. Suggestions, academically utilize positive symbolic in concrete designs. Integrating both online and offline to develop media and peace products. In policy and practice create into disassembled peace products. Further research is needed to develop peaceful spaces in buildings and online for the encourage positive thinking among the city people.; การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) หลักความเชื่อ ความศรัทธา ความหวัง จากสามศาสนาเพื่อค้นหาความสัมพันธ์ และการสร้างสันติสุขระหว่างคนกับคน และคนกับพื้นที่ 2) ทฤษฎีสัญญะวิทยาของพื้นที่ในเนื้อหาคริสตธรรมคัมภีร์และสภาพแวดล้อมทางกายภาพ ทฤษฎีที่เกี่ยวข้องตลอดจนพฤติกรรมเชิงบวกเพื่อกำหนดแนวทางสร้างสรรค์ และ การออกแบบพื้นที่เพื่อสันติสุข 3) การออกแบบพื้นที่โมดูลแห่งสันติสุข และกิจกรรมส่งเสริมสันติสุข บูรณาการผสานกันเพื่อสร้างสันติสุขในชีวิตประจำวันของคนเมือง เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed method) ผู้วิจัยใช้วิธีการศึกษาจากเอกสาร (Documentary) ควบคู่ไปกับการวิจัยเชิงสำรวจ โดยใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และวิเคราะห์ผลจากการทดลอง ประชากรกลุ่มเป้าหมาย (Target population) เชิงคุณภาพ จากศิษยาภิบาลและผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 10 คน เชิงปริมาณ กลุ่มบุคคลทั่วไป จำนวน 400 คน คือกลุ่มคนที่นับถือศาสนาพุทธ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม วัดชลประทานรังสฤษฏ์ จังหวัดนนทบุรี คริสตจักรความหวังกรุงเทพมหานคร และมัสยิด ดารุลมุดตากีน  จังหวัดนนทบุรี ผลการวิจัย ข้อค้นพบตามวัตถุประสงค์ 1.  พบว่า พื้นที่มีผลต่อพฤติกรรมของมนุษย์ กิจกรรมทางความเชื่อ   มีผลต่อสันติสุขเกิดความหวัง ความศรัทธา ผ่านพื้นที่สงบ สันติ ด้วยรูปแบบตามหลักสัญญะวิทยา  2. พบว่า ผลสรุปจากกระบวนการวิจัย และกลุ่มเป้าหมาย 3 ศาสนาหลัก สัญญะในคริสตธรรมคัมภีร์และกิจกรรมคริสเตียนสู่การสร้างสรรค์พื้นที่สันติสุข โดยเชื่อมโยงกับกิจกรรมเชิงบวก 3. พบว่า การสร้างสรรค์พื้นที่ถอดประกอบได้ ให้เกิดความสัมพันธ์กับกิจกรรม โดยพัฒนาพื้นที่จากสัญญะเชิงบวก สู่การออกแบบพื้นที่สังคมออนไลน์และพื้นที่กายภาพเปลี่ยนแปลงรูปแบบได้ผสานกัน (Online to Offline) เพื่อกลุ่มเป้าหมายได้สัมผัสสันติสุขในชีวิตประจำวัน ข้อเสนอแนะ  ทางวิชาการ นำสัญญะเชิงบวกมาใช้ในการออกแบบเป็นรูปธรรม บูรณาการพื้นที่สังคมออนไลน์และกายภาพ พัฒนาเป็นสื่อและผลิตภัณฑ์สันติสุขให้กับสังคม เชิงนโยบาย และเชิงปฏิบัติ นำมาสร้างสรรค์เป็นผลิตภัณฑ์สันติสุขถอดประกอบได้ วิจัยต่อยอดเพื่อพัฒนาพื้นที่สันติสุขที่แทรกตัวอยู่ในอาคาร และกิจกรรมออนไลน์ในชีวิตประจำวัน เพื่อการฉุกคิดในทางดีของคนเมือง 0028-01-01T00:00:00Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29567 THE SEMIOTIC OF FRIENDSHIP: CREATIVE MEDIA DESIGN IN THE MULTICULTURALISM SOCIETY TO IMPROVE THE QUALITY OF LIFE, A CASE STUDY OF YALA PROVINCE; สัญญะแห่งมิตรภาพ : การออกแบบสื่อสร้างสรรค์ในวิถีพหุวัฒนธรรมเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น กรณีศึกษาจังหวัดยะลา จิราพร เกียรตินฤมล The objectives of this research were 1) to study factors contributing to the semiotic of friendship to ethnic, religious, linguistic, cultural, customs, traditional, and local differences to identify the common core of multiculturalism, 2) to examine family institutions in a multicultural society, including the attitudes and behaviors of children in lower primary schools in Yala Province, to be analyzed, synthesized, and findings from the study used as guidelines for designing creative media, and 3) to conduct creative media design as an instrument that leads to cultivating friendship for children to create novel attitudes and learn to live together in a multicultural society to improve the quality of life. This study used mixed-methods research. Qualitative data was collected from interviews with knowledgeable experts from various parties, a group of parents living in Yala Province, and observing the behavior of children and grandchildren, including focus group discussions with experts in related creative media. Quantitative data were collected using questionnaires from 270 representatives of the Association of Parents of Lower Primary School Children. The data were then analyzed and synthesized to design creative media.  The results of the research indicated that 1) factors contributing to the semiotic of friendship included activities that people of all religions could participate in without specific group identities, that was, bringing traditions costumes, lifestyle, food, and architecture to properly connect people in the community. 2) Yala Province is divided into 2 design areas: the area in Mueang District and suburban areas or remote areas. Parents and schools played an important role in children's learning, leading to the cultivation of friendship. 3) Creative media design must consider the suitability of each area to continue with a variety of activities. Children can learn equally in all areas using the concept “Relationship Building Media”. Activity groups were divided into 3 main groups, consisting of 1) Groups living in Mueang District, 2) Groups living in suburban areas or remote areas, and 3) Both groups doing activities together.  From the research results, recommendations for further research could be proposed as follows:  the development of creative media to its potential must be supported by relevant agencies within the area as well. Training activities for knowledge and creative media should be organized regularly for target groups in all areas in order for children to absorb friendship together, with continuous monitoring and evaluation. There are also creative media that lead to the cultivation of friendship that can be developed in many forms, adaptable to children at all levels. Lastly, teachers or parents should be aware and design media that utilizes the cultural capital of the community, which is appropriate for children to improve the quality of life.; การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ปัจจัยที่ส่งเสริมให้เกิดสัญญะแห่งมิตรภาพ ในความแตกต่างด้านเชื้อชาติ ศาสนา ภาษา วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมและประเพณีท้องถิ่น เพื่อหาแก่นกลางของพหุวัฒนธรรมร่วมกัน 2) สถาบันครอบครัวในวิถีพหุวัฒนธรรม รวมถึงทัศนคติและพฤติกรรมของเด็กประถมศึกษาตอนต้น ในพื้นที่จังหวัดยะลา เพื่อนำมาวิเคราะห์ สังเคราะห์ และนำข้อค้นพบที่ได้จากการศึกษามาเป็นแนวทางการออกแบบสื่อสร้างสรรค์ 3) ออกแบบสื่อสร้างสรรค์ ในฐานะเครื่องมือที่นำไปสู่การปลูกฝังมิตรภาพสำหรับเด็ก เพื่อสร้างทัศนคติใหม่ เรียนรู้การอยู่ร่วมกันในวิถีพหุวัฒนธรรม นำไปสู่คุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น โดยเลือกวิธีวิจัยแบบผสมผสาน เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพ จากการสัมภาษณ์ ผู้เชี่ยวชาญที่มีความรู้จากหลายฝ่าย กลุ่มผู้ปกครองที่อาศัยในจังหวัดยะลา ควบคู่กับการสังเกตพฤติกรรมของบุตร - หลาน รวมถึงการสนทนากลุ่ม ผู้เชี่ยวชาญด้านสื่อสร้างสรรค์ที่เกี่ยวข้อง และเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถาม เก็บข้อมูลจากตัวแทนสมาคมผู้ปกครองเด็กระดับประถมศึกษาตอนต้น จำนวน 270 คน จากนั้นนำข้อมูลมาวิเคราะห์ สังเคราะห์ เพื่อนำมาออกแบบสื่อสร้างสรรค์ ผลจากการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่ส่งเสริมให้เกิด สัญญะแห่งมิตรภาพ เป็นการทำกิจกรรม ที่ทุกศาสนา สามารถเข้าร่วมได้ ไม่มีอัตลักษณ์เฉพาะกลุ่ม คือการนำ ประเพณี เครื่องแต่งกาย วิถีชีวิต อาหาร และสถาปัตยกรรม มาเชื่อมความสัมพันธ์ให้กับคนในชุมชนได้อย่างเหมาะสม 2) จังหวัดยะลาแบ่งพื้นที่ออกแบบ 2 พื้นที่ คือ พื้นที่ในเขตอำเภอเมือง และพื้นที่เขตชานเมือง หรือพื้นที่ห่างไกล ซึ่งผู้ปกครอง และสถานศึกษา มีบทบาทสำคัญต่อการเรียนรู้ของเด็ก นำไปสู่การปลูกฝังมิตรภาพ 3) การออกแบบสื่อสร้างสรรค์ จำเป็นต้องคำนึงถึงความเหมาะสมของแต่ละพื้นที่ เพื่อต่อยอดกิจกรรมที่มีความหลากหลาย ซึ่งเด็กสามารถเรียนรู้ได้ทุกด้าน เท่าเทียมกัน โดยใช้แนวคิด “สื่อ สร้างสัมพันธ์” แบ่งกิจกรรมเป็น 3 กลุ่มใหญ่ ประกอบด้วย 1) กลุ่มที่อาศัยอยู่ในอำเภอเมือง 2) กลุ่มที่อาศัยอยู่ในเขตชานเมือง หรือพื้นที่ห่างไกล 3) ทั้ง 2 กลุ่มทำกิจกรรมร่วมกัน   จากผลการวิจัย มีข้อเสนอแนะในการนำผลงานวิจัยไปใช้สำหรับการวิจัยต่อไป พบว่า การพัฒนาสื่อสร้างสรรค์ให้มีศักยภาพ จะต้องได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องภายในพื้นที่ร่วมด้วย ควรจัดกิจกรรมอบรมองค์ความรู้สร้างสรรค์สื่อ ให้กับกลุ่มเป้าหมายในทุกพื้นที่อย่างสม่ำเสมอ เพื่อที่จะให้เด็กได้ซึมซับมิตรภาพร่วมกัน มีการติดตาม และประเมินผลอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งยังมีสื่อสร้างสรรค์ที่นำไปสู่การปลูกฝังมิตรภาพนั้น สามารถนำมาพัฒนาได้หลายรูปแบบ ปรับใช้ได้กับเด็กในทุกระดับ รวมถึงคุณครู หรือผู้ปกครอง ควรตระหนักรู้และออกแบบสื่อที่นำทุนทางวัฒนธรรมของชุมชนมาใช้ให้เกิดประโยชน์ มีความเหมาะสมกับเด็กเป็นสำคัญ เพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น 0028-01-01T00:00:00Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29562 QUALITY OF LIFE PROMOTION FOR THE ELDERLY COMMUNITY APPLICATION OF BONSAI CULTUREA CASE STUDY OF SERICULTURE COMMUNITIES IN NAKHON RATCHASIMA PROVINCE; การส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในชุมชน จากการประยุกต์ใช้วัฒนธรรมบอนไซกรณีศึกษา ชุมชนปลูกหม่อนเลี้ยงไหม ในเขตพื้นที่ จังหวัดนครราชสีมา เทพฤทธิ์ ไชยจันทร์ The objectives of this research are to 1) study factors in promoting the quality of life of the elderly in the community 2) study bonsai culture. In concrete and abstract terms 3) Create works of art and cultural design and organize activities to promote the quality of life of the elderly in the community   This research Studies use mixed methods. The 4 villages that make up the research area are in the Nong Wa Sub district, Bua Lai District, Nakhon Ratchasima Province, and raise sericulture. The total quantity of elderly people with social addictions was discovered to be 549. In order to survey and observe, the researcher visited the area. Speak with local authorities and try planning events to improve the standard of living for the elderly in the area. From the psychological, social, and environmental factors through the application of bonsai culture. Via the use of purposive sampling. 120 senior citizens in the area will take part in the activity and provide pre- and post-evaluations. The data were analyzed using percentage (%), mean (x̄), and standard deviation (S.D.). The study's findings indicate that: 1) the psychological component is the most important factor in the quality of life for elderly citizens in the sericulture community. It is important to prioritize peaceful and relaxing activities. 2) Bonsai culture as practically and theoretically, it was discovered that the components of bonsai culture it can be used to improve elderly citizens' quality of life in the community by reducing tension, using meditation, and making plans based on the bonsai process. 3) Creating art and culturally designed. Additionally, organizing activities to enhance the community's elderly citizens' quality of life revealed that 1. Psychological aspect, with greater goals in life, had an average of 3.57 at the high level. 2. The environmental factor. There is a greater satisfaction. At the high end, the average of 3.56 is observed. 3. Aches and pains: the average of 3.35 suggests an important degree of pain. 4. The social, or helping others, has a moderate average of 3.48. 5. Creative projects bonsai from mulberry trees it is a beneficial use of the community's resources. Enhance the value of waste materials Provide more jobs in the community for the elderly Research-based suggestions there should to be initiatives focused on improving elderly citizens' quality of life. Learning knowledge and developing new skills that improve people's lives.; การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในชุมชน 2) ศึกษาวัฒนธรรมบอนไซ ในเชิงรูปธรรม และนามธรรม 3) การสร้างสรรค์ผลงานศิลปะการออกแบบเชิงวัฒนธรรม และการจัดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในชุมชน งานวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน โดยมีพื้นที่ในการวิจัย คือ ชุมชนปลูกหม่อนเลี้ยงไหม ในเขตพื้นที่ ต.หนองหว้า อ.บัวลาย จ.นครราชสีมา จำนวน 4 ชุมชน พบว่า มีประชากรผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคม จำนวนทั้งหมด 549 ราย ผู้วิจัยได้ทำการลงพื้นที่ สำรวจ สังเกต สัมภาษณ์ผู้นำชุมชน และทดลองจัดกิจกรรมส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในชุมชน จากการประยุกต์ใช้วัฒนธรรมบอนไซ ด้านร่างกาย จิตใจ สังคม และสิ่งแวดล้อม โดยทำการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง ผู้สูงอายุในชุมชน จำนวน 120 ราย เพื่อเข้าร่วมกิจกรรม และประเมินผลทั้งก่อน-หลัง โดยการวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย (x̄) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ผลการศึกษาพบว่า 1) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในชุมชนปลูกหม่อนเลี้ยงไหมมากที่สุด คือ ด้านจิตใจ ควรเน้นกิจกรรมการสร้างความสงบผ่อนคลาย การสร้างสมาธิ 2) การศึกษาวัฒนธรรมบอนไซในเชิงรูปธรรม และนามธรรม พบว่า องค์ประกอบของวัฒนธรรมบอนไซ นำมาประยุกต์ใช้ในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในชุมชนได้ เช่น การลดความเครียด การฝึกสมาธิ การวางแผนจากขั้นตอนการทำบอนไซ 3) การสร้างสรรค์ผลงานศิลปะการออกแบบเชิงวัฒนธรรม และการจัดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในชุมชน พบว่า 1.ด้านจิตใจ การมีเป้าหมายในชีวิตเพิ่มขึ้น มีค่าเฉลี่ย 3.57 อยู่ในระดับ มาก  2.ด้านสิ่งแวดล้อม มีความพอใจในสภาพแวดล้อมเพิ่มขึ้น ค่าเฉลี่ย 3.56 อยู่ในระดับ มาก 3.ด้านร่างกาย การปวดเมื่อย ค่าเฉลี่ย 3.35 อยู่ในระดับ ปานกลาง 4.ด้านสังคม การช่วยเหลือกัน ค่าเฉลี่ย 3.48 อยู่ในระดับ ปานกลาง 5. ด้านการสร้างสรรค์ผลงาน เช่น การทำบอนไซจากต้นหม่อน และการทำปุ๋ยก้อน  เป็นการใช้ทรัพยากรในชุมชนอย่างคุ้มค่า เพิ่มมูลค่าให้กับวัสดุเหลือใช้ สร้างอาชีพเสริมให้กับผู้สูงอายุในชุมชน ข้อเสนอแนะจากการทำวิจัย ควรมีการจัดกิจกรรมที่มุ่งเน้นไปที่การส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ด้านการเรียนรู้ และการพัฒนาทักษะใหม่ ๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อการดำรงชีวิตของคนในชุมชน 0028-01-01T00:00:00Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29558 Research on the Intangible Cultural Heritage to a Perspective of Cultural Ecology: Case Study of the Changning Miao Costume; - Lijuan AI From a cultural ecology perspective, utilizing a grounded theory method to collect and code data, using the theoretical framework of cultural ecology, a case study of the Changning Miao costume was conducted. A mixture method of qualitative and quantitative research methods was employed in the study. The objectives are to establish a text-graphic database of Changning Miao costumes, extract the cultural identity, offer a rationale for the facilitation of inheritance and translation through design intervention, and examine sustainable indicate for the preservation of intangible cultural heritage in contemporary society. By analyzing the inheritance and expression mechanism of cultural genes in their environment, the systematic design method of CTEE is proposed as a design solution for cultural subjects. This method entails a systematic approach to designing and evaluating intangible cultural heritage to foster its living inheritance, as viewed through the lens of cultural ecology. Analyze the genetic factors and use them as the basis for design and translation, to ensure the authenticity of intangible cultural heritage. The systematic design and evaluation system ensures the participation and expression of cultural subjects in the design process. The design outcome provides the theoretical basis and practical reference for the Changning Miao costume to maintain its cultural authenticity, and restore and reconstruct the sustainable cultural heritage system under the current social environment. Simultaneously, it establishes a foundation for the inheritance, preservation, and advancement of additional intangible cultural heritage situated in underdeveloped regions.; - 0028-01-01T00:00:00Z