https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/14237 2026-05-18T21:41:27Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/26958 Morphological characterization and genetic identification of cercariae from infected snails intermediate host, genus Stenomelania Fischer, 1885 in Thailand.; ลักษณะทางสัณฐานวิทยาและการจำแนกพันธุกรรมของตัวอ่อนพยาธิระยะเซอร์คาเรียจากหอยที่เป็นโฮสต์กึ่งกลางสกุล Stenomelania Fischer, 1885 ในประเทศไทย Stenomelania (Fischer, 1885) is one of the snail species in the family Thiaridae. It has been realized that the snail in this family played an important role as an intermediate host of human and animal trematodes. The objective of this study was to investigate the trematode infections, identification of cercarial species and distribution of snail genus Stenomelania spp. in Thailand. Snail samples were collected from 24 localities between 2017 and 2020 by hand picking and scooping methods.  The snails were transferred and studied in the laboratory of the Parasitology and Medical Malacology Research Unit, Silpakorn University, Nakhon Pathom, Thailand. The snails were identified according to their shell morphology and confirmed with molecular genetics by using the CO1 gene marker.  A total of 3,026 Stenomelania snails were classified into six species consist of S. cf. aspirans, S. cf. crenulata, Stenomelania sp., S. cf. punctata, S. cf. torulosa, and S. cf. denisoniensis. The shells were conical in shape and varied in length and width. They were found in short and tall shells, as slender and wide shapes, smooth or rib.  The collected snails were investigated the trematode infections by shedding and crushing methods. The infection rate was found to be 0.63 %. The emerging cercariae were described as the morphology based on living cercariae which were unstained or vitally stained with 0.5% neutral red. They were categorized into a total of four species from morphologically, viz. Loxogenoides bicolor, Haplorchis taichui, Procerovum cheni and Acanthotrema tridactyla. In addition, a phylogenetic marker (ITS2) was employed in generic and infrageneric level classifications of these trematodes. This study represents both morphological characterization and genetic identification of cercariae, which could be recognized as the basis reference of the larval trematode fauna, and could predict their potential to evolve for intermediate snail hosts.; หอยสกุล Stenomelania (Fischer, 1885)  จัดอยู่ในวงศ์ไทอารีดี  พบว่าหอยในวงศ์นี้สามารถเป็นโฮสต์กึ่งกลางของพยาธิที่พบในมนุษย์และสัตว์ได้หลายชนิด วัตถุประสงค์ของการวิจัยในครั้งนี้เพื่อศึกษาการติดเชื้อและจำแนกชนิดตัวอ่อนพยาธิใบไม้ระยะเซอร์คาเรียที่พบจากหอย รวมถึงการกระจายตัวของหอยสกุล Stenomelania ในประเทศไทย เก็บตัวอย่างหอยได้จาก 24 พื้นที่ ระหว่างปี พ.ศ. 2560 – 2563 โดยการเก็บด้วยมือและกระชอน ตัวอย่างหอยที่สุ่มเก็บได้ถูกส่งกลับมายังห้องปฏิบัติการหน่วยปรสิตวิทยาและสังขวิทยาทางการแพทย์ มหาวิทยาลัยศิลปากร จังหวัดนครปฐม จัดจำแนกชนิดพันธุ์หอยโดยใช้ลักษณะทางสัณฐานวิทยาของเปลือกและการศึกษาทางพันธุศาสตร์โมเลกุลด้วยยีน CO1 การสำรวจในครั้งนี้พบหอยสกุล Stenomelania จำนวน 3,026 ตัว จำแนกได้ 6 ชนิดพันธุ์ คือ Stenomelania cf. aspirans, S. cf. crenulata, Stenomelania sp., S. cf. punctata, S. cf. torulosa, และ S. cf. denisoniensis รูปร่างเปลือกเป็นทรงกรวยสูงและกว้างแตกต่างกัน สามารถพบเปลือกหอยชนิดนี้ได้ทั้งขนาดใหญ่และเล็ก รูปทรงเรียวหรือป้าน  ผิวเปลือกเรียบหรืออาจมีสัน เมื่อตรวจสอบการติดเชื้อตัวอ่อนของพยาธิใบไม้ระยะเซอร์คาเรียจากตัวอย่างหอยที่สุ่มเก็บได้ ด้วยวิธี shedding และ crushing พบอัตราการติดเชื้อปรสิต 0.63 % ตัวอ่อนพยาธิใบไม้ระยะเซอร์คาเรียจะถูกจำแนกโดยใช้ลักษณะสัณฐานวิทยา ในขณะยังมีชีวิตโดยไม่ได้ย้อมสี หรือการย้อมด้วยสี neutral red 0.5% จากลักษณะทางสัณฐานวิทยาตัวอ่อนของพยาธิใบไม้ระยะเซอร์คาเรียสามารถจำแนกชนิดได้ 4 ชนิดพันธุ์ ได้แก่  Loxogenoides bicolor, Haplorchis taichui, Procerovum cheni และ Acanthotrema tridactyla และจำแนกชนิดพันธุ์ของพยาธิใบไม้โดยศึกษาสายวิวัฒนาการของยีน ITS2  (phylogenetic marker: ITS2) จากการศึกษาในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า การใช้ลักษณะทางสัณฐานวิทยาร่วมกับข้อมูลพันธุศาสตร์โมเลกุลในการจัดจำแนกตัวอ่อนพยาธิใบไม้ระยะเซอร์คาเรีย สามารถใช้เป็นฐานข้อมูลของชนิดตัวอ่อนพยาธิที่พบได้ในสัตว์ตามท้องถิ่น และนำข้อมูลเหล่านี้มาวิเคราะห์ถึงศักยภาพของความสามารถในการเข้าอาศัยในหอยที่เป็นโฮสต์กึ่งกลางของพยาธิด้วย 0001-01-01T00:00:00Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/26297 MOLECULAR EPIDEMIOLOGY OF DENGUE VIRUS ISOLATED FROM SERA OF PATIENTS WITH SUSPECTED DENGUE FEVER IN BANGKOK, THAILAND SINCE 2006 ASSOCIATED WITH CONSTRUCTION AND CHARACTERIZATION OF INFECTIOUS CLONE DENGUE 4 1036 PDK40; ระบาดวิทยาทางอณูโมเลกุลของเชื้อไวรัสเด็งกี่แยกจากซีรั่มของผู้ป่วยสงสัยโรคไข้เด็งกี่ ในกรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย ตั้งแต่ปีค.ศ. 2006  ร่วมกับการสร้างและการศึกษาคุณลักษณะโคลนติดเชื้อไวรัสเด็งกี่ 4 สายพันธุ์ 1036 PDK40 Dengue fever, dengue hemorrhagic fever and dengue shock syndrome are mosquito-borne infectious diseases. These diseases have been caused by dengue virus serotype 1, 2, 3, and 4 (DENV1-4), Family Flaviviridae, genus Flavivirus in sub-tropical and tropical regions. Different serotypes and genotypes of DENV may play an important role in disease severity among dengue patients. Up to date, dengue vaccine is no available. The aims of this study (i) to evaluate the molecular epidemiology of DENV isolates of patient sera in C6/36 cells by qRT-PCR, DNA sequencing and phylogenetic tree and (ii) to construct and evaluate biological markers of IC DEN4V 1036 PDK40. qRT-PCR reveals 75 positive isolates consist of DENV1 (n=15), DENV2 (n=20), DENV3 (n=28) and DENV4 (n=12). DNA sequencing and phylogenetic tree analysis demonstrated genotype I of DENV1, genotype Asian I of DENV2 and genotype I of DEN4V. DEN3V consisted of genotype II (n=6) and genotype III (n=22). Report of dengue survey in Thailand revealed that DENV3 genotype II has been found since 1973, while genotype III has been found since 2008. IC-DEN4V-1036-PDK40 was constructed by utilizing live attenuated (LAV) DEN4V 1036 PDK40. Three fragments of DEN4V 1036 PDK40 and 1 fragment of cloning vector were assembled by using the Gibson assembly method. RNA of IC-DEN4V-1036-PDK40 was synthesized and transfected into Vero cells. The rescued virus was amplified in Vero cells for 5 passages to achieve satisfactory viral titers. IC-DEN4V-1036-PDK40 showed attenuated characterization including small/pinpoint plaque size, temperature sensitivity and low growth efficiency in Aedes. aegypti. These results indicate safety of IC-DEN4V-1036-PDK40. This infectious clone might be useful for use as vaccine or a backbone for construct chimera vaccine.; โรคไข้เด็งกี่, โรคไข้เลือดออก และโรคไข้เลือดออกที่มีอาการช้อคร่วมเป็นโรคติดต่อผ่านทางยุง โรคเหล่านี้มีสาเหตุมาจากเชื้อไวรัสเด็งกี่ซีโรทัยป์ 1, 2, 3, และ 4, วงศ์ Flaviviridae, สกุล Flavivirus พบในเขตร้อนชื้นและกึ่งร้อนชื้น ซีโรทัยป์และจีโนทัยป์ที่แตกต่างกันของเชื้อไวรัสเด็งกี่อาจมีบทบาทสำคัญเกี่ยวกับความรุนแรงของโรคในผู้ป่วยโรคไข้เด็งกี่ จวบจนปัจจุบันยังไม่มีวัคซีนป้องกันโรคเด็งกี่ วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้คือ (1) เพื่อประเมินการระบาดทางอณูโมเลกุลของเชื้อไวรัสเด็งกี่จากซีรั่มผู้ป่วยซึ่งแยกในเซลล์ยุงด้วยวิธี qRT-PCR, วิธี DNA sequencing และวิธี phylogenetic tree และ (2) การสร้างและการประเมินเครื่องหมายทางชีวภาพของโคลนติดเชื้อไวรัสเด็งกี่ 4 สายพันธุ์ 1036 PDK 40 วิธี qRT-PCR ตรวจพบเชื้อไวรัสเด็งกี่ 1 จำนวน 15 ราย เชื้อไวรัสเด็งกี่ 2 จำนวน 20 ราย เชื้อไวรัสเด็งกี่ 3 จำนวน 28 ราย และ เชื้อไวรัสเด็งกี่ 4 จำนวน 12 ราย วิธี DNA sequencing และ phylogenetic tree ระบุว่าเชื้อไวรัสเด็งกี่ 1 จัดอยู่ในจีโนทัยป์ I, เชื้อไวรัสเด็งกี่ 2 จัดอยู่ในจีโนทัยป์ Asian I และเชื้อไวรัสเด็งกี่ 4 จัดอยู่ในจีโนทัยป์ I ในขณะที่ เชื้อไวรัสเด็งกี่ 3 จัดอยู่ในจีโนทัยป์ II (6 ราย) และ จีโนทัยป์ III (22 ราย) รายงานการในประเทศไทยระบุว่ามีการระบาดของเชื้อไวรัสเด็งกี่ 3 จีโนทัยป์ II ตั้งแต่ปีค.ศ. 1973 และจีโนทัยป์ III ตั้งแต่ปีค.ศ. 2008 สร้างโคลนติดเชื้อไวรัส IC-DEN4V-1036-PDK40 ด้วยการใช้ DEN4V 1036 PDK40 การรวมกันของ 3 ชิ้นจาก DEN4V 1036 PDK40 และ 1 ชิ้นจากเวคเตอร์ด้วยวิธี Gibson assembly สังเคราะห์ RNA ของ IC-DEN4V-1036-PDK40 และนำเข้าสู่ Vero cells เพิ่มปริมาณไวรัสใน Vero cell จำนวน 5 รอบ เพื่อให้ได้ปริมาณไวรัสที่เพียงพอ IC-DEN4V-1036-PDK40 แสดงคุณสมบัติความอ่อนฤทธิ์ ซึ่งประกอบไปด้วยพลาคขนาดเล็ก ไวต่ออุณหภูมิ ลดประสิทธิภาพการเพิ่มจำนวนในยุง Aedes aegypti ผลการทดลองระบุปลอดภัยของโคลนติดเชื้อ IC-DEN4V-1036-PDK40 โคลนนี้น่าจะมีประโยชน์สำหรับการใช้เป็นวัคซีน หรือเป็นแกนหลักสำหรับสร้างเชื้อไวรัสลูกผสม 0017-01-01T00:00:00Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/25037 The evolutionary potential of a parasite host: diversity, systematics and phylogeography of the freshwater snails genus Tarebia H. & A. Adams, 1854; วิวัฒนาการความเกี่ยวเนื่องระหว่างโฮสต์กับปรสิต: ความหลากหลาย ซิสเทมาติคส์ และชีวภูมิศาสตร์ ของหอยน้ำจืดสกุล Tarebia H. & A. Adams, 1854 Tarebia sp. is widespread and abundant in various lentic and lotic water bodies in Southeast Asia, with its range extending onto islands in Indo-West-Pacific. This snail is one of snail in family Thiaridae, as one of the most frequent and  major primary  intermediate host, an  important vector for digenic trematodes causing several animal and human diseases. In Thailand Tarebia has been reported with the occurrence of one species only and have highly variations of shell morphology, which makes it difficult to identify them using only shell morphology. In this study, the snail samples were collected from 90 locations in Thailand, between  2014-2016. They were separated by distint shell, three groups called morphs A, B and C here, without implying morphotypes in the sense of species under a respective species concept, but for convenience only and to facilitate further research into the potential correlation of pheno­typical and genetic proprinquity. Thai specimens were compared with specimens from the Centre of Natural History (CeNak), Zoological Museum, Universität Hamburg, Germany (including 12 locations from Timor-Leste). The objective of this study was integrate evidence of phylogeographical analyses based on phenotypic variation (shell morphology, using biometry and geometrical morphometrics) and genotypic variation from the gene fragments cytochrome C oxidase I and ribosomal 16S (using several phylogenetic analyses, including haplotype networks and a dated molecular tree). The results showed that Tarebia snails were found variation of both phenotype and genotype. The biometric and geometric morphometric analyses and reproductive strategy of difference morphs and genetic clades were found similarity and widely overlap. The phylogenetic trees were found two genetically distinct clades (clade A and B) and hint at possible species differentiation within what has been traditionally considered as T. granifera. All specimens from Timor-Leste were included in clade A together with specimens mostly from the southern to southern-central parts of Thailand. The clade B specimens were more frequent in the northern part of Thailand. These two lineages started to split about 5 Mya. The collected snails were investigated for cercarial infections by using shedding and crushing methods. The infection rate was 5.80% (493/8,493). The cercariae were categorized into eleven species and seven types, viz. (i) virgulate xiphidiocercariae (Loxogenoides bicolor and Loxogenes liberum), (ii) armatae xiphidiocercariae cercariae (Maritreminoides caridinae and Maritreminoides obstipus); (iii) parapleurophocercous cercariae (Haplorchis pumilio, Haplorchis taichui and Stictodora tridactyla), (iv) pleurophocercous cercariae (Centrocestus formosanus), (v) megarulous cercariae (Philophthalmus gralli), (vi) Echinostome cercariae and (vii) Gymnocephalous cercariae. In addition, a phylogenetic marker (internal transcribed spacers II, ITS2) was employed in generic and infrageneric level classifications of these trematodes. Thus, this analysis combines the parasites data on morphology and geographical occurrence with molecular phylogeny, aiming to provide the groundwork for future studies looking into more details of the parasite-snail evolutionary relationships.; Tarebia sp. มีการแพร่กระจายในแหล่งน้ำนิ่ง และน้ำไหลบริเวณแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และยังแพร่กระจายไปถึงหมู่เกาะแถบ Indo-West-Pacific หอยชนิดนี้จัดอยู่ในวงศ์ไทอาริดี ซึ่งเป็นกลุ่มหอยที่มีความสำคัญในการเป็นโฮสต์กึ่งกลางนำโรคพยาธิใบไม้ของสัตว์และคนหลายชนิด ในประเทศไทย Tarebia ถูกรายงานว่ามีเพียงชนิดเดียวที่มีความหลากหลายของเปลือกค่อนข้างสูง จึงทำให้การจัดจำแนกชนิดโดยใช้ลักษณะทางสัณฐานวิทยาของเปลือกเพียงอย่างเดียวเป็นไปได้ยาก ในการศึกษาครั้งนี้เป็นการตรวจสอบชนิดพันธุ์ของหอยสกุล Tarebia ในประเทศไทย โดยเก็บตัวอย่างหอยระหว่างปี พ.ศ. 2557 ถึง 2559 ในพื้นที่ 90 แห่ง จัดจำแนกลักษณะทางสัณฐานวิทยาของเปลือกสามารถแบ่งออกเป็น 3 รูปแบบ (Morph A, B and C) เพื่อทำให้สะดวกในการศึกษาทางด้านฟีโนไทป์และการศึกษาทางด้านพันธุกรรม การศึกษานี้ได้ใช้ตัวอย่างหอยที่พบในประเทศไทยเปรียบเทียบกับตัวอย่างหอยจาก Centre of Natural History (CeNak), Zoological Museum, Universität Hamburg ประเทศเยอรมนี (ประกอบด้วย 12 พื้นที่ จาก Timor-Leste) วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้เป็นการรวบรวมหลักฐานการวิเคราะห์ในเชิงภูมิศาสตร์ (phylogeography) ในเรื่องของความผันแปรทางฟีโนไทป์ (การศึกษาสัณฐานวิทยาของเปลือกโดยใช้วิธีทาง biometry และ geometrical morphometrics ) และความผันแปรทางจีโนไทป์จากลำดับเบสบางส่วนของ cytochrome C oxidase I และ ribosomal 16S (ประกอบด้วย haplotype networks และข้อมูลต่างๆของสายวิวัฒนาการ) ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า Tarebia มีความผันแปรทั้งในฟีโนไทป์ และจีโนไทป์ ผลการวิเคราะห์ biometric และ geometric morphometric กับ reproductive strategy พบว่าหอยแต่ละ Morph มีขนาด รูปร่าง และรูปแบบการพัฒนาตัวอ่อนของหอยไม่มีความแตกต่างกัน สำหรับการศึกษาสายวิวัฒนาการ (phylogenetic trees) พบว่าตัวอย่างหอยถูกแบ่งออกเป็น 2 เคลดอย่างชัดเจน (clade A และ B) โดยความแตกต่างทางพันธุกรรมนี้มีข้อบ่งบอกว่าเกิดขึ้นภายในชนิดพันธุ์ T. granifera ตัวอย่างทั้งหมดของหอย T. granifera จากประเทศ Timor-Leste กับตัวอย่างหอยที่พบบริเวณภาคใต้ไปจนถึงภาคกลางของประเทศไทย ปรากฏอยู่ใน clade A ด้วยกัน ในขณะที่ clade B พบตัวอย่างหอยที่มีการกระจายตัวบริเวณภาคเหนือของประเทศไทย โดยหอย 2 เคลดนี้ถูกแยกออกจากกันเมื่อช่วงเวลาประมาณ 5 ร้อยล้านปีที่ผ่านมา ตรวจสอบการติดเชื้อตัวอ่อนของพยาธิใบไม้ระยะเซอร์คาเรียจากตัวอย่างหอยที่สุ่มเก็บได้ ด้วยวิธี shedding และ crushing อัตราการติดเชื้อปรสิตคือ 5.80% (493/8,499) ตัวอ่อนของพยาธิใบไม้ระยะเซอร์คาเรียสามารถจำแนกชนิดได้ 11 ชนิดพันธุ์ 7 รูปแบบ ได้แก่ (i) virgulate xiphidiocercariae (Loxogenoides bicolor and Loxogenes liberum), (ii) armatae xiphidiocercariae cercariae (Maritreminoides caridinae and Maritreminoides obstipus); (iii) parapleurophocercous cercariae (Haplorchis pumilio, Haplorchis taichui and Stictodora tridactyla), (iv) pleurophocercous cercariae (Centrocestus formosanus), (v) megarulous cercariae (Philophthalmus gralli), (vi) Echinostome cercariae และ (vii) Gymnocephalous cercariae การจัดจำแนกชนิดพยาธิใบไม้ได้ตรวจสอบด้วยวิธี phylogenetic marker (internal transcribed spacers II, ITS2) ดังนั้นการวิเคราะห์ครั้งนี้เป็นการรวบรวมข้อมูลทางด้านปรสิตที่เกี่ยวข้องกับลักษณะทางสัณฐานวิทยา และการเกิดขึ้นทางภูมิศาสตร์ของสายวิวัฒนาการ โดยมีเป้าหมายเพื่อเป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับการศึกษาความสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการระหว่างปรสิตกับหอยที่เป็นโฮสต์กึ่งกลางในอนาคต 0002-01-01T00:00:00Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/24588 STUDY ON PORCINE OVARIES FOLLICULAR FLUID AND IN VITRO    GRANULOSA CELLS SECRETION FOR BIOTECHNOLOGY RESEARCH ; ศึกษารังไข่ เซลล์ไข่ น้ำในถุงไข่และสารหลั่งเซลล์แกรนูโลซาสุกรที่เพาะเลี้ยงในห้องปฏิบัติการเพื่องานเทคโนโลยีชีวภาพ Porcine reproductive system is an un-eatable part but being valuable source of hormones and growth factors for cell maturation. In this study, porcine cumulus-oocyte complexes (pCOCs), granulosa cells, protein patterns of follicular fluid in the ovaries of Large White x Landrace x Duroc (6 months -2 years and weight between 100-150 kg), and condition medium from granulosa cell culture were investigated. Sixty-four pig ovaries were collected from local slaughterhouses in Nakhon Pathom Province, Thailand, yielding in a total of (n=1,675) oocytes. The oocytes were varied in sizes as small size follicles (1-2 mm in diameters; n=1,208), medium size follicles, (divided into two groups: 3-4 mm in diameters; n=372 and 5-6 mm in diameters; n=72), and large size follicles (7-8 mm in diameters; n=23). The oocytes can be categorized into intact-cumulus cell layer oocytes, multi-cumulus cell layer oocytes, partial-cumulus cell layer oocytes, complete-denuded oocytes, and degenerated oocytes. Of which, high percentages of intact- and multi-cumulus cell layers, where they have high potential for culture in M199 with Earle’s salts (Sigma Chemical Co., St. Louis MO, USA) with 10% heat-treated fetal bovine serum (HTFBS), 2.2 mg/mL NaHCO3, 1 M HEPES (Sigma Chemical Co., St. Louis MO, USA), 0.25 mM pyruvate, 15 µg/mL, porcine FSH, 1 µg/mL LH, 1µg/mL estradiol, 50 µg/mL gentamycin sulfatewere developed into mature oocytes in 44-48 h in vitro. To study property of porcine granulosa cells in culture condition, cells at concentration of 5x105cells/mL were cultured in M199 with10% HTFBS, 15 µg/mL NaHCO3, 0.25 mM pyruvate, 50 µg/mL gentamycin sulfate. At the beginning, granulosa cells were round-shaped, then extended and adhered to the surface of the plate. After 24 h, the cells proliferated and extended covering all over the surface. As cultured for 48 and 96 h, they expanded more, and for 144 h, all granulosa cells were adhered to the plate and appeared in sharp-pointed shape from head to bottom, fibroblastic and reticulated over the entire dish. The condition medium from granulosa cell culture was collected every 2 days for protein pattern analysis. Determination of protein patterns of follicular fluid and condition medium using SDS-PAGE technique revealed that the follicular fluid in small follicles proteins at molecular weights of 27, 30, 35, 40, 50, 58, 65, 70, 79, 85, 90, 100, 115, 120, 150, 170, 180, >180 and >220 kDa. Medium follicles with diameters of 3-4 mm were found protein at molecular weights of 27, 30, 35, 58, 65, 70, 79, 85, 90, 100, 115, 120, 150, 170, 180, >180 and >220 kDa whereas those with 5-6 mm diameters exhibited proteins at molecular weights of 27, 30, 35, 58, 65, 70, 79, 85, 90, 100, 115, 120, 150, 170, 180, >180 and >220 kDa. Large follicles contained proteins at molecular weights of 30, 35, 58, 65, 70, 79, 90, 100, 115, 150, 180 and >220 kDa. Finally, the condition medium contained proteins at molecular weights of 25, 40, 50, 60, 115, 120 and >250 kDa. Analysis of proteins by LC/MS/MS indicated that the 65 kDa protein was serum albumin, the 70 kDa proteins were hemopexin, serum albumin and vitronectin. For the 79 kDa proteins, they were serotransferrin, inhibitor of carbonic anhydrase, prothrombin, and thyroxine-binding globulin, and for 115 kDa protein that was presentin all follicular fluid samples were haptoglobin. All identified proteins play important roles in promotion and regulation on growth and development of reproductive cells. In conclusion, the results of this study demonstrated that porcine reproductive system is valuable source in cell technology. Porcine cumulus-oocyte complexes (pCOCs) and granulosa cells could be usedas a model for biotechnology study. The follicular fluid and condition medium proteins could be used as supplement replacing hormones and fetal bovine serum in culture medium to promote all cell growth and development in biotechnological fields such as in vitro oocyte maturation and embryonic development in animals.; ระบบสืบพันธุ์ของสุกรเป็นส่วนที่กินไม่ได้ แต่เป็นแหล่งฮอร์โมนและปัจจัยในการเจริญเติบโตที่มีคุณค่าสำหรับเซลล์ การศึกษาเซลล์ไข่สุกรที่มีเซลล์คูมูลัสล้อมรอบ (pCOCs) เซลล์แกรนูโลซาและรูปแบบโปรตีนของน้ำในถุงไข่จากสุกรพันธุ์ผสม Large White x Landrace x Duroc (6 เดือน -2 ปี และน้ำหนักระหว่าง 100-150 กิโลกรัม) โดยการเก็บรังไข่ 64 รังไข่ จากโรงฆ่าสัตว์ในพื้นที่จังหวัดนครปฐม ประเทศไทยพบว่ามีเซลล์ไข่ทั้งหมด 1,675 เซลล์ไข่ซึ่งเซลล์ไข่จะมีขนาดแตกต่างกันไปตามขนาดของถุงไข่ คือ ถุงไข่ขนาดเล็ก (เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-2 มิลลิเมตร จำนวน 1,208 เซลล์ไข่) ถุงไข่ขนาดกลางแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม คือ (เส้นผ่านศูนย์กลาง 3-4 มิลลิเมตร จำนวน 372 เซลล์ไข่ และเส้นผ่านศูนย์กลาง 5-6 มิลลิเมตร จำนวน 72 เซลล์ไข่) และถุงไข่ขนาดใหญ่ (เส้นผ่านศูนย์กลาง 7-8 มิลลิเมตร จำนวน 23 เซลล์ไข่) เซลล์ไข่สามารถแบ่งได้เป็น 5 แบบ คือ แบบที่ 1 คือ เซลล์ไข่ที่มีเซลล์ล้อมรอบเซลล์ไข่แบบติดแน่น แบบที่ 2 คือ เซลล์ไข่ที่มีเซลล์ล้อมรอบเซลล์ไข่แบบหลายชั้น แบบที่ 3 คือ เซลล์ไข่ที่มีเซลล์ล้อมรอบเซลล์ไข่เพียงบางส่วน แบบที่ 4 คือ เซลล์ไข่ที่ไม่มีเซลล์ล้อมรอบเซลล์ไข่ และแบบที่ 5 คือ เซลล์ไข่ที่เสื่อมสลาย พบว่าเซลล์ไข่แบบที่ 1 และแบบที่ 2 มีเปอร์เซ็นต์สูงและมีศักยภาพในการเพาะเลี้ยงในอาหารเพาะเลี้ยง M199 ที่เสริมด้วย Earle’s salts (Sigma Chemical Co., St. Louis MO, USA), 10% heat-treated fetal bovine serum (HTFBS), 2.2 mg/mL NaHCO3, 1 M HEPES (Sigma Chemical Co., St. Louis MO, USA), 0.25 mM pyruvate, 15 µg/mL, porcine FSH, 1 µg/mL LH,1 µg/mL estradiol, 50 µg/mL gentamycin sulfate พบว่าสามารถพัฒนาไปเป็นเซลล์ไข่ที่เจริญได้หลังจากเพาะเลี้ยงเป็นเวลา 44-48 ชั่วโมง เมื่อเพาะเลี้ยงเซลล์แกรนูโลซาของสุกรที่ความเข้มข้น 5x105 เซลล์/มิลลิลิตร ในอาหารเพาะเลี้ยง M199 ที่เสริมด้วย 10% HTFBS, 15 µg/mL NaHCO3, 0.25 mM pyruvate, 50 µg/mL gentamycin sulfate พบว่าเมื่อเริ่มต้นเพาะเลี้ยงเซลล์แกรนูโลซาจะมีรูปร่างกลม หลังจากผ่านไป 24 ชั่วโมง เซลล์จึงยืดออกและยึดติดกับพื้นผิวของภาชนะเมื่อเพาะเลี้ยงเป็นเวลา 48 และ 96 ชั่วโมง เซลล์จะขยายตัวและขยายออกไปทั่วทั้งพื้นผิว จนกระทั่งเวลา 144 ชั่วโมง เซลล์แกรนูโลซาทั้งหมดจะยึดติดกับภาชนะและมีเป็นรูปร่างแหลมตั้งแต่หัวจรดปลายเป็นเซลล์ไฟโบรบลาสต์ทั่วทั้งภาชนะ โดยเก็บอาหารที่เพาะเลี้ยงเซลล์แกรนูโลซาทุกๆ 2 วัน  ผลการวิเคราะห์รูปแบบโปรตีนของน้ำในถุงไข่และสารหลั่งจากเซลล์แกรนูโลซาสู่อาหารเพาะเลี้ยง (condition medium) ด้วยเทคนิค SDS-PAGE พบว่าน้ำในถุงไข่ขนาดเล็กมีน้ำหนักโมเลกุลเท่ากับ 27, 30, 35,40, 50, 58, 65, 70, 79, 85, 90, 100, 115, 120, 150, 170, 180, >180 และ >220 กิโลดาลตัน ถุงไข่ขนาดกลาง คือ กลุ่มที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 3-4 มิลลิเมตร มีน้ำหนักโมเลกุล 27, 30, 35, 58, 65, 70, 79, 85, 90, 100, 115, 120, 150, 170, 180, >180 และ >220 กิโลดาลตัน และกลุ่มที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 5-6 มิลลิเมตร มีน้ำหนักโมเลกุล 27, 30, 35, 58, 65, 70, 79, 85, 90, 100, 115, 120, 150, 170, 180, >180 และ>220 กิโลดาลตัน     ส่วนถุงไข่ขนาดใหญ่มีน้ำหนักโมเลกุล 30, 35, 58, 65, 70, 79, 90, 100, 115, 150, 180 และ >220 กิโลดาลตัน และสารหลั่งจากเซลล์แกรนูโลซาสู่อาหารเพาะเลี้ยงมีน้ำหนักโมเลกุล 25, 40, 50, 60, 115, 120 และ >250 กิโลดาลตัน การวิเคราะห์แถบโปรตีนด้วยเทคนิค LC/MS/MS พบว่าน้ำหนักโมเลกุลที่ 65 กิโลดาลตัน คือ ซีรัมอัลบูมิน น้ำหนักโมเลกุลที่ 70 กิโลดาลตัน คือ hemopexin, serum albumin และ vitronectin น้ำหนักโมเลกุลที่ 79 กิโลดาลตัน คือ serotransferrininhibitorcarbonic anhydrase prothrombin และ thyroxine-binding globulin น้ำหนักโมเลกุลที่ 115 กิโลดาลตัน ที่พบจากน้ำในถุงไข่ทุกขนาด คือ แฮปโตโกลบิน โปรตีนทั้งหมดมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมและควบคุมการเจริญเติบโตและการพัฒนาของเซลล์ในระบบสืบพันธุ์ ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าระบบสืบพันธุ์ของสุกรเป็นแหล่งที่มีคุณค่าสำหรับเซลล์เทคโนโลยี โดยเซลล์ไข่สุกรที่มีเซลล์คูมูลัสล้อมรอบ (pCOCs) และเซลล์แกรนูโลซานั้นสามารถใช้เป็นแบบจำลองสำหรับการศึกษาเทคโนโลยีชีวภาพ ส่วนการศึกษาโปรตีนจากน้ำในถุงไข่และสารหลั่งจากเซลล์แกรนูโลซาสู่อาหารเพาะเลี้ยง อาจใช้เป็นอาหารเสริมทดแทน fetal bovine serum ในอาหารเพาะเลี้ยงเพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตและการพัฒนาในด้านเซลล์เทคโนโลยีชีวภาพ เช่น การเจริญเติบโตของเซลล์ไข่และเซลล์ต่างๆ ในหลอดทดลองและการพัฒนาของตัวอ่อนในสัตว์ได้ 0002-01-01T00:00:00Z