https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/1152 2026-09-13T17:43:14Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/31131 Music Performance Anxiety: Insights from Psychological Science; Music Performance Anxiety: Insights from Psychological Science วี ฮุน สตีเฟน ลิม Music performance anxiety (MPA) is a multidimensional construct that negatively impacts musicians to different extents but presumably across all musical contexts. Here, we review recent literature concerning theoretical conceptualizations of MPA, and discuss extant interventions relating to cognitive-behavioral therapy and multimodal interventions which, we argue, are at best approaches that remedy MPA only peripherally, and not inherently. Drawing on cognitive psychological research: When students are well-prepared for a high-stakes academic exam, test anxiety did not predict exam performance (Theobald et al., Psychological Science, 2022). This finding provided the foundation for the current hypothesis: Performance-anxious musicians should not perform worse in high-stakes stressful situations than their preparation (practice) would otherwise allow; where musicians are well-prepared, performance anxiety per se should not interfere with stage performance accuracy and quality. Thus, performance-anxiety interventions ought to promote effective practice—optimal, deep learning—at an early stage during performance preparation, rather than aim to reduce test anxiety only shortly before or during stage performance. How, then, might we enable musicians to achieve such effective learning? A counterintuitive learning and practicing strategy as informed by psychological principles and personal reflections is recommended and discussed.; Music performance anxiety (MPA) is a multidimensional construct that negatively impacts musicians to different extents but presumably across all musical contexts. Here, we review recent literature concerning theoretical conceptualizations of MPA, and discuss extant interventions relating to cognitive-behavioral therapy and multimodal interventions which, we argue, are at best approaches that remedy MPA only peripherally, and not inherently. Drawing on cognitive psychological research: When students are well-prepared for a high-stakes academic exam, test anxiety did not predict exam performance (Theobald et al., Psychological Science, 2022). This finding provided the foundation for the current hypothesis: Performance-anxious musicians should not perform worse in high-stakes stressful situations than their preparation (practice) would otherwise allow; where musicians are well-prepared, performance anxiety per se should not interfere with stage performance accuracy and quality. Thus, performance-anxiety interventions ought to promote effective practice—optimal, deep learning—at an early stage during performance preparation, rather than aim to reduce test anxiety only shortly before or during stage performance. How, then, might we enable musicians to achieve such effective learning? A counterintuitive learning and practicing strategy as informed by psychological principles and personal reflections is recommended and discussed. 0028-01-01T00:00:00Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/31127 Exercises Based on the Analysis of Melodic Development of Keith Jarrett; แบบฝึกหัดจากบทวิเคราะห์การพัฒนาทำนองของคีธ จาร์เร็ตต์ บุญรักษา เพิ่มธรรมสิน Keith Jarrett is regarded as one of the most influential pianists in the world of jazz. His performance style seamlessly integrates classical music techniques with a profound sense of jazz improvisation. He has played a pivotal role in expanding the boundaries of jazz and has become a major influence on later generations of artists. This study aims to examine and analyse Keith Jarrett’s improvisational techniques in the composition Prism, composed by Jarrett himself, with a particular focus on motive development. The findings indicate that the motive development can be classified into four categories: (1) development through rhythmic deceleration, (2) development through increased rhythmic density and acceleration, (3) development involving continuous use of Sixteen notes, and (4) sequencing of melodic ideas with transformation in the second sequence. Based on this analysis, nine types of exercises were synthesized and organized according to the same four categories, providing practical tools for performance practice and improvisational training.; คีธ จาร์เร็ตต์ถือเป็นหนึ่งในนักเปียโนที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกดนตรีแจ๊ส ด้วยรูปแบบการบรรเลงที่ผสานเทคนิคจากดนตรีคลาสสิกเข้ากับแนวคิดการด้นสดในดนตรีแจ๊สอย่างลึกซึ้ง เขามีบทบาทสำคัญในการผลักดันขอบเขตของดนตรีแจ๊สให้กว้างไกล และเป็นต้นแบบที่สำคัญแก่ศิลปินรุ่นหลังเป็นอย่างมาก งานวิจัยชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์การด้นสดของคีธ จาร์เร็ตต์ในบทเพลงปริซึมที่ประพันธ์ขึ้นโดยคีธ จาเร็ตต์ โดยมุ่งศึกษาการพัฒนาทำนอง จากการวิจัยพบว่าสามารถแบ่งเป็น 4 หมวดหมู่ดังนี้ 1.การพัฒนาทำนองโดยการเปลี่ยนส่วนจังหวะให้หน่วงช้าลง 2.การพัฒนาทำนองโดยการเปลี่ยนส่วนจังหวะให้เร็วและกระชับขึ้น 3.การพัฒนาทำนองที่มีส่วนขยายเป็นเขบ็ต 2 ชั้นอย่างต่อเนื่อง 4.การซีเควนซ์ทำนองโดยการแปลงซีเควนซ์ครั้งที่ 2 จากนั้นผู้วิจัยได้นำบทวิเคราะห์มาสังเคราะห์เป็นแบบฝึกหัดทั้งหมดได้ทั้งหมด 9 รูปแบบ และสามารถแบ่งเป็น 4 หมวดหมู่เช่นเดียวกับบทวิเคราะห์ เพื่อใช้เป็นแนวทางในการฝึกฝนและประยุกต์ใช้ในการบรรเลง 0004-01-01T00:00:00Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/31126 An Analysis of Wes Montgomery's Improvisation in "The Incredible Jazz Guitar Of Wes Montgomery"; วิเคราะห์การบรรเลงคีตปฏิภาณของเวส มอนต์โกเมอรี่ในผลงานเพลงชุดThe Incredible Jazz Guitar Of Wes Montgomery ธนบัตร จิรกิจธารา This research aims to analyze the improvisational techniques of Wes Montgomery as demonstrated in his seminal album The Incredible Jazz Guitar of Wes Montgomery. Three pieces from the album—“Four on Six,” “Polka Dots and Moonbeams,” and “D Natural Blues”—were selected for analysis, each representing different jazz styles in terms of rhythm, melody, and form. The study was conducted through a detailed transcription and technical analysis of Montgomery’s improvisation, focusing on three key aspects: the use of scales and arpeggios, octave techniques, and motif development. The findings reveal that Montgomery’s improvisational style is not only technically sophisticated but also musically coherent, making his work an exemplary model for jazz guitar students at beginner and intermediate levels. The results of this study provide a practical framework for developing improvisational skills in jazz guitar performance and contribute to a deeper understanding of bebop and hard bop vocabulary within the jazz tradition.; งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการบรรเลงคีตปฏิภาณของเวส มอนต์โกเมอรี่ (Wes Montgomery) จากผลงานเพลงชุด The Incredible Jazz Guitar of Wes Montgomery ซึ่งถือเป็นหนึ่งในอัลบั้มสำคัญของวงการดนตรีแจ๊ส โดยผู้วิจัยได้เลือกบทเพลงจำนวน 3 บทเพลงเพื่อทำการวิเคราะห์เชิงเทคนิค ได้แก่ “Four on Six”, “Polka Dots and Moonbeams” และ “D Natural Blues” ซึ่งมีลักษณะทางดนตรีที่แตกต่างกัน ทั้งในแง่ของจังหวะ ทำนอง และแนวเพลง การวิเคราะห์ดำเนินการผ่านกระบวนการถอดโน้ตและพิจารณารูปแบบการบรรเลงคีตปฏิภาณของมอนต์โกเมอรี่ โดยมุ่งเน้นการวิเคราะห์ใน 3 ด้าน ได้แก่ การใช้บันไดเสียงและอาร์เปโจ (Scale and Arpeggio), เทคนิคขั้นคู่ลำดับที่ 8 (Octave Technique) และการพัฒนาทำนอง (Motif Development) ผลการวิจัยพบว่า เวส มอนต์โกเมอรี่มีแนวทางการบรรเลงที่ชัดเจนและมีเอกลักษณ์ โดยสามารถปรับใช้ทักษะทางเทคนิคเข้ากับแนวคิดทางดนตรีได้อย่างกลมกลืน ส่งผลให้ผลงานของเขาเป็นต้นแบบที่เหมาะสมสำหรับผู้ที่สนใจศึกษาการบรรเลงกีตาร์แจ๊สในระดับเริ่มต้นถึงระดับกลาง ผลการศึกษาสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาทักษะการบรรเลงคีตปฏิภาณของผู้เรียน อีกทั้งยังช่วยเสริมสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับการพัฒนาทักษะการเล่นกีตาร์แจ๊สในบริบทของดนตรีบีบ็อบและฮาร์ดบ็อบอีกด้วย 0004-01-01T00:00:00Z https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/31122 Guidelines for Development of Public Relations for T-POP Girl Groups Artists :  Case Study HatoBito; แนวทางการพัฒนาการประชาสัมพันธ์ของศิลปิน T-POP แบบเกิร์ลกรุ๊ป กรณีศึกษาวง HatoBito ศศิชา อธิสุข This research aims to explore the public relations process of the artist HatoBito, a T-POP girl group, through a mixed methods research approach that combines both qualitative and quantitative methodologies. The qualitative data were obtained through in-depth interviews with two key individuals involved in HatoBito public relations—namely the group’s manager and producer—selected through purposive sampling. The quantitative data were collected through questionnaires distributed to 400 fans of HatoBito and similar groups, with the sample size determined using Taro Yamane’s formula. Statistical analysis included frequency distribution, percentage, mean, and standard deviation. The findings were synthesized to develop public relations strategies for promoting T-POP girl groups, using HatoBito as a case study. The results were categorized into two main areas: 1) aspects that consumers were satisfied with, and 2) aspects suggested for improvement. These were analyzed using two key theoretical models: the AIDA Model and the Customer Journey Model, with a focus on identifying communication channels that influence consumer engagement. The study proposes a public relations development framework that can be utilized by producers to maximize business potential and further support the visibility and growth of HatoBito and other T-POP girl groups in the broader entertainment industry.; ในการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้ 1) เพื่อศึกษากระบวนการประชาสัมพันธ์ของศิลปิน กรณีศึกษา วง HatoBito  2) เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการประชาสัมพันธ์ของศิลปิน กรณีศึกษา วง HatoBito  3) เพื่อศึกษาช่องทางการประชาสัมพันธ์ที่ส่งผลต่อการเข้าถึงของผู้บริโภค 4) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาการประชาสัมพันธ์ของศิลปิน T-POP แบบเกิร์ลกรุ๊ป กรณีศึกษา วง HatoBito โดยทำการศึกษาในลักษณะของการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) ระหว่างการวิจัยเชิงคุณภาพและปริมาณ โดยการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการทำประชาสัมพันธ์ของวง HatoBito จำนวน 2 ราย ได้แก่ ผู้จัดการและโปรดิวเซอร์ โดยวิธีการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง และในส่วนของการวิจัยเชิงปริมาณได้ทำการเก็บข้อมูลจากการทำแบบสอบถามจากกลุ่มแฟนคลับวง HatoBito และวงที่มีลักษณะคล้ายกัน จำนวน 400 ราย โดยใช้ตารางสำเร็จรูปของ Taro Yamane สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงสถิติ ผู้วิจัยได้ใช้วิธีการแจกแจงความถี่ (Frequency Distribution) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) จากผลการวิจัยได้นำไปสร้างเป็นแนวทางการพัฒนาการประชาสัมพันธ์เพื่อพัฒนาของศิลปิน T-POP แบบเกิร์ลกรุ๊ปให้เป็นที่รู้จักในวงกว้าง กรณีศึกษา วง HatoBito โดยได้นำกระบวนการที่ได้ศึกษาตามวัตถุประสงค์นำมาเชื่อมโยงและวิเคราะห์ผล จนได้ออกมาเป็นแนวทางการประชาสัมพันธ์เป็น 2 ส่วน ได้แก่ 1) ส่วนที่กลุ่มผู้บริโภคมีความพึงพอใจแล้ว 2) ส่วนที่กลุ่มผู้บริโภคเสนอให้พัฒนา และนำไปสู่การเสนอแนะแนวทางการวิเคราะห์ตามหลักทฤษฎีที่สำคัญในการใช้ประชาสัมพันธ์ 2 ทฤษฎีหลัก ได้แก่ 1) AIDA Model 2) Customer Journey ตามข้อมูลของช่องทางการประชาสัมพันธ์ที่มีผลต่อการเข้าถึงของผู้บริโภค และออกมาเป็นแนวทางการพัฒนาการประชาสัมพันธ์ของศิลปิน T-POP แบบเกิร์ลกรุ๊ป กรณีศึกษา วง HatoBito เพื่อให้ผู้ผลิตนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดในเชิงธุรกิจ และนำไปเป็นแนวทางในการพัฒนาการประชาสัมพันธ์ของวง HatoBito และวงการศิลปิน T-POP แบบเกิร์ลกรุ๊ปได้ต่อไป 0004-01-01T00:00:00Z