https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/593 2026-06-17T00:26:16Z 2026-06-17T00:26:16Z เตชินต์ แซ่ตั้ง https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29173 2024-10-05T20:04:10Z 0028-01-01T00:00:00Z

Studying usage patterns and architectural elements to improve public pedestrian areas in Bangkok's Yaowarat area; การศึกษารูปแบบการใช้งานและออกแบบปรับปรุงพื้นที่ทางเดินเท้าสาธารณะย่านเยาวราช กรุงเทพมหานคร เตชินต์ แซ่ตั้ง Pedestrian walkways are critical in transporting people to various locations in a convenient manner, supporting dynamic, safe, and busy urban usage within Bangkok's economic area. Given the significant diversity and volume of people throughout the day, Yaowarat's current pedestrian spaces are insufficiently large and purposefully designed, resulting in overpopulation. The purpose of this project is to investigate and propose appropriate pedestrian pathway designs for Yaowarat. The research uses theoretical frameworks, conceptual investigations, and pertinent data. It collects data using two methods: observational surveys to analyze physical attributes and pedestrian behavior, and questionnaires to assess user impressions of Yaowarat's sidewalks. The findings highlight flaws in corridor management, such as unequal widths and poorly regulated floating platforms, which impede comfortable pedestrian travel. Recommendations include reconstructing Yaowarat walkways using defined criteria and standards. The proposed improvements include widening walkways by reducing road traffic lanes, organizing floating platforms along Soi Yaowarat 11 to seamlessly integrate with commercial and consumer areas, and creating an environment that includes bicycle lanes, seating areas, bus signage, green spaces, and vibrant atmospheres, serving as a model for improving pedestrian spaces that can be applied to other urban contexts.; พื้นที่ทางเท้าที่มีความสำคัญอย่างมากในการนำพาผู้คนไปยังพื้นที่ต่าง ๆ ให้เกิดการใช้งานและเข้าถึงพื้นที่ต่าง ๆ ได้อย่างสะดวกสบายส่งเสริมให้เมืองและย่านเกิดการใช้งานที่คึกคัก มีชีวิตชีวา และมีความปลอดภัย เนื่องจากภายในย่านเยาวราชที่เป็นย่านพาณิชยกรรมที่สำคัญของกรุงเทพมหานคร ที่มีจำนวนผู้ใช้งานที่มากและหลากหลายในแต่ละช่วงเวลา เนื่องด้วยปัจจุบันพื้นที่ทางเท้าภายในย่านเยาวราชที่มีพื้นที่ที่ไม่เพียงพอต่อการใช้งานที่หลากหลายบนทางเท้าและผิดวัตถุประสงค์ทำให้เกิดความแออัด หนาแน่น การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเสนอแนะรูปแบบทางเท้าที่เหมาะสมต่อการใช้งานภายในย่านเยาวราช โดยมีการศึกษาแนวคิดและทฤษฎีและข้อมูลเกี่ยวข้อง ได้แก่ หลักการออกแบบทางเท้า ความหลากหลายของกิจกรรมบนทางเท้า กิจกรรมที่ส่งเสริมถึงเศษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม วิถีชีวิต และผู้ใช้งาน การศึกษาวิจัยนี้มีการเก็บข้อมูล 2 แบบ คือ การสังเกตการณ์และสำรวจเพื่อศึกษาลักษณะทางกายภาพ พฤติกรรมการใช้ทางเดินเท้า และกิจกรรมที่เกิดขึ้นภายในพื้นที่ย่านเยาวราช และการจัดทำแบบสอบถามเพื่อศึกษาทัศนคติของผู้ใช้งานที่มีต่อทางเท้าในพื้นที่ย่านเยาวราช เพื่อนำไปสู่แนวทางการจัดการทางเท้าเพื่อแก้ไขปัญหาและพัฒนาทางเดินเท้าในย่านพาณิชยกรรมเพื่อส่งเสริมสภาวะน่าเดินและเพื่อเพิ่มปริมาณการสัญจรทางเท้าภายในย่าน จากผลการศึกษาพบว่าพื้นที่การศึกษาวิจัยนั้น มีลักษณะพื้นที่ทางเดินเท้าที่ยังขาดการจัดการพื้นที่ทางเท้าที่ไม่เพียงพอต่อการใช้งานเนื่องจากในบางพื้นที่ทางเท้ามีขนาดความกว้างที่ไม่เท่ากัน การจัดการหาบเร่แผงลอยที่ไม่ได้ถูกจัดการตามข้อบังคับหลักเกณฑ์และมาตรฐานของทางเดินเท้า การสัญจรที่ไม่สะดวกสบายเกิดเป็นอุปสรรคต่อการใช้งานภายในพื้นที่ ข้อเสนอแนะของการศึกษางานนี้นำเสนอผ่านแนวทางการออกแบบปรับปรุงทางเดินเท้าในพื้นที่ย่านเยาวราชให้มีศักยภาพโดยอ้างอิงตามหลักเกณฑ์และมาตรฐานการออกแบบทางเท้า โดยเสนอแนะการปรับปรุงประกอบด้วย การขยายความกว้างของพื้นที่ทางเท้าด้วยการลดช่องจราจรบนถนน การจัดระเบียบแผงลอยอยู่ในพื้นที่เยาวราชซอย 11 ที่มีความต่อเนื่องเชื่อมโยง สอดคล้องกับพื้นที่ค้าขายทั้งอุปโภคละบริโภค และสร้างสภาพแวดล้อมบนทางเท้าที่ประกอบไปด้วย เส้นทางจักรยาน พื้นที่นั่ง ป้ายรถประจำทาง พื้นที่สีเขียว ภายในย่านให้เกิดความร่มรื่น และเป็นแนวทางการออกแบบเพื่อนำเสนอตัวอย่างในการปรับปรุงพื้นที่ทางเดินเท้าและเป็นแนวทางที่สามารถปรับใช้ให้เหมาะสมกับพื้นที่อื่น ๆ

0028-01-01T00:00:00Z ชุติกาญจน์ สังข์ด้วง https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29172 2024-10-05T20:04:08Z 0028-01-01T00:00:00Z

OLD TOBACCO FACTORY ADAPTIVE REUSE, CHAROEN KRUNG ROAD, BANGKOK; การศึกษาเพื่อปรับปรุงพื้นที่โรงงานยาสูบเก่า ถนนเจริญกรุง กรุงเทพมหานคร ชุติกาญจน์ สังข์ด้วง Brownfield development is a strategy for revitalizing urban areas. These areas were previously developed but have become abandoned due to economic and social changes. This abandonment leads to urban blight, negatively impacting society, the economy, the environment, and public health. This study examines brownfield development, focusing on the conceptual framework, management methods, processes, and mechanisms involved. It also explores design and improvement strategies to maximize the area's potential for effective use. The core concept is to develop the brownfield as part of a Creative District, reflecting the district's unique identity through art, creativity, and community-engaged design. This approach aims to achieve multiple benefits, including driving economic and tourism development, creating a positive environment, and increasing public space for the community. The design emphasizes non-intrusive improvements, preserving historically valuable buildings. The goal is to create spaces that benefit residents, tourists, and the local economy, promoting sustainable success. The study uses the Old Tobacco Factory area on Charoen Krung Road as a case study. This former industrial site, located on the Chao Phraya River, has fallen into disrepair within a vibrant area rich in old-world urban life, culture, and a blend of modern and traditional lifestyles. The project aims to transform the factory into a source of historical learning, contributing to urban and environmental rehabilitation, increasing public and green spaces, and creating a new and exciting tourist destination.; การพัฒนาพื้นที่บราวน์ฟิลด์ (Brownfields) เป็นปัจจัยหนึ่งในการฟื้นฟูเมืองบริเวณพื้นที่ที่เคยผ่านการใช้ประโยชน์มาแล้วในอดีต ต่อมาเมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพทางเศรษฐกิจและสังคม ทำให้พื้นที่และอาคารถูกปล่อยทิ้งร้างไว้จนกลายเป็นความเสื่อมโทรมของเมือง ที่ส่งผลกระทบต่อสังคม เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม และระบบนิเวศ ไปจนถึงสุขภาวะของผู้คน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาการพัฒนาพื้นที่บราวน์ฟิลด์ โดยอ้างอิงกรอบแนวคิด วิธีการจัดการ กระบวนการและกลไกในการพัฒนาพื้นที่บราวน์ฟิลด์ อีกทั้งยังเป็นการศึกษาแนวคิดในการออกแบบปรับปรุงพื้นที่ ให้สามารถใช้งานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ และเกิดประโยชน์สูงสุด ด้วยแนวคิดในการพัฒนาให้เป็นส่วนหนึ่งของย่านสร้างสรรค์ (Creative District) ที่สะท้อนเอกลักษณ์เฉพาะตัวของย่าน ผ่านศิลปะ ความคิดสร้างสรรค์ และการออกแบบที่มีส่วนร่วมกับชุมชน เพื่อให้เกิดประโยชน์ทั้งในด้านการขับเคลื่อนพัฒนาเศรษฐกิจและการท่องเที่ยว สร้างสภาพแวดล้อมที่ดี เพิ่มพื้นที่สาธารณะให้กับชุมชน ดังนั้นการออกแบบเพื่อฟื้นฟูพื้นที่เหล่านี้ จึงมุ่งเน้นการปรับปรุงพื้นที่ที่ไม่ซับซ้อน การรักษาอาคารเดิมที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ สร้างพื้นที่ที่จะเป็นประโยชน์ต่อผู้คนในย่าน นักท่องเที่ยว กระตุ้นเศรษฐกิจและประสบผลสำเร็จอย่างยั่งยืน โดยพื้นที่บราวน์ฟิลด์ที่ใช้เป็นกรณีศึกษา คือ บริเวณโรงงานยาสูบเก่า ถนนเจริญกรุง เป็นโรงงานอุตสาหกรรมเก่าริมแม่น้ำเจ้าพระยา ที่ถูกละเลยและปล่อยให้เกิดความเสื่อมโทรม ในย่านที่เต็มไปด้วยวิถีชีวิตเก่าแก่ของคนเมือง วัฒนธรรม ไลฟ์สไตล์แบบผสมผสานทั้งเก่าและใหม่ ให้เป็นแหล่งเรียนรู้ทางประวัติศาสตร์ เพื่อการฟื้นฟูเมืองและสิ่งแวดล้อม เพิ่มพื้นที่สาธารณะและพื้นที่สีเขียวให้กับคนเมือง เพิ่มพื้นที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจแก่นักท่องเที่ยวได้มากขึ้น

0028-01-01T00:00:00Z กุลธิดา บุญโช https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29171 2024-10-05T20:04:06Z 0028-01-01T00:00:00Z

A Study for improvement of the Feeder Systems and the Saphan Taksin BTS Station and  the public Park under the Taksin Bridge.; การศึกษาเพื่อปรับปรุงพื้นที่เชื่อมต่อระบบขนส่งมวลชนรองกับสถานีรถไฟฟ้าสะพานตากสิน และสวนสาธารณะใต้สะพานตากสิน กุลธิดา บุญโช This study focuses on examining the usage requirements of public transportation connectivity spaces within the study area, specifically the feeder system, and the enhancement of the public park under the Taksin Bridge to accommodate diverse uses and enhance the value of public spaces. The study process consists of six steps: 1) Study of theories, principles, and case studies theories such as Transit-Oriented Development (TOD), Feeder System, and plaza public spaces. 2) The selection of BTS stations as appropriate study area to serve as a design example for integrated area between the feeder area and a public park. 3) Historical study of the area, surrounding contexts, and physical characteristics. 4) Study of current physical conditions and issues in the study area, usiug observation informal surveys and interviews. 5) Development guidelines for the study area. 6) Proposed design of the feeder area and the park.           The study focuses on two main issues: Firstly to studying the principles of connecting public transportation within the area, addressing various issues to design and improve spaces for user convenience, efficiency, and safety. Secondly, to design an integrated public transport areas, emphasising artistic, and social cultural significance.           The results from this study on principles and values in design will be used for designing connecting spaces for people from outside the area who travel through, allowing access to activities within the neighbourhood as a unique public park with symbolic significance and effective mixed-use. It serves as a guideline in designing and presenting examples of public transit-connected spaces around wall transit stations that are adaptable for other stations.; โครงการนี้มุ่งเน้นการศึกษาความต้องการ การใช้งานพื้นที่เชื่อมต่อระบบขนส่งสาธารณะที่หลากหลายภายในพื้นที่ศึกษา คือระบบขนส่งมวลชนรอง (Feeder system) รวมถึงการปรับปรุงพื้นที่สวนสาธารณะใต้สะพานตากสิน เพื่อรองรับการใช้งานที่หลากหลาย เสริมสร้างคุณค่าของพื้นที่สาธารณะให้มากขึ้น ขั้นตอนในการศึกษามี 6 ขั้นตอน คือ 1) ศึกษาทฤษฎี แนวความคิด และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ที่เกี่ยวกับทฤษีที่เกี่ยวข้องอย่าง TOD (Transit-Oriented Development) ระบบขนส่งมวลชนรอง (Feeder system) และพื้นที่สาธารณะ (Public Space) 2) เลือกสถานีรถไฟฟ้าที่ศึกษาเกี่ยวกับระบบขนส่งมวลชนรอง ที่น่าสนใจเหมาะสมแก่การเป็นตัวอย่างการออกแบบพื้นที่รองรับ และมีความพิเศษที่มีสวนสาธารธณะติดต่อเป็นผืนเดียวกัน 3) ศึกษาประวัติความเป็นมาของย่าน การศึกษาบริบทโดยรอบพื้นที่ ลักษณะทางกายภาพ 4) ศึกษาสภาพปัจจุบัน และปัญหาของพื้นที่ศึกษา โดยมีทั้งการสำรวจ และการสัมภาษณ์ 5) แนวทางการพัฒนาพื้นที่ศึกษา 6) เสนอแบบ รายละเอียดในการออกแบบ โดยการศึกษาโครงการมี 2 ประเด็นที่สำคัญคือ 1) พื้นที่การเชื่อมต่อระบบขนส่งมวลชนรองกับสถานีรถไฟฟ้าสะพานตากสิน โดยการศึกษาหลักการเชื่อมต่อขนส่งสาธารณะภายในพื้นที่ ปัญหาด้านต่าง ๆ เพื่อการออกแบบปรับปรุงพื้นที่เพื่อความสะดวกให้กับผู้ใช้งานทำให้เกิดประสิทธิภาพ 2) การออกแบบให้พื้นที่เกิดการผสมผสานระหว่างพื้นที่ขนส่งสาธารณะกับพื้นที่สวนสาธารณะของย่าน ที่มีคุณค่าทั้งทางศิลปะ วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อม ผลจากการศึกษาหลักการ และคุณค่าของพื้นที่ศึกษาจะนำมาใช้ในการออกแบบให้เป็นพื้นที่เชื่อมต่อผู้คนจากภายนอกย่านที่ผ่านมาจากการเดินทาง ได้เข้าถึงกิจกรรมภายในย่านเป็นสวนสาธารณะประจำย่านที่มีเอกลักษณ์ และคุณค่าทางสัญลักษณ์ และการใช้งานผสมผสานกันได้ดี เพื่อนำเสนอตัวอย่างการออกแบบพื้นที่เชื่อมต่อขนส่งสาธารณะบริเวณโดยรอบสถานีรถไฟฟ้า ที่สามารถนำไปปรับใช้กับสถานีรถไฟฟ้าที่มีพื้นที่โดยรอบได้ ให้เป็นแนวทางตัวอย่างในการนำไปปรับใช้กับพื้นที่อื่น ๆ อันเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาพื้นที่ TOD (Transit Oriented Development) ต่อไป

0028-01-01T00:00:00Z พิชชาภา เมฆมานะ https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29170 2024-10-05T20:04:04Z 0028-01-01T00:00:00Z

Study of Pedestrian-Friendly Environments Around Mass Transit Stations: A Case Study of Punnawithi and Sutthisan Stations; การศึกษาสภาพแวดล้อมที่ส่งเสริมการเดินเท้ารอบสถานีรถไฟฟ้า: กรณีศึกษาสถานีปุณณวิถีและสถานีสุทธิสาร พิชชาภา เมฆมานะ The rapid urban expansion has led to an increased reliance on public transportation systems. The importance of pedestrian-friendly access to stations can address issues such as traffic congestion and pollution, potentially reducing private vehicle usage, especially in rapidly urbanizing areas like Bangkok. This research aims to study the pedestrian environment around rail stations, focusing on analyzing the suitability of the environment, safety, and comfort in travel. The study methodology began with surveying stations and their surrounding areas. The survey included examining Punnawithi and Sutthisan stations within a 500-meter radius, observing characteristics and environments such as sidewalks, roads, and user behaviors. Data on usage and arising problems were collected. The structure and characteristics of the stations and the environment encountered by users when traveling to the stations were surveyed, and distances from key points such as sidewalks, roads, or public transport points were measured. Usage data was collected by surveying the number of passengers using the service at different times. Problems occurring in pedestrian access to the stations were surveyed. The results were then analyzed to improve and propose solutions for future pedestrian walkway construction. Questionnaires were also randomly distributed in the area to survey user satisfaction. This study aims to analyze the environment that promotes walking around rail stations, using Punnawithi and Sutthisan stations as case studies. The research methods included area surveys and user questionnaires. The study found significant differences between the two areas as follows: Sutthisan station has a better-connected road network, with more intersections and total road length. Sutthisan station has wider sidewalks, with 80% of sidewalks wider than 2 meters, compared to 40% at Punnawithi station. Users at Sutthisan station had a more positive attitude towards the pedestrian environment, with 75% expressing satisfaction, compared to 40% at Punnawithi station. Key factors promoting walking include sidewalk width, shade from trees, and road connectivity. The main obstacles are narrow sidewalks, obstructions, and damaged sidewalk surfaces. This study indicates that developing well-connected road networks, having wide and standardized sidewalks, and managing the environment to be shady and safe are crucial factors in promoting walking in areas around rail stations. Relevant agencies should consider these findings in planning and developing areas around other rail stations in the future.; การขยายตัวของเมืองอย่างรวดเร็วได้นําไปสู่การพึ่งพาระบบขนส่งสาธารณะที่เพิ่มขึ้น โดยความสําคัญของการเข้าถึงสถานีที่เป็นมิตรกับคนเดินเท้า ประเด็นต่างๆ เช่น ความแออัดของการจราจรและมลพิษ การใช้งานยานพาหนะส่วนตัวสามารถลดลงได้ ซึ่งจะช่วยลดความแออัดของการจราจร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ที่กลายเป็นเมืองอย่างรวดเร็ว เช่น กรุงเทพมหานคร งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพแวดล้อมคนเดินเท้าไปยังสถานีรถไฟฟ้า โดยมุ่งเน้นที่การวิเคราะห์ความเหมาะสมของสภาพแวดล้อม ความปลอดภัย และความสะดวกสบายในการเดินทาง ขั้นตอนการศึกษาเริ่มจากสำรวจสถานีและพื้นที่รอบๆสถานี โดยการสำรวจประกอบด้วยการสำรวจสถานีและพื้นที่รอบๆ สถานีปุณณวิถีและสุทธิสาร ในระยะ 500 เมตร ลักษณะและสภาพแวดล้อม เช่น ทางเท้า ถนนลักษณะผู้ใช้งาน และสำรวจข้อมูลการใช้งานและปัญหาที่เกิดขึ้น สำรวจโครงสร้างและลักษณะของสถานีและสภาพแวดล้อมที่ผู้ใช้งานพบเมื่อเดินทางไปยังสถานี และวัดระยะทางจากจุดสำคัญ เช่น ทางเท้า ถนน หรือจุดขนส่งสาธารณะ สำรวจข้อมูลการใช้งานโดยสำรวจจำนวนผู้โดยสารที่ใช้บริการในช่วงเวลาต่างๆ สำรวจปัญหาที่เกิดขึ้นในการเดินเท้าเข้าถึงสถานี แล้วนำผลที่ได้มาวิเคราะห์เพื่อปรับปรุงและเสนอแนวทางการแก้ไขการสร้างทางเดินเท้าในอนาคตและทำการเก็บแบบสอบถามโดยการสุ่มในพื้นที่เพื่อสำรวจความพึงพอใจต่อผู้ใช้งานการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์สภาพแวดล้อมที่ส่งเสริมการเดินเท้ารอบสถานีรถไฟฟ้า โดยใช้กรณีศึกษาสถานีปุณณวิถีและสถานีสุทธิสาร วิธีการศึกษาประกอบด้วยการสำรวจพื้นที่และการเก็บแบบสอบถามจากผู้ใช้งาน ผลการศึกษาพบความแตกต่างที่สำคัญระหว่างสองพื้นที่ดังนี้ สถานีสุทธิสารมีโครงข่ายถนนที่เชื่อมต่อกันดีกว่า โดยมีจำนวนทางแยกและความยาวถนนรวมมากกว่า สถานีสุทธิสารมีทางเท้าที่กว้างกว่า โดย 80% ของทางเท้ามีความกว้างมากกว่า 2 เมตร เทียบกับ 40% ที่สถานีปุณณวิถี ผู้ใช้งานที่สถานีสุทธิสารมีทัศนคติที่ดีกว่าต่อสภาพแวดล้อมการเดินเท้า โดย 75% แสดงความพึงพอใจ เทียบกับ 40% ที่สถานีปุณณวิถี ปัจจัยสำคัญที่ส่งเสริมการเดินเท้าได้แก่ ความกว้างของทางเท้า ร่มเงาจากต้นไม้ และความเชื่อมโยงของถนน ในขณะที่อุปสรรคหลักคือทางเท้าแคบ สิ่งกีดขวาง และพื้นผิวทางเท้าชำรุด ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าการพัฒนาโครงข่ายถนนที่เชื่อมต่อกันดี การมีทางเท้าที่กว้างและได้มาตรฐาน รวมถึงการจัดการสภาพแวดล้อมให้ร่มรื่นและปลอดภัย เป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งเสริมการเดินเท้าในพื้นที่รอบสถานีรถไฟฟ้า ซึ่งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรนำไปพิจารณาในการวางแผนและพัฒนาพื้นที่รอบสถานีรถไฟฟ้าอื่นๆ ต่อไป

0028-01-01T00:00:00Z