https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/15749 2026-09-13T20:29:09Z 2026-09-13T20:29:09Z กนิษฐา แสงใส https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/31362 2026-09-09T20:12:13Z 0028-01-01T00:00:00Z

THE CAUSAL MODEL AFFECTING TOURISTS' PERCEIVED VALUE OF GASTRONOMIC TOURISM IN NAKHON PATHOM PROVINCE; ตัวแบบเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการรับรู้คุณค่าการท่องเที่ยวเชิงอาหารของนักท่องเที่ยวในจังหวัดนครปฐม กนิษฐา แสงใส The purpose of this research were to 1) study the causal factors affecting tourists' perceived value of culinary tourism in Nakhon Pathom Province and 2) examine approaches for creating tourists' perceived value of culinary tourism in Nakhon Pathom Province. The sample consists of 400 culinary tourists visiting Nakhon Pathom Province and 6 key informants. The sampling methods employed stratified random sampling combined with simple random sampling for tourists, and purposive sampling method for key informants. This research employs a mixed-methods approach combining both quantitative and qualitative research methods. The research instruments include questionnaires for quantitative data collection and interview guides for qualitative data collection. Quantitative data analysis utilizes descriptive statistics and Structural Equation Modeling (SEM) using PLS-SEM approach, while qualitative data analysis employs thematic analysis. The research findings revealed that 1) destination image of gastronomy tourism, 2) brand awareness of gastronomy tourism destinations, and 3) quality of gastronomy tourism destinations have both direct and indirect effects on tourists' perceived value of gastronomy tourism in Nakhon Pathom Province, with the quality of gastronomy tourism destinations playing a significant mediating role in transmitting the influence from destination image and brand awareness to perceived value of gastronomy tourism at a statistical significance level of .05. The approaches for creating perceived value in gastronomy tourism consist of 1) developing food identity and quality services emphasizing taste, cleanliness, consistency, and service provider friendliness, 2) creating memorable local image and branding through digital media utilization, cultural storytelling, and menu design that reflects local identity, and 3) promoting community participation through experiential activities such as booth exhibitions, local food demonstrations, and workshop organization. The research recommendations suggest that strategies for gastronomy tourism development and promotion in Nakhon Pathom Province should be implemented by enhancing destination quality, creating distinctive identity through marketing and public relations, and promoting community roles to effectively meet the needs of contemporary tourists and achieve true sustainability in tourism.; การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการรับรู้คุณค่า การท่องเที่ยวเชิงอาหารของนักท่องเที่ยวในจังหวัดนครปฐม 2) ศึกษาแนวทางการสร้างการรับรู้คุณค่าการท่องเที่ยวเชิงอาหารของนักท่องเที่ยวในจังหวัดนครปฐม ตัวอย่างคือ นักท่องเที่ยวที่มาท่องเที่ยวเชิงอาหารในจังหวัดนครปฐม จำนวน 400 คน วิธีการสุ่มตัวอย่าง ใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น และวิธีการสุ่มแบบง่าย และผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 6 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง งานวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามและแนวทางการสัมภาษณ์ระดับลึก ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์ตัวแบบสมการโครงสร้างแบบ PLS-SEM และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์แก่นสาระ ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาพลักษณ์แหล่งท่องเที่ยวเชิงอาหาร 2) การรู้จักตราสินค้าแหล่งท่องเที่ยวเชิงอาหาร และ3) คุณภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงอาหาร ส่งผลทางตรงและทางอ้อมต่อการรับรู้คุณค่าการท่องเที่ยวเชิงอาหารของนักท่องเที่ยวในจังหวัดนครปฐม โดยคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงอาหารมีบทบาทสำคัญในการเป็นตัวแปรคั่นกลางที่ถ่ายทอดอิทธิพลจากภาพลักษณ์แหล่งท่องเที่ยวและการรู้จักตราสินค้าแหล่งท่องเที่ยวต่อการรับรู้คุณค่าการท่องเที่ยวเชิงอาหาร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แนวทางการสร้างการรับรู้คุณค่าการท่องเที่ยวเชิงอาหาร ประกอบด้วย 1) การพัฒนาอัตลักษณ์ของอาหารและการบริการที่มีคุณภาพ โดยเน้นรสชาติ ความสะอาด ความสม่ำเสมอ และความเป็นมิตรของผู้ให้บริการ 2) การสร้างภาพลักษณ์และตราสินค้าท้องถิ่นที่น่าจดจำ ผ่านการใช้สื่อดิจิทัล การเล่าเรื่องเชิงวัฒนธรรม และการออกแบบเมนูที่สะท้อนอัตลักษณ์ท้องถิ่น และ 3) การส่งเสริมการมีส่วนร่วมของชุมชนผ่านกิจกรรมเชิงประสบการณ์ อาทิ การออกบูธ การสาธิตอาหารพื้นถิ่น และการจัดเวิร์กช็อป ข้อเสนอแนะจากการวิจัยมีดังนี้ ควรมีการพัฒนาและส่งเสริมกลยุทธ์ด้านการท่องเที่ยวเชิงอาหารในจังหวัดนครปฐม โดยยกระดับคุณภาพแหล่งท่องเที่ยว การสร้างอัตลักษณ์ที่โดดเด่นผ่านการตลาดประชาสัมพันธ์ และการส่งเสริมบทบาทของชุมชน เพื่อสามารถตอบสนองความต้องการของนักท่องเที่ยวในยุคปัจจุบันและสร้างความยั่งยืนในการท่องเที่ยวได้อย่างแท้จริง

0028-01-01T00:00:00Z ปุญญิศา ยิงยอม https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/31355 2026-09-09T20:11:48Z 0028-01-01T00:00:00Z

GUIDELINES FOR APPLYING LOCAL WISDOM IN LEARNING MANAGEMENT TO DEVELOP ENTREPRENEURIAL SKILLS FOR HIGH SCHOOL STUDENTS IN SURIN PROVINCE; แนวทางการประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นในการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะผู้ประกอบการของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในจังหวัดสุรินทร์ ปุญญิศา ยิงยอม This research aimed to: 1) to study the conditions of learning management using local wisdom to develop entrepreneurial skills in secondary schools under the Surin Secondary Educational Service Area Office, and 2) to propose guidelines for applying local wisdom in learning management to enhance entrepreneurial skills among upper secondary school students in Surin Province. This study employed a qualitative research design. Key informants were selected through purposive sampling, comprising individuals residing in Surin Province with experience or expertise in local wisdom. They consisted of three groups: (1) students representing upper secondary school learners in Surin who provided information on their experiences and entrepreneurial skills gained through local wisdom-based learning; (2) teachers representing schools in Surin with experience in organizing learning activities to foster entrepreneurial skills among students; and (3) experts, including local sages or community members specialized in local wisdom, who contributed useful insights for learning management and entrepreneurial skill development. Data were collected through in-depth interviews with 8 participants and focus group discussions with 15 participants, and analyzed using content analysis. The research findings revealed that 1) most students participated in learning activities integrating local wisdom, particularly in silk weaving and silverware craftsmanship. These activities enhanced entrepreneurial skills in practice, analytical thinking, and communication, although time limitations posed challenges to learning. Teachers designed learning processes that connected local wisdom with STEM concepts to foster communication, planning, technological application, and creativity skills. 2) The proposed guidelines comprised five aspects: (1) planning, including context analysis and integration into lesson plans; (2) preparation, involving coordination and resource management; (3) implementation, through both theoretical and practical activities; (4) utilization of local wisdom, emphasizing knowledge transfer with community experts; and (5) evaluation, assessing outcomes from students, teachers, and experts, with a focus on performance-based results and tangible knowledge acquisition.; การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการจัดการเรียนรู้โดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อพัฒนาทักษะผู้ประกอบการในโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์ และ 2) แนวทางการประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นในการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะผู้ประกอบการของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในจังหวัดสุรินทร์ โดยการวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลหลักได้จากการเลือกแบบเจาะจง  ซึ่งเป็นผู้ที่มีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดสุรินทร์ และมีประสบการณ์หรือความรู้ความสามารถเกี่ยวกับภูมิปัญญาท้องถิ่น ประกอบด้วย 3 กลุ่ม ได้แก่ (1) นักเรียน ซึ่งเป็นตัวแทนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในจังหวัดสุรินทร์ ที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับประสบการณ์และทักษะผู้ประกอบการที่ได้รับจากการจัดการเรียนรู้โดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น (2) ครูผู้สอน ซึ่งเป็นตัวแทนของโรงเรียนในจังหวัดสุรินทร์ ที่มีประสบการณ์ในการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะผู้ประกอบการของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย และ (3) ผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งเป็นปราชญ์ชาวบ้านหรือผู้อาศัยในชุมชนที่มีความชำนาญในภูมิปัญญาท้องถิ่นในจังหวัดสุรินทร์ที่สามารถนำเสนอข้อมูลที่เป็นประโยชน์ต่อการจัดการเรียนรู้และการพัฒนาทักษะผู้ประกอบการของนักเรียน กลุ่มผู้ให้ข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกจำนวน 8 คน และการสนทนากลุ่มจำนวน 15 คน ข้อมูลที่ได้ถูกนำมาวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนส่วนใหญ่มีส่วนร่วมในกิจกรรมการเรียนรู้ที่บูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่น โดยเฉพาะด้านหัตถกรรมผ้าไหมและเครื่องเงิน ซึ่งช่วยส่งเสริมทักษะผู้ประกอบการ ทั้งด้านการปฏิบัติ การคิดวิเคราะห์ และการสื่อสาร แม้มีข้อจำกัดด้านเวลาเป็นอุปสรรคต่อการเรียนรู้ ซึ่งครูผู้สอนได้ออกแบบการเรียนรู้ที่เชื่อมโยงภูมิปัญญาท้องถิ่นกับแนวคิดสะเต็มศึกษา เพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสาร การวางแผน การใช้เทคโนโลยี และความคิดสร้างสรรค์ 2) แนวทางการประยุกต์ใช้ ครอบคลุม 5 ด้าน ได้แก่ (1) การวางแผน วิเคราะห์บริบทและบูรณาการสู่แผนการสอน (2) การเตรียมการ ประสานงานและจัดหาทรัพยากร (3) การปฏิบัติ จัดกิจกรรมทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ (4) การใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น ถ่ายทอดความรู้ร่วมกับปราชญ์ชุมชน และ (5) การประเมินผล ประเมินจากผู้เรียน ครู และผู้เชี่ยวชาญ โดยเน้นผลลัพธ์เชิงปฏิบัติและความรู้ที่ได้รับอย่างเป็นรูปธรรม

0028-01-01T00:00:00Z เสฎฐวุฒิ ธาดาศิริธนสกุล https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/31096 2026-09-09T20:01:46Z 0004-01-01T00:00:00Z

THE CAUSAL MODEL OF FACTORS INFLUENCING TEACHERS’ LEARNING MANAGEMENT IN SCHOOL UNDER THE SECONDARY EDUCATION SERVICE AREA OF NAKHON PATHOM; ตัวแบบปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ของครู โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม เสฎฐวุฒิ ธาดาศิริธนสกุล      This research is proposed to 1) The causal model to examine factors influencing teachers’ learning management in school under the secondary education service area of Nakhon Pathom. 2) Study the guidelines on extension of teachers’ learning management in school under the secondary education service area of Nakhon Pathom. A sample of 342 who are teachers in school under the secondary education service area of Nakhon Pathom, Using a cluster sampling method. Key informants of 5 were used for the study. This study is both quantitative research and qualitative research. Questionnaire and in-depth interview approaches, descriptive statistical data analysis, and PLS-SEM structural equation model analysis. And content analysis.       The results of this research included that 1) School environment has direct to digital literacy, indirect and significant on teachers’ learning management at the .05 level. Cultural organization has direct to digital literacy, indirect and significant teachers’ learning management at the .05 level. Also, digital literacy has direct and significant on teachers’ learning management at the .05 level. 2) Learning management was suggested. 2.1) The school environment should prioritize both physical and emotional safety, embrace diversity and create an atmosphere where students can express themselves and develop their potential. 2.2) The organizational culture within the school should be well-supported, flexible and open to feedback. 2.3) Digital learning should focus on promoting interactive learning, creating safe spaces and emphasizing technological ethics. and 2.4) The school curriculum should emphasize integrated content, life skills development and continuous improvement.; การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาตัวแบบปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ของครู โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม และ 2) ศึกษาแนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของครู โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม กลุ่มตัวอย่าง คือ ครูผู้สอนโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 342 คน และผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 5 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่ม (Cluster Random Sampling) ใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติเชิงพรรณา การวิเคราะห์ตัวแบบสมการโครงสร้างแบบ PLS-SEM และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพแวดล้อมในโรงเรียนมีอิทธิพลทางบวกต่อการรู้ดิจิทัล และมีอิทธิพลทางอ้อมต่อการจัดการเรียนรู้ของครู อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 วัฒนธรรมองค์การมีอิทธิพลทางบวกต่อการรู้ดิจิทัล และมีอิทธิพลทางอ้อมต่อการจัดการเรียนรู้ของครู อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และการรู้ดิจิทัลมีอิทธิพลทางบวกต่อการจัดการเรียนรู้ของครู อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของครู พบว่า 2.1) สภาพแวดล้อม ในโรงเรียนควรเน้นความปลอดภัยทั้งทางกายและใจ ยอมรับความหลากหลาย และสร้างบรรยากาศที่นักเรียนสามารถแสดงออกและพัฒนาตนเองได้ 2.2) วัฒนธรรมองค์การในโรงเรียนควรได้รับการสนับสนุนที่ดี มีความยืดหยุ่น และเปิดรับความคิดเห็น 2.3) ดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ควรมุ่งเน้นการสนับสนุนการเรียนแบบโต้ตอบ สร้างพื้นที่ที่ปลอดภัย และให้ความสำคัญกับจริยธรรมทางเทคโนโลยี และ 2.4) หลักสูตรสถานศึกษาควรเน้นบูรณาการเนื้อหา พัฒนาทักษะชีวิต และปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง

0004-01-01T00:00:00Z ภัณฑิรา ผ่องอำพร https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/31082 2026-09-08T20:10:23Z 0004-01-01T00:00:00Z

THE CAUSAL MODEL OF FACTORS INFLUENCING BRAND EQUITY OF DARK TOURISM IN KANCHANABURI, THAILAND; ตัวแบบปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการรับรู้คุณค่าการท่องเที่ยวด้านมืดในจังหวัดกาญจนบุรี ภัณฑิรา ผ่องอำพร The study proposed the causal model to examine factors influencing Brand equity of Dark tourism in Kanchanaburi and to study the guidelines on extension of Brand Equity of Dark Tourism in Kanchanaburi. A sample of 300 who are Thai tourists and a key informant of 7 were used for the study. The sample was selected by a cluster random sample. This study is both quantitative research and qualitative research. Questionnaire and structure interview guideline were used to collect the data. ADANCO was applied for Structural Equation Modeling analysis and qualitative data was analyzed by content analysis.  The result of the study included that interpretation has direct, indirect and significant influence on satisfaction. Destination brand experience has direct and significant influence on satisfaction and destination brand equity. Also, satisfaction has direct and significant influence on destination brand equity. Meanwhile, destination brand image has no significant influence on both satisfaction and destination brand equity. Moreover, there are guidelines on extension of Brand Equity of Dark Tourism in Kanchanaburi. 1. content and presentation; the content must be correctly. It should be systematically presented through media technology. In addition, special event should be present to the tourists. 2. destination management; destinations should be managed appropriately based on dark tourism. Also, the organisation which relate to dark tourism should promote about dark tourism destinations more frequently. 3. technology; applying technology to destination management was suggested in order to be more memorable, interesting, and impressive. Technology can also be used to collect data of tourists’ satisfaction and opinion leading to enhance dark tourism effectively.; การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการรับรู้คุณค่าสถานที่ท่องเที่ยวด้านมืดในจังหวัดกาญจนบุรี 2) ศึกษาแนวทางการส่งเสริมการรับรู้คุณค่าสถานที่ท่องเที่ยวด้านมืดในจังหวัดกาญจนบุรี ตัวอย่างคือ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาท่องเที่ยวในจังหวัดกาญจนบุรีจำนวน 300 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่ม และวิธีสุ่มแบบง่าย และผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 7 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง งานวิจัยนี้ใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์รูปแบบสมการโครงสร้าง แบบ PLS-SEM โดยใช้โปรแกรม ADANCO และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า  ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว มีอิทธิพลทางบวกต่อการรับรู้คุณค่าการท่องเที่ยวด้านมืด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ภาพลักษณ์สถานที่ท่องเที่ยวด้านมืด มีอิทธิพลทางบวกต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวและการรับรู้คุณค่าการท่องเที่ยวด้านมืด อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ การสื่อความหมายของสถานที่ท่องเที่ยวด้านมืด มีอิทธิพลทางบวกต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว และมีอิทธิพลทางอ้อมต่อการรับรู้คุณค่าการท่องเที่ยวด้านมืด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ประสบการณ์ที่ได้รับจากการท่องเที่ยวด้านมืด มีอิทธิพลทางบวกต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวและการรับรู้คุณค่าการท่องเที่ยวด้านมืด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ รวมถึงแนวทางการส่งเสริมการรับรู้คุณค่าการท่องเที่ยวด้านมืดในจังหวัดกาญจนบุรี ดังนี้ 1. เนื้อหาและรูปแบบการนำเสนอ โดยเรียบเรียงเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์อย่างอย่างถูกต้องและเป็นระบบ สามารถถ่ายทอดเรื่องราวผ่านการจัดทำเป็นสื่อต่าง ๆ รวมถึงการจัดนิทรรศการตามโอกาส 2. การบริหารการจัดการการท่องเที่ยวของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างเหมาะสมตามรูปแบบการท่องเที่ยว และจัดประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับสถานที่ท่องเที่ยวมากขึ้น 3.  ส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีจัดการท่องเที่ยวเพื่อช่วยในการจดจำ สร้างความน่าสนใจและประทับใจ รวมถึงนำมาใช้ในการสอบถามความคิดเห็นต่อสถานที่ท่องเที่ยว เพื่อการพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวอย่างมีประสิทธิภาพต่อไป

0004-01-01T00:00:00Z