https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/14422 2026-05-16T18:27:19Z 2026-05-16T18:27:19Z ภาวนา สิทธิพันธุ์ Pawana Sittiphan https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/30809 2026-05-12T07:02:00Z 2017-01-01T00:00:00Z

การฝึกอบรมบนเว็บ เรื่อง การบันทึกงานในระบบ SERVICE MANAGERVERION 9 (SM9) ของเจ้าหน้าที่ Service Desk ธนาคารพาณิชย์ ภาวนา สิทธิพันธุ์; Pawana Sittiphan การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาศึกษาความต้องการการฝึกอบรมออนไลน์ เรื่องการบันทึกงาน ในระบบ SM9 ที่ได้รับแจ้งปัญหาจากผู้ใช้บริการ IT ของเจ้าหน้าที่ Service Desk ธนาคารพาณิชย์ 2) เพื่อพัฒนาระบบการฝึกอบรมออนไลน์ เรื่องการบันทึกงาน ในระบบ SM9 ที่ได้รับแจ้งปัญหาจากผู้ใช้บริการ IT เจ้าหน้าที่ Service Desk ธนาคารพาณิชย์ 3) เพื่อเปรียบเทียบผลการอบรมด้วยระบบการฝึกอบรมออนไลน์เรื่องการบันทึกงาน ในระบบ SM9 ที่ได้รับแจ้งปัญหาจากผู้ใช้บริการ 1T เจ้าหน้าที่ Service Desk ธนาคารพาณิชย์ ก่อนและหลังอบรม 4) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของเจ้าหน้าที่ Service Desk ที่มีต่อระบบการฝึกอบรมออนไลน์เรื่องการบันทึกงาน ในระบบ SM9 ที่ได้รับแจ้งปัญหาจากผู้ใช้บริการ ธนาคารพาณิชย์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบสอบถามความต้องการพัฒนาตนเองด้วยบทเรียนออนไลน์ 2) รูปแบบเว็บการฝึกอบรมออนไลน์ 2) รูปแบบระบบการฝึกอบรมออนไลน์ 3) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการอบรม 4) แบบสอบถามความคิดเห็น การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและทดสอบ t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) พบว่าเจ้าหน้าที่มีความต้องการและเห็นด้วยที่องค์กรมีการจัดทำระบบการฝึกอบรมออนไลน์ ทำให้พนักงานสามารถศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง ได้ทุกที่ทุกเวลา เนื้อหามีประโยชน์ ตรงตามหน้าที่ที่ทำอยู่ รูปแบบของระบบการฝึกอบรมมีความสอดคล้องตามวัตถุประสงค์การอบรม ต่อการพัฒนาความสามารถในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ อยู่ในระดับ มีความเหมาะสม ( X = 1.00) ผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อหา อยู่ในระดับมากที่สุด ( X =4.59, S.D.= 0.28 ) มีความเหมาะสมต่อการพัฒนาความสามารถในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่อยู่ในระดับมีความเหมาะสม (X = 1.00)2) รูปแบบเว็บการฝึกอบรมผู้เชี่ยวชาญ ได้ให้ความเห็นว่า ควรมีเนื้อหาสอดคล้องกับหน้าที่ มีการทดสอบก่อนและหลังการอบรม เนื้อหาควรเริ่มจากง่ายไปหายาก การจัดวางเมนูง่ายต่อผู้เข้าอบรม มีการอบรมควบคู่ไปกับการปฏิบัติจริง 3) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการอบรม พบว่า คะแนนทดสอบหลังการอบรมสูงกว่าก่อนการอบรมด้วยบทเรียนออนไลน์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 05 4) ความคิดเห็นต่อระบบการฝึกอบรมออนไลน์ เรื่อง การบันทึกงาน ในระบบ SERVICE MANAGER VERSION 9 (SM9) ของเจ้าหน้าที่ Service Desk ธนาคารพาณิชย์ ของระบบการอบรมออนไลน์ อยู่ในระดับดีมาก ( X = 4.72, S.D. = 0.34)

2017-01-01T00:00:00Z พิมพ์พจี ปณารัตน์ Pimpajee Panarat https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/30807 2026-05-12T06:50:30Z 2017-01-01T00:00:00Z

ผลการเรียนอีเลิร์นนิงร่วมกับการใช้สื่อสังคมอนไลน์เพื่อส่งเสริมความสามารถในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยศิลปากร พิมพ์พจี ปณารัตน์; Pimpajee Panarat การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)ศึกษาผลการเรียนอีเลิร์นนิงร่วมกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อส่งเสริมความสามารถการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร 2)ศึกษาความสามารถทางการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยศิลปากร 3)ศึกษาความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนอีเลิร์นนิงร่วมกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อส่งเสริมความสามารถการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2560 จำนวน 34 คน โดยวิธีสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1)แผนการจัดการเรียนรู้การเรียนด้วยอีเลิร์นนิ่งร่วมกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์ รายวิชา 468 101 นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา จำนวน 7 สัปดาห์ 2)บทเรียนอีเลิร์นนิง 3)แบบประเมินคะแนนผลงานการปฏิบัติการ 4)แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 5)แบบสอบถามความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนด้วยอีเลิร์นนิงร่วมกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย (X) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และค่าสถิติ t-test ( Dependent Sample t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1.ผลการเรียนอีเลิร์นนิ่งร่วมกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อส่งเสริมความสามารถการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของนักศึกษาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติติที่ระดับ .05 2.ความสามารถทางการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยศิลปากร โดยภาพรวมทั้ง 7 สัปดาห์ พบว่าคะแนนผลงานการปฏิบัติการคิดเป็นร้อยละ 79.31 อยู่ในระดับมาก 3. ผลการศึกษาความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนอีเลิร์นนิ่งร่วมกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อส่งเสริมความสามารถการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร อยู่ในระดับดี (X = 4.43 , S.D.= 0.62)

2017-01-01T00:00:00Z ศิรินทิพย์ จันทร์สุวรรณ Sirinthip Chansuwan https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/30805 2026-05-12T04:35:15Z 2017-01-01T00:00:00Z

ผลการเรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์วิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยีที่มีผลต่อความคิดสร้างสรรค์ในการออกแบบชิ้นงาน 3 มิติของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ศิรินทิพย์ จันทร์สุวรรณ; Sirinthip Chansuwan การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์ก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ 3) ประเมินผลงานสร้างสรรค์หลังเรียนของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์4) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนยอแซฟอุปถัมภ์ ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2559 จำนวน 30 คน จากการสุ่มอย่างง่ายด้วยการจับฉลากโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม และนำมาจัดกลุ่มผู้เรียนตามระดับคะแนนความคิดคล่องแคล่วก่อนเรียนสูง กลาง และต่ำ อย่างละ 2 คน ได้จำนวนสมาชิกเป็นกลุ่มละ 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้การเรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม ร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ 2) สื่อเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม 3) แบบประเมินคุณภาพสื่อเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม 4) แบบประเมินความคิดเห็นของนักเรียนต่อการเรียนด้วยสื่อเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม ร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ 5) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ชนิด 4 ตัวเลือก จำนวน 30 ข้อ มีค่าความยากง่าย (p) ระหว่าง 0.23-0.77 และค่าอำนาจจำแนก (r) ระหว่าง 0.22-0.69 และค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.84 6) แบบทดสอบวัดความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนก่อนและหลังเรียนตามแนวกิลฟอร์ด 7) แบบประเมินผลงานการออกแบบชิ้นงาน 3 มิติ ของนักเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าความเที่ยงตรง ค่าความยากง่าย ค่าความเชื่อถือได้ และสถิติทดสอบสมติฐานค่าที (t-test แบบ Independent) ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการเปรียบเทียบคะแนนความคิดสร้างสรรค์ก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์แตกต่างกัน โดยมีค่าเฉลี่ยความคิดสร้างสรรค์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2) ผลการเปรียบเทียบคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ แตกต่างกัน โดยมีค่าเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ 14.73 และหลังเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 24.73 ซึ่งสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) ผลการประเมินผลงานสร้างสรรค์หลังเรียนของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ พบว่ามีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 17.40 อยู่ในระดับดีมาก 4) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียน ที่เรียนด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมร่วมกับเทคนิคการสอนแบบซินเนคติกส์ พบว่ามีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4,51 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.52 อยู่ในระดับดีมาก

2017-01-01T00:00:00Z ธัญชนก รุ่งเรือง Thanchanok Rungruang https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/30804 2026-05-14T20:02:14Z 2017-01-01T00:00:00Z

ผลการเรียนอีเลิร์นนิงแบบแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ร่วมกับกิจกรรมโครงงานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาของนักศึกษาระดับบริญญาตรี ธัญชนก รุ่งเรือง; Thanchanok Rungruang การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาขั้นตอนกิจกรรมการเรียนอีเลิร์นนิงแบบแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ร่วมกับกิจกรรมโครงงาน วิชา คอมพิวเตอร์มัลติมีเดียเพื่อการศึกษา 2) ศึกษาความสามารถในการแก้ปัญหาของนักศึกษาที่เรียนอีเลิร์นนิงแบบแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ร่วมกับกิจกรรมโครงงาน วิชา คอมพิวเตอร์มัลติมีเดียเพื่อการศึกษา 3) ประเมินผลงานการผลิตสื่อของนักศึกษาที่เรียนอีเลิร์นนิ่งแบบแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ร่วมกับกิจกรรมโครงงาน วิชาคอมพิวเตอร์มัลติมีเดียเพื่อการศึกษา และ4) ศึกษาความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนอีเลิร์นนิงแบบแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ร่วมกับกิจกรรมโครงงาน วิชา คอมพิวเตอร์มัลติมีเดียเพื่อการศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชา 468301 คอมพิวเตอร์มัลติมีเดียเพื่อการศึกษา (Computer Multimedia for Education) ภาคการศึกษาต้น ปีการศึกษา 2560 จำนวน 1 ห้องเรียน รวมทั้งหมด 45 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มกลุ่มตัวอย่างอย่างง่าย (Simple Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง 2) แผนการจัดการเรียนรู้อีเลิร์นนิงแบบแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ร่วมกับกิจกรรมโครงงาน 3) บทเรียนอีเลิร์นนิ่งแบบแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ร่วมกับกิจกรรมโครงงาน 4) แบบประเมินความสามารถในการแก้ปัญหา 5) แบบประเมินผลงานการผลิตสื่อ และ6) แบบสอบถามความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนอีเลิร์นนิ่งแบบแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ร่วมกับกิจกรรมโครงงาน สถิติที่ใช้ในวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) ขั้นตอนกิจกรรมการเรียนอีเลิร์นนิงแบบแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ร่วมกับกิจกรรมโครงานวิชา คอมพิวเตอร์มัลติมีเดียเพื่อการศึกษา ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน คือ 1) ขั้นการค้นหาความจริง 2) ขั้นการค้นหาปัญหา 3) ขั้นการค้นหาแนวคิดในการแก้ปัญหา 4) ขั้นการค้นหาวิธีแก้ปัญหา และ5) ขั้นการค้นหาคำตอบที่เป็นที่ยอมรับ มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด (X=4.76, S.D.=0.49) 2) ผลการศึกษาความสามารถในการแก้ปัญหาของนักศึกษาที่เรียนอีเลิร์นนิงแบบแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ร่วมกับกิจกรรมโครงงาน พบว่า ช่วงกิจกรรมกลุ่ม ความสามารถในการแก้ปัญหาของนักศึกษาอยู่ในระดับดี มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 2.62 และช่วงกิจกรรมรายบุคคล ความสามารถในการแก้ปัญหาของนักศึกษาอยู่ในระดับดี มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 2.71 3) ผลการประเมินผลงานการผลิตสื่อของนักศึกษาที่เรียนอีเลิร์นนิงแบบแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ร่วมกับกิจกรรมโครงงาน พบว่า ผลงานสื่อมัลติมีเดียวีดิทัศน์ดิจิทัลอยู่ในระดับดี มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 13.17 และผลงานสื่อมัลติมีเดียเพื่อการเรียนรู้อยู่ในระดับดี มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 13.21 และ4) ความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนอีเลีร์นนิ่งแบบแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ร่วมกับกิจกรรมโครงงานอยู่ในระดับดี (X=3.77, S.D.=1.03)

2017-01-01T00:00:00Z