https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/14265 2026-06-09T15:43:27Z 2026-06-09T15:43:27Z อุดมพรรณ นาคศรีโพด https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29322 2024-10-07T20:04:05Z 0028-01-01T00:00:00Z

The study of atmospheric carbon dioxide concentration using ground-based and satellite data in Thailand and Taiwan; การศึกษาความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศจากข้อมูลภาคพื้นและข้อมูลดาวเทียมที่ประเทศไทยและประเทศไต้หวัน อุดมพรรณ นาคศรีโพด In this research, the variation of carbon dioxide (CO2) concentration in the atmosphere using ground-based measurement data was investigated. In Thailand, data from the Nakhon Pathom Station at Silpakorn University (2023 - 2024) and intERLab's at nine stations (2023), including the data at Lulin station (2017-2023) and six EPA stations (2019 - 2022) for Taiwan were collected. The results of the analysis showed that the monthly average CO2 concentration increased at every station and exhibited a seasonal pattern. The relationship between various meteorological variables and monthly average CO2 concentration during each season was investigated. It was found that methane (CH4) and sulfur dioxide (SO2) were related to CO2 concentration, particularly at the Lulin station. After that, CO2 maps were generated from daily satellite data obtained from GOSAT-2, OCO-2, and OCO-3 (2017 - 2023), which have the different both in spatial and temporal resolutions. The data gaps due to satellite orbits were fullfiled by nearest-neighbor interpolation. The comparison between ground-measured and satellite-extracted CO2 concentration was then employed. The results were found to be slightly different between both dataset whit a discrepancy in terms of root mean square error (RMSE) the RMSE was less than 5 ppm for the data from Lulin station and about 18 - 45 ppm when compared with data from the Nakhon Pathom station. Finally, the variation in CO2 concentration obtained from the CO2 maps demonstrated seasonal fluctuations and tended to increase similar to CO2 concentration measured at ground-based station.; ในงานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาการแปรค่าความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) ในบรรยากาศจากข้อมูลวัดภาคพื้นสำหรับประเทศไทยจากสถานีนครปฐมของมหาวิทยาลัยศิลปากร (2023 - 2024) และเครื่องมือวัดของ intERLab จำนวน 9 แห่ง (2023) สำหรับประเทศไต้หวันที่สถานี Lulin (2017 - 2023) และสถานีของ EPA จำนวน 6 สถานี (2019 - 2022) โดยการแปรค่าความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์เฉลี่ยรายเดือนพบว่า ค่าความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์เพิ่มขึ้นทุกสถานีและมีรูปแบบการแปรค่าตามช่วงฤดูกาล เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ของตัวแปรทางอุตุนิยมวิทยาต่าง ๆ ต่อความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์เฉลี่ยรายเดือนในบรรยากาศในแต่ละช่วงฤดูกาล พบว่า มีเทน และซัลเฟอร์ไดออกไซด์ มีความสัมพันธ์กับความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์สำหรับที่สถานี Lulin จากนั้นผู้วิจัยได้ทำแผนที่ปริมาณความเข้มข้นของ CO2 จากข้อมูลรายวันของดาวเทียม GOSAT-2 ดาวเทียม OCO-2 และดาวเทียม OCO-3 (2017 - 2023) ซึ่งข้อมูลมีความละเอียดเชิงพื้นที่และเวลาที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะช่องว่างของข้อมูลอันเนื่องมาจากการโคจรของดาวเทียมแต่ละดวง ในงานวิจัยนี้ได้ใช้การแก้ไขช่องว่างของข้อมูลดาวเทียมด้วยวิธีการ nearest-neighbor interpolation  ซึ่งใช้ข้อมูลข้างเคียงมาประมาณข้อมูลในช่องว่าง จากนั้นเปรียบเทียบค่าความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ที่ได้จากการประมาณกับข้อมูลที่วัดได้จากสถานีภาคพื้น พบว่ามีค่าความแตกต่างอยู่ในรูปของ root mean square error (RMSE) ต่ำกว่า 5 ppm สำหรับสถานี Lulin และอยู่ในช่วง 18 ถึง 45 ppm สำหรับสถานีนครปฐม นอกจากนี้เมื่อพิจารณาการแปรค่าความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ที่ได้จากแผนที่พบว่ามีการแปรผันตามช่วงฤดูกาลและมีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นเช่นเดียวกันกับค่าที่วัดได้จากสถานีภาคพื้น

0028-01-01T00:00:00Z วรเชฐ สมบูรณ์นะ https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29321 2024-10-07T20:04:02Z 0028-01-01T00:00:00Z

Synthesis of Carbon-modified Tin Oxide Nanoparticles and Study on Photocatalytic Properties; การสังเคราะห์คาร์บอนดัดแปลงพื้นผิวของทินออกไซด์ขนาดนาโนเมตรพร้อมทั้งศึกษาคุณสมบัติในการเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาด้วยแสง วรเชฐ สมบูรณ์นะ This research aimed to identify optimal conditions for synthesizing tin oxide semiconductors and enhancing their efficiency by surface modification with carbon dots. The materials were designed to function as photocatalysts for the degradation of methylene blue dye under UV irradiation. The synthesis of tin oxide using a simple precipitation method under acid-basic conditions. The synthetic tin oxide was calcined at different temperatures and modified with varying amounts of carbon dots. It found that the tin oxide synthesized under acidic conditions exhibited a morphology characterized by nanosheets grouped into microspheres. However, synthetic tin oxide under alkaline conditions showed nanometer-sized spherical particles densely packed on the surface when calcined at low temperatures. Structural analysis using X-ray diffraction revealed that the substance’s structure transitioned from tin hydroxide to tin oxide and tin dioxide as the temperature increased from 150 to 250°C. The energy gap ranged from 3.15 to 3.80 eV depending on the phase of the tin oxide. In terms of methylene blue dye degradation under UV irradiation, we found that the substance synthesized at a pH of 2, calcined at 150°C, the efficiency of methylene blue degradation was 98.41 % within 40 minutes under UV irradiation. When the tin oxide surface was modified with 2.5 % by mass of carbon dot, it was found that the efficiency of methylene blue degradation increased to 99.22 % within 10 minutes. Furthermore, it demonstrated the ability to be reused for at least two cycles. These findings suggest its potential as a photocatalyst for further applications.; งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อระบุสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการสังเคราะห์สารกึ่งตัวนำทินออกไซด์และเพิ่มประสิทธิภาพโดยการปรับปรุงพื้นผิวด้วยคาร์บอนดอท วัสดุดังกล่าวได้รับการออกแบบให้ทำหน้าที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาด้วยแสงสำหรับการย่อยสลายสีย้อมเมทิลีนบลูภายใต้แสงยูวี การสังเคราะห์ทินออกไซด์โดยใช้วิธีการตกตะกอนอย่างง่ายที่พีเอชต่าง ๆ สารสังเคราะห์ถูกเผาที่อุณหภูมิต่างกันและดัดแปลงพื้นผิวด้วยคาร์บอนดอทในปริมาณที่แตกต่างกัน พบว่าทินออกไซด์ที่สังเคราะห์ภายใต้สภาวะที่เป็นกรดแสดงลักษณะทางสัณฐานวิทยาเป็นแผ่นระดับขนาดนาโนเมตรที่เกาะเป็นกลุ่มทรงกลมขนาดระดับไมโครเมตร อย่างไรก็ตามทินออกไซด์ที่สังเคราะห์ภายใต้สภาวะที่เป็นด่างแสดงลักษณะเป็นอนุภาคทรงกลมขนาดระดับนาโนเมตรที่อัดตัวแน่นบนพื้นผิวเมื่อเผาที่อุณหภูมิต่ำ การวิเคราะห์โครงสร้างโดยใช้การเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์พบว่าโครงสร้างของสารสังเคราะห์เปลี่ยนจากทินไฮดรอกไซด์เป็นทินออกไซด์และทินไดออกไซด์เมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้นจาก 150 เป็น 250 องศาเซลเซียส ช่องว่างระหว่างแถบพลังงานอยู่ระหว่าง 3.15 ถึง 3.80 อิเล็กตรอนโวลต์ ขึ้นอยู่กับเฟสของสารสังเคราะห์ ในแง่ของการย่อยสลายสีย้อมเมทิลีนบลูภายใต้แสงยูวีพบว่าสารสังเคราะห์ที่พีเอช 2 ซึ่งเผาที่อุณหภูมิ 150 องศาเซลเซียส มีประสิทธิภาพการย่อยสลายเมทิลีนบลูอยู่ที่ 98.41 เปอร์เซ็นต์ ภายใน 40 นาที ภายใต้แสงยูวี เมื่อปรับปรุงพื้นผิวทินออกไซด์ด้วยคาร์บอนดอท 2.5 เปอร์เซ็นต์ โดยมวล พบว่าประสิทธิภาพการย่อยสลายเมทิลีนบลูเพิ่มขึ้นเป็น 99.22 เปอร์เซ็นต์ ภายใน 10 นาที นอกจากนี้ยังสามารถนำกลับมาใช้ซ้ำได้อย่างน้อยสองรอบ การค้นพบนี้ชี้ให้เห็นถึงศักยภาพของการดัดแปลงพื้นผิวทินออกไซด์ด้วยคาร์บอนดอทในด้านการเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาด้วยแสงสำหรับการใช้งานต่อไป

0028-01-01T00:00:00Z ชุติมา นาคมุข https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29318 2024-10-07T20:03:57Z 0028-01-01T00:00:00Z

Study on the Impact of Detection Layer Thickness on the Performance of Tin Dioxide Gas Sensors Using Low-Temperature Co-fired Ceramic Substrates; การศึกษาผลกระทบของความหนาของชั้นวัสดุตรวจจับต่อประสิทธิภาพของ แก๊สเซนเซอร์ทินไดออกไซด์ที่ใช้วัสดุเซรามิกเผาร่วมอุณหภูมิต่ำเป็นฐานเซนเซอร์ ชุติมา นาคมุข This research utilizes tin dioxide nanoparticles as gas detection materials, synthesized through a simple precipitation process, and added vitamin C as a capping agent in varying amounts of 2%, 5%, and 10% to adjust particle size. XRD analysis revealed that all samples have a tetragonal structure. Physical characteristics examined by FE-SEM and TEM indicated that all samples exhibit spherical-like shapes. Chemical composition analysis using FT-IR and EDS showed that the capping agents reduced particle size and confirmed that all samples are tin dioxide nanoparticles. To study the impact of the detection layer thickness on gas sensor performance, the thickness of the tin dioxide was adjusted from 1 to 3 layers using the drop-casting method. The sensor base used low-temperature co-fired ceramic material, which is energy-efficient yet highly responsive. The performance of the gas sensors was evaluated based on response, response time, recovery time, stability, sensitivity, selectivity, detection limit, and optimal voltage, tested against five gases: hydrogen sulfide, ammonia, acetone, nitric oxide, and ethanol. The experimental results showed that the 10-SnO2-3 gas sensor had the best performance, with high selectivity to ethanol, a response value 94, and a response time of only 2 seconds for ethanol at a concentration of 100 ppm. The optimal voltage was 3.2 volts, and the sensor could detect ethanol at concentrations as low as 2 ppm.; งานวิจัยนี้ใช้อนุภาคนาโนทินไดออกไซด์เป็นวัสดุตรวจจับแก๊ส โดยสังเคราะห์ด้วยกระบวนการตกตะกอนอย่างง่ายและเติมเครื่องดื่มวิตามินซีที่ทำหน้าที่เป็นสารยึดเกาะในปริมาณ 2%, 5% และ 10% เพื่อปรับขนาดของอนุภาค จากการตรวจสอบโครงสร้างผลึกด้วย XRD พบว่าทุกตัวอย่างมีโครงสร้างแบบเตตระโกนอล การตรวจสอบลักษณะทางกายภาพด้วย FE-SEM และ TEM ทุกตัวอย่างมีลักษณะคล้ายทรงกลม องค์ประกอบทางเคมีที่ได้จาก FT-IR และ EDS แสดงให้เห็นว่าสารยึดเกาะมีผลต่อการลดขนาดของอนุภาคและยืนยันว่าทุกตัวอย่างเป็นอนุภาคนาโนทินไดออกไซด์ ในการศึกษาผลกระทบของความหนาของชั้นวัสดุตรวจจับต่อประสิทธิภาพของแก๊สเซนเซอร์ ได้มีการปรับความหนาของทินไดออกไซด์ตั้งแต่ 1-3 ชั้นด้วยวิธีการหยดสาร และใช้วัสดุเซรามิกเผาร่วมอุณหภูมิต่ำเป็นฐานเซนเซอร์ ซึ่งเป็นวัสดุที่ใช้พลังงานน้อยแต่มีค่าการตอบสนองสูง ประสิทธิภาพของแก๊สเซนเซอร์พิจารณาจากค่าการตอบสนอง เวลาการตอบสนอง เวลาการคืนสภาพ ความเสถียร ความไว ความจำเพาะ ขีดจำกัดการตรวจจับ และแรงดันไฟฟ้าที่เหมาะสม โดยทดสอบต่อแก๊ส 5 ชนิด ได้แก่ ไฮโดรเจนซัลไฟด์ แอมโมเนีย แอซีโทน ไนตริกออกไซด์ และเอทานอล ผลการทดลองพบว่า แก๊สเซนเซอร์ 10-SnO2-3 เป็นแก๊สเซนเซอร์ที่มีประสิทธิภาพดีที่สุด โดยมีความจำเพาะต่อแก๊สเอทานอล มีค่าการตอบสนองสูงถึง 94 และใช้เวลาการตอบสนองสั้นเพียง 2 วินาที ต่อแก๊สเอทานอลที่ความเข้มข้น 100 ppm ที่แรงดันไฟฟ้าที่เหมาะสมคือ 3.2 โวลต์และสามารถตรวจจับแก๊สเอทานอลได้ที่ความเข้มข้นต่ำถึง 2 ppm

0028-01-01T00:00:00Z วิจิตรา กังวานวิทย์ https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/28476 2024-05-15T20:11:39Z 0004-01-01T00:00:00Z

DEPLETION OF SOLAR ULTRAVIOLET RADIATION BY AEROSOLS DURING CLEAR SKY CONDITIONS FROM DATA COLLECTED AT NAKHON PATHOM STATION AND STATISTICAL CHARACTERISTICS OF AEROSOLS FROM MEASURING STATIONS IN THAILAND; การลดลงของรังสีอัลตราไวโอเลตจากดวงอาทิตย์โดยฝุ่นละอองภายใต้สภาพท้องฟ้าปราศจากเมฆจากข้อมูลที่สถานีนครปฐมและลักษณะทางสถิติของฝุ่นละอองจากข้อมูลสถานีวัดในประเทศไทย วิจิตรา กังวานวิทย์ In this work, depletion of solar ultraviolet (UV) radiation in wavelength between 260 - 400 nm by aerosols under clear sky conditions at Nakhon Pathom station (13.82 °N, 100.04 °E), a solar monitoring station in Thailand, was investigated. Solar spectral UV radiation was measured by using a UV spectrometer (Bentham Instruments Ltd., model DMc150) in the wavelength range of 260-400 nm together with aerosol optical depth data measured by a sunphotometer (Cimel Electronique, model CE-318), and total column ozone retrieved from OMI/AURA satellite during January, 2017 – December, 2018 were gathered. The measured data under clear sky conditions as determined by a sky camera (PREDE, model PSV-100) were analyzed using a special technique which the measured UV is brought to a value at the average solar zenith angle and at the average ozone amount, and thus only AOD is allowed to be varied. In this technique, UVSPEC, a radiative transfer model, was used. The results show that aerosol optical depth is inversely linear correlated with the UV radiation. In the other word, when the aerosol optical depth increases, the UV radiation decreases linearly. In addition, aerosol optical depth data and single scattering albedo (SSA) from ground-based measurement stations all over Thailand have been gathered and then analyzed to investigate the statistical characteristics. The results indicate that in the north, northeast, and central regions of Thailand, aerosol optical depth are high at the beginning of the year and at the end of the year, with the highest value is in February, March, April, and May depending to the stations and low in the middle of the year. In the southern region, variation of aerosol optical depth is different from that of the other regions as aerosol optical depth is low and relatively constant throughout the year. The values of (SSA) at Chiang Mai, Nakhon Pathom, Songkhla, Ubon Ratchathani, Bangkok, Nong Khai, Sa Kaeo and Chachoengsao stations were between 0.80-0.87, 0.74-0.83, 0.87-0.90, 0.89-0.92, 0.83-0.87, 0.87-0.90, 0.90-0.92 and 0.87-0.90, respectively.; ในงานวิจัยนี้ ผู้วิจัยทำการวิเคราะห์การลดลงของรังสีอัลตราไวโอเลตจากดวงอาทิตย์ในช่วงความยาวคลื่น 260–400 นาโนเมตร ภายใต้สภาพท้องฟ้าปราศจากเมฆจากข้อมูลที่สถานีนครปฐม (13.82 °N, 100.04 °E) โดยผู้วิจัยได้ทำการรวบรวมข้อมูลสเปกตรัมรังสีอัลตราไวโอเลตจากดวงอาทิตย์ในช่วงความยาวคลื่น 260-400 นาโนเมตร ที่ได้จากเครื่องวัดสเปกตรัมรังสีอัลตราไวโอเลต (ผลิตโดยบริษัท Bentham Instruments Ltd. รุ่น DMc150) ร่วมกับข้อมูลความลึกเชิงแสงของฝุ่นละอองที่ได้จากเครื่องซันโฟโตมิเตอร์ (ผลิตโดยบริษัท Cimel Electronique รุ่น CE-318) และข้อมูลปริมาณโอโซนในบรรยากาศที่ได้จากดาวเทียม OMI/AURA ระหว่างเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 - ธันวาคม ค.ศ. 2018 ที่สถานีนครปฐม จากนั้นได้นำข้อมูลดังกล่าวในช่วงท้องฟ้าปราศจากเมฆซึ่งบอกได้โดยภาพถ่ายท้องฟ้าที่ได้จากเครื่องถ่ายภาพท้องฟ้า (ผลิตโดยบริษัท PREDE รุ่น PSV-100) มาทำการวิเคราะห์โดยใช้เทคนิคพิเศษซึ่งจะดึงค่ารังสีอัลตราไวโอเลตจากดวงอาทิตย์ไว้ที่ค่าเฉลี่ยของตำแหน่งเซนิธของดวงอาทิตย์และที่ปริมาณโอโซนเฉลี่ยโดยยอมให้ค่าความลึกเชิงแสงของฝุ่นละอองเปลี่ยนตามวันและเวลานั้น ๆ โดยเทคนิคนี้จะใช้ UVSPEC ซึ่งเป็นแบบจำลองการถ่ายเทรังสีในสภาพท้องฟ้าปราศจากเมฆ ผลการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่าค่าความลึกเชิงแสงของฝุ่นละอองแปรผกผันแบบเชิงเส้นกับปริมาณรังสีอัลตราไวโอเลตหรือกล่าวได้ว่าเมื่อค่าความลึกเชิงแสงของฝุ่นละอองเพิ่มขึ้นจะส่งผลให้รังสีอัลตราไวโอเลตมีค่าลดลง นอกจากนี้ผู้วิจัยยังได้รวบรวมข้อมูลความลึกเชิงแสงของฝุ่นละอองและค่า single scattering albedo (SSA) จากการวัดภาคพื้นดินทั่วประเทศ จากนั้นทำการวิเคราะห์ลักษณะทางสถิติของข้อมูลดังกล่าว ผลจากการวิเคราะห์พบว่าค่าความลึกเชิงแสงของฝุ่นละอองในภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคกลางมีค่าสูงในช่วงต้นปีและปลายปีโดยมีค่าสูงสุดในเดือนกุมภาพันธ์ มีนาคม เมษายนและพฤษภาคม ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสถานี และมีค่าต่ำสุดในช่วงกลางปี ส่วนในภาคใต้การแปรค่าของความลึกเชิงแสงของฝุ่นละอองแตกต่างจากสถานีอื่น ๆ โดยค่าความลึกเชิงแสงของฝุ่นละอองมีค่าต่ำและค่อนข้างคงที่ตลอดทั้งปี และจากการหาค่า SSA พบว่าที่สถานีเชียงใหม่ นครปฐม สงขลา อุบลราชธานี กรุงเทพมหานคร หนองคาย สระแก้ว และฉะเชิงเทรา มีค่า SSA ระหว่าง 0.80-0.87, 0.74-0.83, 0.87-0.90, 0.89-0.92, 0.83-0.87, 0.87-0.90, 0.90-0.92 และ 0.87-0.90 ตามลำดับ 

0004-01-01T00:00:00Z