https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/14167 2026-05-21T20:49:50Z 2026-05-21T20:49:50Z กัญญาพร ตั้งอารมณ์ https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/16069 2021-07-28T20:06:50Z 2020-01-01T00:00:00Z

อิทธิพลจีนที่ปรากฏภายในหมู่พระมหามณเฑียรและบริเวณใกล้เคียง ในรัชกาลที่ 1 – 4 กัญญาพร ตั้งอารมณ์ การติดต่อค้าขายกับจีนมาอย่างยาวนาน เป็นใบเบิกทางที่ทำให้ชาวจีนเดินทางเข้ามา ค้าขายกับสยามอย่างต่อเนื่อง กอปรกับการย้ายถิ่นฐานของชาวจีนใต้บางส่วนที่หลีกหนีความอดอยากและความยากลำบาก ซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เกิดการอพยพย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานภายในชุมชนชาวสยาม และส่งผลให้รูปแบบงานศิลปกรรมจีนที่ปรากฏในหมู่พระมหามณเฑียรและบริเวณใกล้เคียงในรัชกาลที่ 1 – 4 ปรากฏอิทธิพลงานศิลปกรรมจีนค่อนข้างเด่นชัด โดยเฉพาะงานศิลปะแบบจีนพื้นถิ่นทั้งห้ากลุ่มภาษาที่แม้ว่ารูปแบบงานศิลปกรรมจีนที่ปรากฏนั้นจะอยู่ในฐานะขององค์ประกอบรอง กล่าวคือ ไม่มีความโดดเด่นเท่าที่ควรและมักถูกงานศิลปกรรมไทยกลบความเป็นจีนไปจนหมด อย่างไรก็ตาม การปรับประยุกต์ใช้ดังกล่าวก็ยังสะท้อนให้เห็นถึงการยอมรับงานศิลปะ วัฒนธรรม คติความเชื่อจากจีนได้เป็นอย่างดี โดยเป็นผลมาจากความชื่นชอบและสนับสนุนในงานศิลปกรรมจีนของพระมหากษัตริย์ไทยตั้งแต่รัชกาลที่ 1 – 4 รวมไปถึงเหล่าชนชั้นนำชาวสยาม ทำให้งานศิลปกรรมจีนเฟื่องฟูและเป็นที่นิยม พร้อมกับแพร่หลายทั้งในวัดและวังไปจนถึงรัชกาลที่ 4 ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยงานศิลปกรรมแบบตะวันตกและหมดความนิยมลงในรัชกาลที่ 5

2020-01-01T00:00:00Z ภัทรภร แก้วมงคลวงษา https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/16068 2021-07-28T20:07:43Z 2020-01-01T00:00:00Z

รูปแบบศิลปกรรมไต่สื่อเอี๊ยในดินแดนไทย ภัทรภร แก้วมงคลวงษา การศึกษาเรื่อง รูปแบบศิลปกรรมไต่สื่อเอี๊ยในดินแดนไทย มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาและเก็บรวบรวมข้อมูลงานศิลปกรรมเกี่ยวกับไต่สื่อเอี๊ยในดินแดนไทย รวมไปถึงศึกษาถึงต้นกำเนิดและงานศิลปกรรมไต่สื่อเอี๊ยในจีน และในดินแดนอื่นในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพื่อนำมาศึกษาเปรียบเทียบถึงรูปแบบและความเชื่อที่ส่งอิทธิพลเข้ามาในดินแดนไทย ผลการศึกษาพบว่า ดั้งเดิมไต่สื่อเอี๊ยมีชื่อว่าอัคนีชวาลมุขเปรต ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากคัมภีร์ฝ่ายมหายานในจีนที่แปลขึ้นในสมัยราชวงศ์ถัง โดยพัฒนาการด้านงานศิลปกรรมในช่วงแรกมีความคล้ายคลึงกับลักษณะที่ถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ หากแต่รูปแบบที่ปรากฏในดินแดนไทยและพื้นที่อื่นในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กลับมีความเปลี่ยนแปลงไป เนื่องจากเกิดการผสมผสานความเชื่อท้องถิ่นของกลุ่มชาวจีนทางตอนใต้เข้ากับความเชื่อดั้งเดิม และก็ได้แพร่กระจายเข้ามายังดินแดนแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ผ่านทางชาวจีนที่อพยพเข้ามา

2020-01-01T00:00:00Z ณิชมน อินกันยา https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/16067 2021-07-28T20:07:33Z 2020-01-01T00:00:00Z

รูปแบบและประติมานวิทยาของเจ้าพ่อเห้งเจีย จากศาลเจ้าพ่อเห้งเจีย วัดไตรมิตรวิทยาราม เยาวราช ณิชมน อินกันยา การศึกษาเรื่อง “รูปแบบและประติมานวิทยาของเจ้าพ่อเห้งเจีย จากศาลเจ้าพ่อเห้งเจีย วัด ไตรมิตรวิทยาราม เยาวราช” มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาถึงรูปแบบและประติมานวิทยาเห้งเจียจากงานประติมากรรมเห้งเจียแต่ละองค์ที่พบในศาลเจ้าพ่อเห้งเจีย วัดไตรมิตรวิทยาราม เยาวราช รวมถึงหาความสอดคล้องของงานวรรณกรรมกับประติมากรรมว่ามีมากน้อยแค่ไหน โดยจะศึกษาจากไซอิ๋ว ฉบับนายเล็ก ตีพิมพ์ในสมัยรัตนโกสินทร์ รศ.125 นอกจากนี้ยังศึกษาถึงต้นกำเนิดหรือที่มาของการนำตัวละครเห้งเจียจากงานวรรณกรรมมาเป็นเทพเจ้าให้ผู้คนกราบไหว้ศรัทธาในรูปของงานประติมากรรมด้วย ผลการศึกษาพบว่าต้นกำเนิดมาจากการนับถือบูชาลิงมาตั้งแต่อดีตของชาวจีนทางตอนใต้โดยเฉพาะแถบฝูเจี้ยนที่ได้รวมเข้ากับวรรณกรรมไซอิ๋วที่แพร่หลายในเวลานั้น และยังพบว่างานประติมากรรมเห้งเจียมีความสอดคล้องกับวรรณกรรมอย่างมากทั้งในจีนและไทย ซึ่งรูปแบบของเห้งเจียจากศาลเจ้าพ่อเห้งเจีย วัดไตรมิตรวิทยาราม เยาวราช สามารถแบ่งได้เป็น 4 แบบ โดยจะเป็นการแบ่งตามชื่อหรือภาคของเห้งเจียที่ปรากฏในวรรณกรรม เมื่อเรียงตามลำดับเนื้อเรื่องแล้วก็จะเป็น “เป๊กเบ้อุน” เห้งเจียในภาคขุนนางเลี้ยงม้าสวรรค์ “ฉีเทียนต้าเสิ้ง” เห้งเจียในภาคมหาปราชญ์ผู้เสมอสวรรค์ “เห้งเจีย” เห้งเจียในภาคลูกศิษย์และผู้ร่วมเดินทางไปอัญเชิญพระไตรปิฎกกับพระถังซัมจั๋ง และสุดท้ายคือ “ไต้เสี่ยฮุกโจ้ว” เห้งเจียในภาคผู้บรรลุเป็นพระโพธิสัตว์ ซึ่งในภาคนี้จะมีความแตกต่างจากองค์อื่นๆ คือ ไม่มีชื่อของไต้เสี่ยฮุกโจ้วปรากฎในวรรณกรรมไซอิ๋ว กล่าวคือ เป็นเห้งเจียในภาคที่ไม่ได้มีที่มาจากวรรณกรรม แต่สร้างขึ้นมาจากผู้ศรัทธา อย่างไรก็ตาม ลักษณะส่วนมากก็ยังเป็นการถอดแบบจากวรรณกรรมอยู่

2020-01-01T00:00:00Z ภัทรานิษฐ์ เลี้ยงพาณิชย์ https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/16066 2021-07-28T20:07:42Z 2020-01-01T00:00:00Z

การสร้างพื้นที่ของทหารชั้นผู้น้อยในงานศิลปกรรม ภัทรานิษฐ์ เลี้ยงพาณิชย์ ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีการแบ่งระบบชนชั้นอย่างชัดเจน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเชิดชูสถาบันพระมหากษัตริย์ในฐานะชนชั้นสูงสุดของประเทศ ตลอดจนได้รับความจงรักภักดีและให้การเคารพจากประชาชนในฐานะผู้สร้างความเป็นชาติไทยมจนถึงปัจจุบัน อาทิ ความเป็นผู้นำในการรบ แม่ทัพ หรือที่เรียกว่ากษัตริย์แห่งจอมทัพไทย ประกอบกับการแต่งตั้งนายทหารชั้นสูง พร้อมทั้งให้ความสำคัญกับความเป็นปัจเจกของผู้ที่ีมีความสูงส่งในการสร้างชาติ ดังที่ีเห็นได้จากการสร้างอนุสาวรีย์รูปบุคคลที่ความชี้เฉพาะเจาะจงถึงบุคคลนั้น ๆ หากพิจารณาความสำเร็จจากการสร้างชาติที่ผ่านศึกสงครามนับต่อหลายครั้ง เป็นไปมิได้เลยที่เหล่าชนชั้นนำเพียงไม่กี่ีคนจะสามารถเอาชนะข้าศึกได้ ประชาชนที่ีถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารร่วมทำสงครามในครั้งต่าง ๆ จึงมีความสำคัญไม่น้อยไปกว่าเหล่าชนชั้นนำที่ได้รับการเชิดชูเกียรติ สารนิพนธ์เล่มนนี้จึงชี้ให้เห็นความสำคัญของเหล่าทหารชั้น ผู้น้อยและประชาชนที่ีถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารอาสาอันเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการสร้างชาติไทยผ่านรูปแบบงานศิลปกรรมที-ได้รับอิทธิพลแนวความคิดบางประการมาจากโลกตะวันตกซึ่งสมควรที่จะได้รับการเชิดชูเกียรติในการเสียสละเช่นกัน

2020-01-01T00:00:00Z