https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/1029 2026-06-11T06:47:03Z 2026-06-11T06:47:03Z ชนัญชิดา บุญเหาะ https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29177 2024-10-05T20:04:26Z 0028-01-01T00:00:00Z

The Didactic Poetry from the Reign of King Rama V until the 1932 Siamese Revolution: The Teachings in the Social Context after the Arrival of Western Influence; วรรณกรรมคำสอนประเภทร้อยกรองสมัยรัชกาลที่ 5 ถึงก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475: คำสอนในบริบทสังคมหลังรับอิทธิพลตะวันตก ชนัญชิดา บุญเหาะ This dissertation aims to study the didactic literature in the poetry format from the reign of King Rama V until the 1932 Siamese Revolution. The dimensions concerned include the literary composition and publication process in light of the didactic culture particular to Modern Siam, as well as the relation between the literature and the social contexts of the period in which modernization reform was enforced.The finding suggests that the composition and publication of the the didactic literature in the poetry format from the reign of King Rama V until the 1932 Siamese Revolution reflects the transition of teaching culture from the traditional era to the modern Siam. Laying the foundation and expanding educational opportunities during the reigns of King Rama V and King Rama VI led to job expansion to cover the general public. In addition, part of the didactic literature was the work of civil servants during the modern Siam as a key mechanism of the modern state in coordinating cooperation with the general public as well as knowledge and values originally disseminated through the royal court and religious institutions. After learning about the influence and technology from the West, most texts extended their distribution to various media in modern Siam, such as printed books and regular columns in periodical publications as well as handicrafts that combine Western embroidery patterns displayed in royal ceremonies and the Phra Vajirayana Royal Library, which is a source of major knowledge of the country. When knowledge and teachings were transmitted through social institutions whose main function was to disseminate knowledge to the public, such as printing houses, royal libraries for the capital, and schools, resulting in the expansion of knowledge and teachings. Moreover, modern printing and education also resulted in the emergence of new groups of readers in society, such as elites and the general public who are regular members to periodic publications, including students and foster children in shelters, parents, guardians, and people who raise children, etc. Teaching concepts in the didactic poetry from the reign of King Rama V until the 1932 Siamese Revolution were related to the context of events in society and the relationship between individuals and society as a whole. During the reign of King Rama V, the modernization of the country resulted in the poet striving to introduce new technology and knowledge necessary for creating citizens and building a modern state. From the reign of King Rama VI onwards, the concept of nationalism and political changes in Siam and world society aimed to make citizens consider the common good and be responsible for the nation.; วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาวรรณกรรมคำสอนประเภทร้อยกรองสมัยรัชกาลที่ 5 ถึงก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครองพ.ศ.2475 ในมิติด้านการสร้างและการเผยแพร่ตัวบทในวัฒนธรรมการสอนยุคสยามสมัยใหม่ ตลอดจนความสัมพันธ์ระหว่างตัวบทกับบริบทสังคมช่วงปฏิรูปบ้านเมืองให้ทันสมัย ผลการศึกษาพบว่า การสร้างและการเผยแพร่วรรณกรรมคำสอนสมัยรัชกาลที่ 5 ถึงก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครองพ.ศ.2475 สะท้อนให้เห็นการเปลี่ยนผ่านวัฒนธรรมการสอนจากยุคจารีตสู่ยุคสยามสมัยใหม่ การวางรากฐานและขยายโอกาสทางการศึกษาในสมัยรัชกาลที่ 5 และรัชกาลที่ 6 ทำให้มีการขยายกลุ่มผู้สร้างงานไปยังกลุ่มบุคคลทั่วไปมากขึ้น นอกจากนี้ วรรณกรรมคำสอนส่วนหนึ่งยังเป็นผลงานของกลุ่มข้าราชการยุคสยามสมัยใหม่ ซึ่งเป็นกลไกสำคัญของรัฐสมัยใหม่ในการประสานความร่วมมือกับราษฎร องค์ความรู้และค่านิยมซึ่งเดิมเผยแพร่ผ่านราชสำนักและศาสนสถาน ภายหลังรับอิทธิพลและวิทยาการจากตะวันตก ตัวบทส่วนใหญ่ขยายพื้นที่การเผยแพร่ไปยังสื่อต่าง ๆ ในยุคสยามสมัยใหม่ เช่น การพิมพ์เป็นหนังสือและคอลัมน์ประจำในสิ่งพิมพ์รายคาบ การถ่ายทอดในงานหัตถศิลป์ซึ่งผสมผสานลวดลายปักแบบตะวันตกเพื่อนำมาจัดแสดงในงานพระราชพิธีและหอพระสมุดวชิรญาณซึ่งเป็นแหล่งรวบรวมองค์ความรู้สำคัญของบ้านเมือง เมื่อความรู้และคำสอนได้รับการถ่ายทอดผ่านสถาบันทางสังคมซึ่งมีหน้าที่หลักในการเผยแพร่ความรู้แก่สาธารณชน เช่น โรงพิมพ์ หอพระสมุดสำหรับพระนครและโรงเรียน ทำให้เกิดการขยายตัวของความรู้และคำสอน ทั้งนี้ ระบบการพิมพ์และการจัดการศึกษาแบบสมัยใหม่ยังมีผลต่อการเกิดผู้อ่านกลุ่มใหม่ในสังคม เช่น ชนชั้นนำและบุคคลทั่วไปที่เป็นสมาชิกประจำสิ่งพิมพ์รายคาบ นักเรียนและเด็กที่ได้รับการอุปถัมภ์ในสถานสงเคราะห์ พ่อแม่ผู้ปกครองและผู้อบรมเลี้ยงดูเด็ก ฯลฯ แนวคิดคำสอนในวรรณกรรมคำสอนประเภทร้อยกรองสมัยรัชกาลที่ 5 ถึงก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครองพ.ศ.2475 มีความสัมพันธ์กับบริบทเหตุการณ์ในสังคมและกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลกับสังคมส่วนรวมมากขึ้น ในสมัยรัชกาลที่ 5 การพัฒนาบ้านเมืองสู่ความเป็นสมัยใหม่มีผลทำให้กวีมุ่งแนะนำวิทยาการและความรู้แบบใหม่ที่จำเป็นต่อการสร้างพลเมืองและการสร้างรัฐสมัยใหม่ ส่วนในสมัยรัชกาลที่ 6 เป็นต้นมา แนวคิดเรื่องชาตินิยม ตลอดจนความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในสยามและสังคมโลก ทำให้คำสอนส่วนใหญ่มุ่งให้พลเมืองคำนึงถึงประโยชน์ส่วนรวมและมีความรับผิดชอบต่อชาติ

0028-01-01T00:00:00Z ชญาตี เงารังษี https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29176 2024-10-05T20:04:22Z 0028-01-01T00:00:00Z

GENERAL PREM TINSULANONDA’S BIOGRAPHY: LITERATURE AND CULTURAL MEMORY; ชีวประวัติ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์: วรรณกรรมกับความทรงจำวัฒนธรรม ชญาตี เงารังษี The objectives of this research were to: 1) study biographical literature of General Prem Tinsulanonda as a memorial medium in terms of both image and content presentation strategies and 2) study the biography of General Prem Tinsulanonda that appears in public media as cultural memory, reflecting the cultural memory of General Prem Tinsulanonda that appears in Thai society through other forms of media. The materials employed in this study are biographical books on General Prem Tinsulanonda that have been published at different times, starting from 1980 until 2020. A total of 21 stories, together with other forms of media, including official memories by the General Prem Tinsulanonda Foundation, public discourse about General Prem Tinsulanonda including condolence speeches, textbooks, and places, as well as memorial ceremonies, using the concept of cultural memory as a framework for the present study.   The results revealed that the images of General Prem Tinsulanonda in each dimension has been reproduced through 21 biographical books since his demanding age. The dimensions include personalities in his private life, his soldier life, and his life as a politician and statesman regarded as one of the national heroes. Through the reproduction, different presentation strategies have been utilized as a tool to form the image of General Prem Tinsulanonda as a national hero, a man with good qualities and capacities, while the cultural memory of General Prem Tinsulanonda represented in other forms besides biographical books takes on the role of generating discussion about his images that reappear in the media in various dimensions to be viewed as a more solid and prominent national hero. Moreover, stories or images that appear in various forms of memory culture, including official memories by the General Prem Tinsulanonda Foundation, public discourse about General Prem Tinsulanonda in the form of condolence speeches, textbooks, and places as well as the memorial ceremony are used as supplementary tool to help the public remember him and help create a cultural memory about General Prem Tinsulanonda into society.; การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาวรรณกรรมประเภทชีวประวัติของพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ในฐานะสื่อความทรงจำ ทั้งด้านภาพลักษณ์และกลวิธีการนำเสนอเนื้อหา และ 2) ศึกษาชีวประวัติ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ที่ปรากฏในสื่อสาธารณะ ในฐานะความทรงจำวัฒนธรรม อันเป็นการสะท้อนให้เห็นถึงวัฒนธรรมความทรงจำเกี่ยวกับ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ที่ปรากฏในสังคมไทยผ่านสื่อรูปแบบอื่น ขอบเขตการวิจัย คือ หนังสือแนวชีวประวัติ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 จนถึงปี พ.ศ. 2563 จำนวนทั้งสิ้น 21 เรื่อง ประกอบกับสื่อรูปแบบอื่น ได้แก่ ความทรงจำทางการโดยมูลนิธิ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ วาทกรรมสาธารณะเกี่ยวกับ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ในรูปแบบคำไว้อาลัย หนังสือเรียน และสถานที่ ตลอดจนพิธีรำลึก โดยอาศัยแนวคิดความทรงจำวัฒนธรรมเป็นกรอบในการศึกษา   ผลการวิจัยพบว่า ภาพลักษณ์ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ในแต่ละมิติ ที่ได้รับการผลิตซ้ำผ่านพื้นที่หนังสือแนวชีวประวัติ จำนวน 21 เรื่อง นับตั้งแต่วัยแห่งการก่อร่างสร้างตัวตน บุคลิกในพื้นที่ส่วนตัว ทหารหาญ และจากนักการเมืองและรัฐบุรุษสู่วีรบุรุษแห่งชาติ ต่างอาศัยกลวิธีการนำเสนอรูปแบบต่างๆ เป็นเครื่องมือ เพื่อประกอบสร้างให้ภาพลักษณ์ของพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ มีความเป็นวีรบุรุษแห่งชาติ ที่สมบูรณ์พร้อมไปด้วยคุณลักษณะแห่งความดีและความสามารถ ในขณะที่วัฒนธรรมความทรงจำเกี่ยวกับ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ รูปแบบอื่นนอกเหนือจากหนังสือแนวชีวประวัติ จะเข้ามาทำหน้าที่ในการชวนสนทนาถึงภาพลักษณ์ที่ปรากฏซ้ำในสื่อแต่ละพื้นที่ เพื่อทำให้ภาพลักษณ์ของความเป็นวีรบุรุษแห่งชาติในตัว พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ มีความหนักแน่นและเด่นชัดยิ่งขึ้น โดยใช้เรื่องราวหรือภาพที่ปรากฏในวัฒนธรรมความทรงจำรูปแบบต่างๆ ได้แก่ ความทรงจำทางการโดยมูลนิธิ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ วาทกรรมสาธารณะเกี่ยวกับ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ในรูปแบบคำไว้อาลัย หนังสือเรียน และสถานที่ ตลอดจนพิธีรำลึก เป็นเครื่องมือสนับสนุน อันจะนำไปสู่การจดจำและทำให้เกิดเป็นความทรงจำวัฒนธรรมเกี่ยวกับ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ขึ้นในสังคม

0028-01-01T00:00:00Z เก๋ แดงสกุล https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29175 2024-10-05T17:03:43Z 0028-01-01T00:00:00Z

The Creation of literary works in relation to the royal coronation ceremony in the Rattanakosin Period; การสร้างสรรค์วรรณคดีที่เกี่ยวเนื่องกับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมัยรัตนโกสินทร์ เก๋ แดงสกุล This research aimed to study the characteristics, roles, and relationships between the social context and the creation of literature related to the coronation ceremony in the Rattanakosin period. The findings revealed that literature related to the coronation ceremony in the Rattanakosin period had the coronation ceremony as the main theme, summarized in 5 characteristics: 1) describing the agenda and importance of the coronation ceremony; 2) the announcement of the ascension to the throne and the right clarification to rule; 3) recording the steps of the royal ceremony and key components in the ceremony; 4) expressing event’s atmosphere in the ceremony with the emotions of participants in the ceremony; and 5) offering blessings and allegiance to the King. Besides, there were outstanding literary strategies including using sound, word choice, and meaning conveying, making the literature exquisite,suitable for use in ceremonies, and recording key royal ceremonies of the King. This method can enhance the reader's imagination and mutual emotions well. This kind of literature plays a role in the royal ceremonies and the importance of the monarchy in Thai society, such as creating the completeness of the coronation ceremony , being as communicator in the ceremony for smoothness, recording the coronation ceremonies as memories as evidence of the coronation ceremonies in each era and expressing the identity of a nation with culture both inheriting the qualification of the ruler, maintaining the royal tradition of ascension to the throne, and the dissemination of national arts and culture for public awareness. The creation of this kind of literature is obviously related to the social context of each period. During the reigns of King Rama 1-3, it was an "era for the formation of the new text" since it was a period of building the city for stability. Since the Royal ceremonies were limited within the royal court, the author was therefore a member of the royal family. Few texts were found, and the aim was to present a picture of a righteous monarch to confirm the rights of governance. During the reign of King Rama 4-7, it was a period when the arrival of Western nations made the royal ceremonies more open. Therefore, the literature of this era was “the prosperity and variety of texts” with both Thai and foreign authors. Many texts were found and written in poetry and prose to show a variety of images of the King, especially the image of the King who cultivated friendly relations and modernized the country. During the reign of King Rama 9-10, it was "the era of texts of the people and communication technology". Due to democratic governance, royal ceremonies were more connected to the people. The main authors were therefore citizens. Emphasis was placed on the image of the King who was democratically head of state and responsible for the people. With advances in technology, the coronation ceremony has been increasingly being broadcasted through various media, resulting in fewer text recordings of the ceremony. It can be inferred that the social context led to the creation of literature related to the coronation ceremony in each era with different turning points and details. Therefore, this kind of literature is still occupied in Thai society until the present.; วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะเฉพาะ บทบาท และความสัมพันธ์ระหว่างบริบททางสังคมกับการสร้างสรรค์วรรณคดีที่เกี่ยวเนื่องกับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมัยรัตนโกสินทร์ ผลการวิจัยพบว่าวรรณคดีที่เกี่ยวเนื่องกับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมัยรัตนโกสินทร์จะมีเรื่องพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเป็นแกนกลางและเป็นเนื้อหาสำคัญ สรุปเป็น 5 ลักษณะ ได้แก่ 1) การบอกวาระและความสำคัญของพระราชพิธีบรมราชาภิเษก 2) การปรารภเหตุการเสด็จขึ้นครองราชย์และการแสดงสิทธิธรรมในการปกครอง 3) การบันทึกขั้นตอนการประกอบพระราชพิธีและองค์ประกอบสำคัญที่ใช้ในพิธี 4) การถ่ายทอดภาพเหตุการณ์ บรรยากาศในพิธี ตลอดจนอารมณ์ความรู้สึกของผู้เข้าร่วมพิธี และ 5) การกล่าวถวายพระพรชัยมงคลและความสวามิภักดิ์แด่พระมหากษัตริย์ นอกจากนี้ยังมีความดีเด่นด้านกลวิธีทางวรรณศิลป์ ทั้งการใช้เสียง การสรรคำและการสื่อความหมาย ทำให้วรรณคดีที่สร้างสรรค์ขึ้นมีความไพเราะงดงามสมกับแต่งเพื่อใช้ประกอบในพิธีและบันทึกพระราชพิธีสำคัญของพระมหากษัตริย์ สามารถบรรยายให้ผู้อ่านเกิดจินตภาพและเกิดอารมณ์ความรู้สึกร่วมได้เป็นอย่างดี วรรณคดีกลุ่มนี้มีบทบาทสัมพันธ์กับการประกอบพระราชพิธีและความสำคัญของสถาบันพระมหากษัตริย์ในสังคมไทย ได้แก่ บทบาทต่อการสร้างความสมบูรณ์ของพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ทำหน้าที่สื่อสารในพิธีช่วยให้ดำเนินพิธีราบรื่นสมบูรณ์ บทบาทต่อการบันทึกพระราชพิธีบรมราชาภิเษกอันจะย้ำเตือนความทรงจำและเป็นหลักฐานการพระราชพิธีบรมราชาภิเษกแต่ละยุคสมัย และบทบาทต่อการแสดงเอกลักษณ์ของชาติที่มีวัฒนธรรม ทั้งการสืบทอดพระคุณสมบัติของผู้ปกครอง การธำรงแบบแผนราชประเพณีการเสด็จขึ้นครองราชย์ และการเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมของชาติให้รับรู้โดยทั่วกัน การสร้างสรรค์วรรณคดีกลุ่มนี้สัมพันธ์กับบริบททางสังคมในแต่ละช่วงสมัยอย่างชัดเจน ในช่วงรัชกาลที่ 1-3 เป็น“ยุคก่อร่างสร้างตัวบทใหม่” เนื่องจากเป็นช่วงสร้างบ้านแปลงเมืองให้มั่นคง การพระราชพิธียังจำกัดภายในราชสำนัก ทำให้ผู้แต่งเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ พบตัวบทน้อย และมุ่งนำเสนอภาพพระมหากษัตริย์ผู้ทรงธรรมเพื่อยืนยันสิทธิธรรมการปกครองพอถึงช่วงรัชกาลที่ 4-7 เป็นช่วงการเข้ามาของชาติตะวันตกทำให้การพระราชพิธีเปิดกว้างมากขึ้น ส่งผลให้วรรณคดียุคนี้เป็น “ยุคเฟื่องฟูและความหลากหลายของตัวบท” มีผู้แต่งทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ พบตัวบทจำนวนมากทั้งแต่งด้วยคำประพันธ์ร้อยกรองและร้อยแก้ว และนำเสนอภาพพระมหากษัตริย์หลากหลายขึ้น โดยเฉพาะภาพพระมหากษัตริย์ผู้ทรงเจริญสัมพันธไมตรีและปฏิรูปบ้านเมืองให้ทันสมัย ครั้นถึงรัชกาลที่ 9-10 เป็น“ยุคตัวบทของประชาชนและเทคโนโลยีการสื่อสาร” สืบเนื่องจากการปกครองระบอบประชาธิปไตยทำให้การพระราชพิธีเชื่อมโยงกับประชาชนมากขึ้น ผู้แต่งหลักจึงเป็นประชาชน เน้นนำเสนอภาพพระมหากษัตริย์ผู้ทรงเป็นประมุขตามระบอบประชาธิปไตยและทรงเป็นที่พึ่งของปวงชนด้วยความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีทำให้เรื่องการพระราชพิธีบรมราชาภิเษกถ่ายทอดผ่านสื่อต่าง ๆ มากขึ้น ส่งผลให้มีตัวบทบันทึกพิธีน้อยลง กล่าวได้ว่าบริบททางสังคมส่งผลให้การสร้างสรรค์วรรณคดีที่เกี่ยวเนื่องกับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในแต่ละยุคเกิดจุดเปลี่ยนและมีรายละเอียดต่างกัน อันส่งผลให้วรรณคดีกลุ่มนี้ยังคงเคลื่อนไหวอยู่ในสังคมไทยจนถึงปัจจุบัน

0028-01-01T00:00:00Z นันท์ภัชอร ภูมิธรรมรัตน์ https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/29121 2024-10-05T17:01:00Z 0024-01-01T00:00:00Z

The Cultural politics of Chinese -Thai Identities in Ethnic Romance Novels  by Female Authors ; การเมืองวัฒนธรรมของอัตลักษณ์ไทย-จีนในนวนิยายโรมานซ์ชาติพันธุ์โดยนักเขียนสตรี  นันท์ภัชอร ภูมิธรรมรัตน์ This thesis aims to investigate female authors’ ethnic romance novels expressing Chinese-Thai identities published between 1977 and 2016. This literary genre spans the romantic bond between heterosexual protagonists of different cultures. The study framework is mostly based on cultural politics of identity and conversations of the romance novel. It is shown that ethnic romance novels negotiate power in order to assert Chinese-Thai identities through the complexities of Chinese ethnicities in the Thai context. Ethnic romance novels transmit Thai state integration ideology by developing the “model Chinese” concept. On Chinese capitals, the genre demonstrates that Chinese capitals are not confined to economic capital; they also comprise cultural capital, symbolic capital, and social capital in respect to Chinese families and communities. Furthermore, the genre is to portray Chinese domestic spaces. Ethnic romance novels represent new homebuilding beyond families and the gongsi way of life. The protagonists are detached from the “homeland” in China. The novels differ from those published in the realistic genre in that the protagonists yearn for their Chinese homeland. The romance genre also opposes to the “from rags to riches” stereotype. The integration ideology, complexed Chinese capitals, and the household are perpetuated and contested in order to develop new identities ranging from "neither Chinese nor Thai" to Chinese-Thai identities. The findings of the thesis underline the interdependence of the cultural politics of romance novels and the cultural politics of Chinese-Thai identities. Female authors’ generic frame and creative vision enable ethnic romance novels to be “designated space” for representing Chinese individuals from different walks of life. They are more diverse than those in realistic novels and non-fiction writings. Aside from the “from rags to riches” grand narrative of overseas Chinese males in Thailand, class and gender are issues are likewise highlighted. This adds to the complexities of Thai-Chinese identities expressed in the Thai sociocultural context.; วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษานวนิยายโรมานซ์ชาติพันธุ์ที่นำเสนออัตลักษณ์ไทย-จีนโดยนักเขียนสตรีไทยที่พิมพ์เผยแพร่ระหว่างทศวรรษ 2520-2550 วรรณกรรมกลุ่มนี้ประสานโครงเรื่องว่าด้วยความรักความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครเอกชายหญิงเข้ากับประเด็นชาติพันธุ์ กรอบแนวคิดของการวิจัยคือ การเมืองวัฒนธรรมของอัตลักษณ์และขนบนวนิยายโรมานซ์ ผลการวิจัยพบว่านวนิยายโรมานซ์ชาติพันธุ์ต่อรองอำนาจเพื่อยืนยันอัตลักษณ์ไทย-จีนผ่านการนำเสนอความซับซ้อนของชาติพันธุ์จีนในบริบทไทย นวนิยายโรมานซ์ชาติพันธุ์ถ่ายทอดอุดมการณ์ผนวกรวมโดยรัฐไทยด้วยการสร้างมโนทัศน์ “ชาวจีนที่พึงประสงค์” ด้านความซับซ้อนของทุนจีน งานเขียนประเภทนี้สื่อสารว่าทุนจีนมิได้จำกัดอยู่เฉพาะทุนทางเศรษฐกิจ แต่รวมไปถึงทุนทางวัฒนธรรม ทุนทางสัญลักษณ์ และทุนทางสังคมที่สัมพันธ์กับครอบครัวและชุมชนจีน นอกจากนั้นงานเขียนประเภทนี้ยังโดดเด่นด้านการนำเสนอพื้นที่บ้านของชาวจีน นวนิยายโรมานซ์ชาติพันธุ์เล่าเรื่องการสร้างบ้านใหม่ โดยมิได้อิงกับครอบครัวและความเป็นอยู่แบบกงสี ทั้งยังไม่อ้างอิงกับ “บ้านเดิม” ในประเทศจีน ต่างกับในวรรณกรรมสัจนิยมแนว “ก่อร่างสร้างตัวจากเสื่อผืนหมอนใบ” ที่ตัวละครเอกชาวจีนหวนไห้หาบ้านในประเทศจีนทั้งอุดมการณ์การผนวกรวม ลักษณะอันซ้อนทับกันของทุนจีน และประเด็นเรื่องบ้านทั้งถูกผลิตซ้ำและต่อรองเพื่อสร้างอัตลักษณ์ใหม่ จากอัตลักษณ์ “จีนก็ไม่ใช่ ไทยก็ไม่เชิง” ให้เป็นอัตลักษณ์ไทย-จีน   ข้อค้นพบของวิทยานิพนธ์นี้ย้ำความสัมพันธ์ระหว่างการเมืองวัฒนธรรมของนวนิยายโรมานซ์กับการเมืองวัฒนธรรมของอัตลักษณ์ไทย-จีน กรอบของประเภทวรรณกรรมและแนวทางสร้างสรรค์ของนักเขียนสตรีทำให้นวนิยายโรมานซ์ชาติพันธุ์เป็น “พื้นที่พิเศษ” ที่นำเสนอลีลาชีวิตชาวจีนที่หลากหลายกว่าชาวจีนในนวนิยายสัจนิยมและงานเขียนสารคดี นอกจากนั้นเรื่องเล่าแม่บทว่าด้วยการ “ก่อร่างสร้างตัวจากเสื่อผืนหมอนใบ” ของผู้ชายชาวจีนโพ้นทะเลในประเทศไทยยังถูกท้าทายและนำไปผูกโยงกับประเด็นชนชั้นและเพศสถานะ แสดงให้เห็นความซับซ้อนของอัตลักษณ์ไทย-จีนที่แสดงออกในบริบทสังคมวัฒนธรรมไทย 

0024-01-01T00:00:00Z